عبارت مورد نظر خود را بنویسید
اوچان آغیل، محوطهای باستانی در شمال روستای سیراب، ناحیه بابک در آذربایجان است. این مکان از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ توسط تیمی بینالمللی از باستانشناسان آذربایجانی و فرانسوی مورد کاوش قرار گرفت. یافتههای مهم شامل سفالهای نقاشیشده، سرامیکهای نیدار و ابزارهای سنگی مشابه کلنگهای دوزداغ است.
شرکت سرامیکسازی گری (A.E. Gray Ltd) یکی از برجستهترین تولیدکنندگان ظروف سفالی بریتانیا بود که در سال ۱۹۰۷ توسط آلبرت ادوارد گری تأسیس شد. این شرکت در دهههای ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ با طراحیهای بینظیرش شهرت یافت و در سال ۱۹۶۰ به پورتمیریون پیوست.
پرونا (Prouna) شرکت تولیدکننده سرامیکهای ظریف در کره جنوبی است که محصولاتش خوانش سلطنتی دارد. این برند به واسطه کیفیت بینظیر، به تأمینکننده رسمی خاندانهای سلطنتی بریتانیا، قطر و امارات تبدیل شده است.
دانکوتوا، شهری کوچک در ناحیه پوتالام، استان شمال غربی سریلانکا، به عنوان یک گره ارتباطی مهم شناخته میشود. این شهر با اتصال جادههای اصلی کلمبو-نگمبو-کولیاپیتیا و نگمبو-کوروناگالا، نقش کلیدی در حمل و نقل منطقه دارد. همچنین، شرکت سرامیک دانکوتوا، تولیدکننده سرویسهای غذاخوری، با اشتغال ۱۵۰۰ نفر، یکی از ارکان اقتصادی این شهر است.
ادموند دو اونگر (۱۹۱۸-۲۰۱۱)، مجموعهدار مجارستانیالاصل، یکی از بزرگترین مجموعههای هنر اسلامی پس از جنگ جهانی دوم را گردآوری کرد. مجموعه کِیر، که نام آن از نخستین خانه او در لندن گرفته شده، شامل فرشها، سرامیکها، مینیاتورهای ایرانی و مغولی، و آثار کریستال صخرهای فاطمی است. این مجموعه پس از سالها نمایش در موزه پرگامون برلین، از سال ۲۰۱۴ به موزه هنر دالاس منتقل شده است.
سرامیک یاتسوئوموته، هنری اصیل از استان میکاوا در ژاپن، در دوره ادو شکوفا شد. این هنر توسط کاتو هاچیمون بنیان نهاده شد و با استفاده از خاک غنی منطقه، آثاری مانند ظروف ساکی و زنگهای سرامیکی خلق کرد. این هنر پس از دوره میجی فراموش شد، اما امروزه به عنوان بخشی از هنر محلی مینگی ارج نهاده میشود.
هُر-گرنتسهاوزن، شهری در منطقه وستروالدرکرایس آلمان، به عنوان پایتخت سرامیک شناخته میشود. این شهر با کالجهای تخصصی سرامیک، موزههای غنی و جشنوارههای بینالمللی، قلب صنعت سفالگری کانونبکلند است. با جاذبههایی مانند قلعه گرنتساو و موزه سرامیک وستروال، این شهر ترکیبی از تاریخ، هنر و صنعت را به نمایش میگذارد.
کارخانه چینیسازی فروروت، یکی از بزرگترین و معتبرترین تولیدکنندگان چینی در امپراتوری آلمان بود. این شرکت سهامی در شهر فروروت تأسیس شد و با رشد سریع و تقاضای بالا، به یکی از قطبهای اصلی صنعت سرامیک تبدیل گردید. با این حال، از سال ۱۹۳۴ به بعد، کارخانه با افول تدریجی مواجه شد.
شیشهسازی فرآیندی است که در آن ماده به شیشه تبدیل میشود. این پدیده در تولید سرامیک، شیشه و حتی حفظ سلولها در کریوپرزرواسیون کاربرد دارد. شیشهسازی با گرم کردن و سپس سرد کردن سریع مواد ایجاد میشود و در زمینههایی مانند دفع زبالههای رادیواکتیو و حفظ تخمکها و جنینها در پزشکی کاربردهای مهمی دارد.
ادوارد ارتون جونیور (۱۸۶۳-۱۹۳۲)، فرزند یک زمینشناس هارواردی، در حوزههای مهندسی سرامیک، زمینشناسی و نیکوکاری نقش تأثیرگذاری داشت. او بنیانگذار نخستین دانشکده مهندسی سرامیک آمریکا در دانشگاه ایالتی اوهایو بود و با تأسیس شرکت «استاندارد پیرومتریک کُن» به توسعه فناوری کورهها کمک کرد. ارتون همچنین در جنگ جهانی اول به درجه سرتیپی رسید و بهعنوان زمینشناس ایالتی اوهایو خدمت کرد.
اُنستان (Unstan) نامی است که میتواند به دو مورد اشاره داشته باشد: محوطه باستانی اُستان (Unstan chambered cairn) که یک سازه سنگی تاریخی است و اُستانویر (Unstan ware) که نوعی سفال یا سرامیک است.
ماریا لوئیزا زولواگا دِ توبار، سرامیککار برجسته ونزوئلایی، با الهام از سنتهای بومی، نقشمایههای پیشاکلمبی و تصاویر مذهبی، به سرامیک معاصر ونزوئلا هویت داد و در نمایشگاههای معتبر جهانی درخشید.
سرامیک سنگنما (استونور) نوعی سفال است که در دمای نسبتاً بالا پخته میشود. این ماده از رس سنگنما یا رس غیرنسوز تهیه شده و در ساخت ظروف میز، لوازم تزئینی و... کاربرد دارد. استونور بین ۱۱۰۰ تا ۱۳۰۰ درجه سانتیگراد پخته میشود و به دلیل چگالی بالا، نفوذناپذیری و سختی، از خراشیدن با فولاد مقاوم است. این ماده در نقاط مختلف جهان به طور مستقل توسعه یافته و پس از سفال زمینی و پیش از چینی ظهور کرده است.
تمی آلن (زاده ۱۹۶۴) یک هنرمند سرامیک معاصر از قبیله جیکاریلای آپاچی است. او با وجود اینکه از خانوادهای با پیشینه طولانی در سفالسازی نیست، به حفظ و احیای سنتهای کهن سفالسازی جیکاریلای آپاچی میپردازد. آثار او با استفاده از تکنیکهای تاریخی و خاک رس میکاسه، توجه بسیاری را در گالریها و موزههای آمریکایی جلب کرده است.
