سرامیک یاتسوئوموته، هنری اصیل از استان میکاوا در منطقه چوبوی ژاپن، در اواخر دوره ادو شکوفا شد. این هنر توسط کاتو هاچیمون بنیان نهاده شد که کوره خود را در دامنه جنوبی کوه یاتسوئوموته، در شمال شرقی نیشیو، برپا کرد.
در ابتدا، تولیدات این کوره به سفالهای بام و ظروف بدون لعاب محدود میشد. اما با گسترش کار توسط پسر بزرگش، کومازو، و استفاده از تکنیکهای سرامیک توکونامه و ستوی، محصولات متنوعی مانند ظروف ساکی (معروف به "ظروف ساکی کومازو") تولید شد.
خاک منطقه نیشیو، غنی از میکا، نقش مهمی در این هنر داشت. کومازو سنتی را آغاز کرد که در آن زنگهای سرامیکی کوچک با استفاده از میکای محلی ساخته میشدند. این زنگها پس از پخت در کوره، صدایی دلنشین تولید میکردند. یکی از این زنگها به معبد نیشینومیا اهدا شد.
تولید سرامیک یاتسوئوموته در دوره میجی متوقف شد، اما امروزه به عنوان بخشی از هنر محلی مینگی ارج نهاده میشود.