عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کوارتز شوکدیده، کانیای است که ساختار بلوری آن بر اثر فشارهای بسیار شدید، اما نه دمای خیلی بالا، تغییر میکند. این پدیده یکی از مهمترین شواهد زمینشناسی برای تشخیص برخوردهای شهابسنگی و انفجارهای هستهای زیرزمینی است.
در این صفحه، بازیکنان تیم فوتبال آمریکایی دانشگاه لیندنوود که در درفت انافال انتخاب شدهاند معرفی میشوند؛ همراه با راهنمای خواندن ستونها و منابع معتبر برای بررسی دقیقتر.
دولگوچ نامی آشنای منطقه میولز است که به مکانها و عناصر تاریخی متعددی اشاره دارد. این نام گرهخورده به ایستگاه و لوکوموتیو راهآهن تالیلین، آبشارهای زیبا و معدن تختهسنگی باستانی این منطقه است.
خانهٔ تاریخی ویلیام راجرز در بیشاپسویل با نمای دوطبقه، ایوان دوطبقه و ستونهای دوریک، نمونهای از معماری یونانی-رومی و تاریخ خانوادگی کارولینای جنوبی است.
اریکامریا سوفریتیکوزا یا بوتهطلایی تکسر، گیاهی از خانواده کاسنیان است که در غرب آمریکا روی دشتها و یالهای سنگیِ مناطق کوهستانی و آلپی میروید.
زمینلرزه ۱۹۷۷ بوب–تنگل، در کرمان، صدها کشته و هزاران بیخانمان بر جای گذاشت؛ پیشلرزهها بخشی از مردم را بیرون از خانهها کشاندند، اما لرزه اصلی همچنان خانههای گلی و سنگی را ویران کرد.
سازند قلههای بیتی، یک سازند زمینشناسی مربوط به اوایل دوره کرتاسه در حوضه رسوبی غرب کاناداست. این سازند عمدتاً از ماسهسنگهای دریایی تیره و غنی از مواد آلی تشکیل شده و در دامنههای شمالی کوههای راکی و دشتهای مجاور بریتیش کلمبیا گسترده است.
خانه تاریخی پیتر یاوگر، بنایی باشکوه به سبک احیای یونانی (Greek Revival) که در سالهای ۱۸۳۸ تا ۱۸۴۰ در ساحل شرقی دریاچه کایوگا در نیویورک ساخته شد. این عمارت با ستونهای ایونیک عظیم و نمای آجری، در فهرست ملی اماکن تاریخی آمریکا ثبت شده است.
جورج مونبیوت، نویسنده، فعال محیط زیست و روزنامهنگار بریتانیایی، شناخته شده برای فعالیتهایش در زمینه محیط زیست و سیاست است. او ستوننویس روزنامه گاردین و نویسنده چندین کتاب در مورد تغییرات اقلیمی، سیاست بریتانیا و احیای طبیعت است.
پانْکاج پْراسون، شاعر، طنزپرداز، نویسنده و خالق سبک نوآورانه «ساینتینمنت» اهل هند است. او با اشعار طنزآمیز علمی و ستون هفتگی خود در نشریه Navbharat Times شناخته میشود و نماینده هند در رویدادهای بینالمللی بوده است.
موکتی ماندapa، تالار تجمع معبد جاگاناث، سکوی سنگی پنج فوتی با دوازده ستون مزین است. این مکان مقدس محل حل اختلافات مذهبی و اجتماعی و تأیید تقویم مذهبی سالانه است.
Halicampus marquesensis یک گونه ماهی کوچک خانواده سیگناتیدای (ماهیهای لولهای) است که عمدتاً در سواحل جزایر مارکوزاس در پولینزی فرانسه یافت میشود. این ماهی در زیستگاههای ماسهای و سنگی عمقهای مختلف زندگی کرده و بر کرمهای کوچک تغذیه مینماید. تکثیر آن از نوع اوو-زایگی است و نرها تخمها را در کیسه جنینی حمل کرده و ماهیهای زاده میکنند.
موزه باستانشناسی ایالتی کلکته، از سال ۱۹۶۲ میزبان آثاری از عصرهای سنگ تا دورههای تاریخی هند است؛ از ابزارهای سنگی و سفالهای کهن تا مجسمهها و آثار گچبری که روایتی از گذشته بنگال غربی را زنده میکند.
مدرسه تاریخی گالأتین در یونینتاون پنسیلوانیا، بنایی دو طبقه با سبک احیای کلاسیک است که در سال ۱۹۰۸ ساخته شد. این ساختمان آجری با ایوان تراکوتا و ستونهای کرینتی، شاهد تحولات تاریخی و معماری منطقه است.
میدان سینیوری پادووا، قلب سیاسی و تشریفاتی شهر، قرنها میزبان جشنهای رسمی بوده و امروز با برج ساعت، ستون مارچیانا و کلیسای سان کلمنته، یکی از چهرههای تاریخی ونِتو را روایت میکند.
اکسوپورا گلابرا (Oxypora glabra) گونهای مرجان سنگی بزرگ در خانواده لوبوفیلییده است که بومی مرکز اقیانوس هند و آرام است. این مرجان کلونیساز با ورقههای نازک و پوشاننده، ساختاری متغیر بسته به محیط دارد و در اعماق مختلف، از سطوح کمعمق تا زون مزوفوتیک، یافت میشود. این گونه با چالشهایی چون افزایش دمای آب، رسوبگذاری و ابهام طبقهبندی مواجه است.
صخره دودهای، عارضهای سنگی در مجمعالجزایر ویلهلم است که میان صخره لوماس و جزایر بثدر قرار دارد؛ نامی که برای جلوگیری از تکرار «صخره سیاه» انتخاب شد.
عمارت زنامنسکویه-رایوک در استان تور روسیه، کاخباغی کلاسیسیستی از سده هجدهم است که با طرح نیکلای لفوف و برای خاندان گلبوف-استرشنف ساخته شد. امروز این اثر تاریخی، با کلیسا، ستونگرد بیضیشکل و برنامههای مرمتی خود، مقصدی فرهنگی و گردشگری است.
اقاقیا کلاندولنسیس، یا همان 'گرد طلا'، درختچهای از سرده اقاقیا و زیرسرده فیلوودینهای است که تنها در نیو ساوت ولز یافت میشود. این گیاه با شاخههای پرپشت و برگهای بیضوی شکل، بخشی از اکوسیستم استونی و ماسهای این منطقه است.
ماریان بوروس، نویسنده کتابهای آشپزی و ستوننویس سابق نیویورک تایمز، از پیشگامان روزنامهنگاری تحقیقی در حوزه غذا بود. او با شکستن داستان نان کمکالری حاوی خمیر چوب و تأسیس انجمن روزنامهنگاران غذا، استانداردهای جدیدی را در این حرفه تعریف کرد.
