عبارت مورد نظر خود را بنویسید
بالوانه خالدی، روستایی در استان کردستان ایران، واقع در بخش مرکزی شهرستان قروه است. این روستا که با نامهای بالیانه و بالوانه خالدیان نیز شناخته میشود، در سال ۱۳۸۵ جمعیتی بالغ بر ۱۶۱ نفر در قالب ۳۳ خانوار داشته و ساکنان آن کرد هستند.
کوینسی-ووزن (Quincy-Voisins) شهری در بخش سن-ا-مارن در منطقه ایل-دو-فرانس فرانسه است. ساکنان آن کوینسه نامیده میشوند. این شهر با براونستون انگلستان خواهرخوانده است.
بروک لیک منطقهای سازماننیافته در شهرستان بلترامی، مینهسوتا است. این منطقه با مساحتی حدود ۹۴ کیلومتر مربع، جمعیتی بالغ بر ۲۰۰ نفر در سال ۲۰۰۰ داشته و ترکیبی از ساکنان سفیدپوست و بومیان آمریکا را در خود جای داده است. میانگین درآمد خانوار در این منطقه پایینتر از خط فقر ملی گزارش شده است.
دانشگاه علوم کاربردی کلن (TH Köln)، بزرگترین دانشگاه علوم کاربردی در آلمان، در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد. این دانشگاه با حدود ۲۳,۵۰۰ دانشجو و ارائه ۱۰۰ برنامه تحصیلی، قطب علمی مهمی در کلن است.
ایستگاه متروی والدزازا در خط ۷ متروی مادرید واقع شده و ساکنان محلهی والدزازا را سرویس میدهد. این ایستگاه در منطقهی حملونقل A شهر مادرید و در منطقهی مونکلوا-آراواکا قرار دارد.
تفت، شهری در شهرستان سن پاتریکیو تگزاس، با جمعیتی حدود ۳۰۰۰ نفر، تاریخی غنی در زمینه پنبه، نفت و گاز دارد. این شهر که زمانی مرکز تفت رنچ عظیم بود، اکنون با موزهها، رویدادهای سالانه و جامعهای پرجنبوجوش، پذیرای گردشگران و ساکنان است.
اصطلاح "کلونیان" (Colonians) میتواند به دو معنای متفاوت اشاره داشته باشد: ساکنان شهر کلن در آلمان یا افرادی که در یک مستعمره زندگی میکنند. درک تفاوت این دو معنا برای جلوگیری از سوءتفاهم ضروری است.
کوسیفه، شهری در منطقه جنوبی اسرائیل، در سال ۱۹۸۲ با هدف اسکان بادیهنشینان تأسیس شد. این شهر یکی از هفت شهرک بادیهنشینان در صحرای نگب است که از زیرساختهای توسعهیافته برخوردار است. با وجود چالشهای اقتصادی و آموزشی، تلاشهایی برای بهبود وضعیت ساکنان و ادغام آنها در اقتصاد جریان اصلی صورت میگیرد.
کراسنی لیمان روستایی در استان دونتسک اوکراین است که ۵۹۲ نفر جمعیت دارد. طبق سرشماری سال ۲۰۰۱، ۵۰.۳۴٪ از ساکنان به زبان اوکراینی و ۴۸.۶۵٪ به زبان روسی صحبت میکردند.
لیبرتی گروو، شهری در شهرستان دور، ویسکانسین، با جمعیتی حدود ۲,۰۹۶ نفر در سال ۲۰۲۰. این منطقه شامل جوامع بدون شرکت مانند الیسون بی، گیلز راک و نورثبای است. تاریخچه آن به سال ۱۸۵۹ بازمیگردد و ساکنان اولیه آن به بهرهبرداری از چوب، ماهیگیری و کشاورزی مشغول بودند.
اسپورتپارک هوهنبرگ، مجموعهای ورزشی در کلن آلمان، با بیش از یک قرن قدمت، میزبان تیمهای فوتبال و راگبی مطرح بوده و با امکانات بهروز، همچنان نقش مهمی در ورزش منطقه ایفا میکند.
منطقه لوکما یکی از هشت منطقه استان ماریسکال لوزوریگا در پرو است. ساکنان این منطقه عمدتاً بومیان کچوا هستند و زبان مادری اکثریت قاطع (بیش از ۹۴٪) آنها کچوا است.
چیبوِدوِزیوا (Chibwedziva) نام مکانی در منطقه چِریدزی (Chiredzi) استان ماسوینگو (Masvingo) زیمبابوه است که حدود ۹۹ درصد ساکنان آن از قوم تونگا شانگان (Tsonga Shangaan) هستند. این روستا دارای یک مدرسه متوسطه است.
خط S12 کلن، یکی از طولانیترین خطوط قطار شهری در شمال راین-وستفالن، شبکهای حیاتی در منطقه راین-روهر آلمان را پوشش میدهد. این خط با تردد منظم، مسیرهای تاریخی را به هم متصل میکند و نقش مهمی در حملونقل منطقه ایفا میکند.
اُره، روستایی در مقدونیه شمالی، در نزدیکی کومانوو و در منطقه سِدرِک واقع شده است. این روستا که در دامنه کوه کوژیاک قرار دارد، سابقهای طولانی از سکونت مسیحی داشته و امروزه ساکنان آن به دامپروری و کشاورزی مشغولند. صومعه کارپینو از مهمترین جاذبههای اطراف آن است.
کاکاهو نام اتنِمی است که توسط چونو، ویولچه و اسپانیای شیلی برای گروهی از مردمان قایقرانِ جزایر جنوبی خلیج پناس به کار میرفته. این واژه در گزارشهای قرن XVIII ثبت شده و پژوهشگران میگویند این گروه با Kawésqar و ساکنان Chiloé در هم ادغام شده است.
این مقاله کتابخانه عمومی منطقه نورثهمپتون در پنسیلوانیا را معرفی میکند: مکان، خدمات به ساکنان حوزه مدرسه منطقه نورثهمپتون و تاریخچه تاسیس و توسعه ساختمان از 1965 تا گشایش ساختمان جدید.
این مقاله به معرفی چهرههای سرشناس و ساکنان مشهور شهر لویو در اوکراین میپردازد که در متون تاریخی و انگلیسی با نام «لئوپولیتنها» شناخته میشوند.
عرب الزبید، روستایی فلسطینی در منطقه صفد بود که در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷-۱۹۴۸ تخلیه شد. این روستا در ۱۵ کیلومتری شمال شرقی صفد قرار داشت و ساکنان آن در ۲۰ آوریل ۱۹۴۸ به دلیل ترس از حمله نیروهای اسرائیلی، آن را ترک کردند. بقایای روستا امروزه زیر پوشش گیاهی قرار گرفته است.
پادشاهی مورئا نامی بود که جمهوری ونیز به شبهجزیره پلپونیز در جنوب یونان داد پس از تصرف آن از امپراتوری عثمانی در سالهای ۱۶۸۴ تا ۱۶۹۹. ونیزیها تلاش کردند با ساکنان جدید و احیای کشاورزی، منطقه را بازسازی کنند، اما نتوانستند وفاداری اکثر مردم را جلب کنند و در نهایت در سال ۱۷۱۵ منطقه را دوباره به عثمانیها ازداد.