عبارت مورد نظر خود را بنویسید
رناتو آلوارس، روزنامهنگار سرشناس هندوراس، به دلیل انتشار خبری درباره فساد در شرکت مخابرات دولتی (هوندوتل) با شکایت مدیر آن مواجه شد و به زندان محکوم گردید. این پرونده بحثهای زیادی را در مورد آزادی بیان و نقش رسانهها در افشای فساد برانگیخت.
ایونا جونز، مدیر ارشد سابق شبکه تلویزیونی ولزی S4C، زادهی هاورفوردوست و فارغالتحصیل تاریخ اقتصادی و اجتماعی از دانشگاه اگزتر است. او carriera خود را بهعنوان روزنامهنگار در بیبیسی ولز آغاز کرد و پس از سالها فعالیت در حوزه رسانه، بهعنوان نخستین زن در جایگاه مدیرعاملی S4C منصوب شد.
ران دونوحو، روزنامهنگار و مدیر رسانهای آمریکایی، بنیانگذار وبسایت سفر غیرمتعارف JunketsAndJaunts.com و نویسنده کتاب «سفرهای ران» است. او سردبیر سابق مجلات معتبر ساندیگو و مدیر محتوای ارشد مؤسسه لوسی برنز بوده و جوایز متعددی از باشگاه مطبوعات ساندیگو دریافت کرده است.
روزنامه کانزاسسیتی جورنال-پست، قدیمیترین نشریه این شهر بود که از ۱۸۵۴ تا ۱۹۴۲ فعالیت کرد. این روزنامه شاهد تحولات مهمی چون جنگ داخلی و قدرتگیری ماشین سیاسی پندرگاست بود و در نهایت به دلیل رقابت با استار از صحنه رفت.
سسیل ویگ، روزنامه محلی شهرستان سسیل در مریلند، از سال ۱۸۴۱ تاکنون به انتشار اخبار روزانه آنلاین و چاپ دو روز در هفته میپردازد. این روزنامه با قدمتی بیش از ۱۸۰ سال، نه تنها یکی از قدیمیترین نشریات آمریکا، بلکه قدیمیترین روزنامه ساحل شرقی مریلند است که همچنان با نام اصلی خود منتشر میشود.
سوزان براونمیلر، روزنامهنگار، نویسنده و فعال فمینیست آمریکایی، بیشتر برای کتاب جنجالی خود «برخلاف میل ما: مردان، زنان و تجاوز» (۱۹۷۵) شناخته میشود. این کتاب که یکی از ۱۰۰ کتاب مهم قرن بیستم معرفی شده، ریشههای تجاوز را در ساختارهای اجتماعی و قدرت مردان بررسی میکند.
«دنیا نو» (Naya Sansar) فیلمی هندی محصول ۱۹۴۱ به کارگردانی ان. آر. آچاریا و نویسندگی خواجه احمد عباس است. این فیلم به روزنامهنگاری رادیکال در جامعه هند میپردازد و داستان آن درباره تقابل یک خبرنگار جوان و جسور با سردبیر محافظهکار روزنامهای خیالی به نام «سنسار» است. این اثر، نقطه عطفی در کارنامه عباس و الهامبخش نامگذاری استودیوی او شد.
پاتریک جوزف دیلون (۱۸۴۱-۱۸۸۹) کشیش کاتولیک ایرلندی، مبلغ مذهبی در آرژانتین، سیاستمدار و بنیانگذار روزنامه «The Southern Cross» بود. او نقشی برجسته در جامعه ایرلندیهای آرژانتین ایفا کرد و در عرصه سیاست نیز فعال بود.
استانیسواف دوبوا، روزنامهنگار و فعال سوسیالیست لهستانی، از چهرههای مقاومت در برابر حکومت ساناسیا و سپس اشغال نازی بود که سرانجام در آشویتس-بیرکناو اعدام شد.
جانل سو-پرکینز، روزنامهنگار و مجری فیلیپینی، با ساخت و اجرای برنامه روزانه «کبابایان الای» صدای جامعه فیلیپینیهای آمریکا شد و پیش از مهاجرت، در ورزش، اخبار و فرهنگ رسانههای فیلیپین فعالیت داشت.
لورنز سالادین (۱۸۹۶-۱۹۳۶)، کوهنورد، روزنامهنگار، عکاس و جهانگرد سوئیسی بود. آرشیو بزرگ عکسها و گزارشهای سفرهای او در سال ۲۰۰۸ در منابع روسی کشف شد. او با وجود زندگی پرفرازونشیب، به عنوان یک عکاس حرفهای و کوهنورد برجسته شناخته میشد. سالادین در اولین سفر کوهنوردی سوئیس به قفقاز شرکت کرد و قله اوشبا را فتح نمود. او در نهایت در حین تلاش برای فتح قله خان تنگری در پامیر جان باخت.
کاملیا کوارتوفت، متولد ۶ مارس ۱۹۶۸، یک مجری تلویزیون و روزنامهنگار سوئدی است. او از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸ برنامه جنایی «وِکانس بروت» را در شبکه SVT سوئد اجرا کرد. کوارتوفت همچنین مدیریت مناظرههای سیاسی میان رهبران احزاب در این شبکه را بر عهده داشته است.
تیزیانا تررانووا، نظریهپرداز و فعال ایتالیایی، به بررسی تأثیر فناوری اطلاعات بر جامعه میپردازد. او با مفهوم «کار رایگان» در اقتصاد دیجیتال، نشان میدهد چگونه فعالیتهای داوطلبانه کاربران در شبکههای اجتماعی، ارزش اقتصادی ایجاد میکند. تررانووا همچنین به نقد مدلهای سرمایهداری دیجیتال میپردازد و شبکههای غیرسلسلهمراتبی را بهعنوان زیرساختی برای جامعه پساسرمایهداری پیشنهاد میکند.
روزنامه «اپی تا پروسو» در سال ۱۸۸۲ در پاتراس یونان پایهگذاری شد. این نشانه در سال ۱۸۹۶ به دست گروه آنارشیستهای آزادیخواه افتاد و تا زمان توقف انتشارش در ۱۸۹۸، ابزار رسمی ترویج افکار آنها بود.
جنیفر میلز، نویسنده و تهیهکننده برنامه «صبر کن... نگو!» رادیو NPR، از سال ۲۰۰۲ روزنامهای هفتگی با نام «اخبار جنیفر میلز» منتشر میکند. این روزنامه تکبرگهای، لحظات روزمره زندگی او را با نگاهی طنزآمیز و صمیمی به تصویر میکشد. از داستانهای صبحانه سوخته تا انتخاب بالش ایدهآل، میلز با قلمی روان و صادقانه، زندگی روزمره را به محتوایی جذاب تبدیل میکند.
فیلم «چگونه مردان خواستگاری میکنند» یک کمدی کوتاه صامت آمریکایی ساخته سال ۱۹۱۳ است که به لوئیس وبر و فیلیپس اسمالی نسبت داده میشود. داستان فیلم درباره سه دوست است که ناخواسته به یک زن به نام گریس دارلینگ خواستگاری میکنند و در نهایت متوجه میشوند او یک روزنامهنگار بوده که در حال تحقیق درباره رفتار مردان در خواستگاری بوده است.
«استرالیایی» بهطور اصلی به روزنامه معتبر استرالیایی اشاره دارد، اما این عبارت در زمینههای مختلفی از جمله نشریات تاریخی، مجلات تخصصی، سیستمهای کنترلی هوایی و حتی جوایز ادبی نیز کاربرد دارد.
تامس پارک ممکن است به چند شخصیت تاریخی اشاره داشته باشد: پزشک آمریکایی (۱۷۴۹-۱۷۸۳)، معمار و روزنامهنگار در کانادا (۱۷۹۳-۱۸۶۴)، بازرگان و بانکدار لیورپولی (۱۷۲۹-۱۸۱۹)، افسر تفنگداران دریایی سلطنتی (۱۷۸۰-۱۸۵۸) و پزشک و کاوشگر ایرلندی (۱۸۵۷-۱۸۹۳).
دیوید اسرائیل، متولد ۱۷ مارس ۱۹۵۱ در نیویورک، یک تهیهکننده تلویزیونی، نویسنده و روزنامهنگار ورزشی سابق آمریکایی است. او با فارغالتحصیلی از مدرسه روزنامهنگاری مدیل در ۱۹۷۳، برای نشریاتی مانند شیکاگو تریبون و لسآنجلس هرالد اگزامینر قلم زد. اسرائیل با نقض بیطرفی روزنامهنگاری در المپیک ۱۹۸۰ شهرت یافت و بعدها به هالیوود رفت و در تولید سریالها و فیلمهای تلویزیونی نقش داشت.
مایکل اچیسون (۱۹۳۳-۲۰۰۹)، کارتونیست استرالیایی، بیش از ۴۰ سال برای روزنامه ادورتیزر کار کرد. او با سبک آزاد و تأثیرپذیری از هنرمندان بزرگی مانند رونالد سیرل، آثار ماندگاری خلق کرد. اچیسون با ستون «کلمه به کلمه» خود، به بررسی ریشه و معنای واژههای انگلیسی پرداخت و جوایز متعددی دریافت کرد.
