عبارت مورد نظر خود را بنویسید
آلبوم «ملکه والز» اثر پتی پیج، ابتدا در اکتبر ۱۹۵۷ به صورت صفحه وینیل منتشر شد. این آلبوم در سال ۲۰۰۷ توسط یونیورسال رکوردز به صورت سیدی بازنشر شد. نسخه اصلی مونو با عنوان «والزها خاطره میآورند» و جلد متفاوتی عرضه شد، اما به دلیل فروش کم، عنوان و جلد جدیدی با همان شماره کاتالوگ جایگزین شد.
هریادس، گونهای از زنبورهای کوچک و معمولاً سیاهرنگ، در سراسر جهان پراکندهاند. با بیش از ۱۳۰ گونه در جهان، حدود ۲۵ گونه در آمریکای شمالی و مرکزی وجود دارد، اما تنها ۳ گونه در شرق کوههای راکی بومی هستند. این زنبورها مانند دیگر اعضای قبیله اوسمینی، در حفرههای چوبی لانهسازی میکنند و از رزین برای جداسازی سلولهای لانه استفاده مینمایند.
آنتیدیوم سردهای از زنبورهای خانواده مگاچیلیده است که با استفاده از رزین کاج، کرک گیاهان، گل و لای یا ترکیبی از این مواد، لانهسازی میکنند. این زنبورها عمدتاً منفرد بوده و گردهافشانی را از طریق ساختارهایی در شکم خود انجام میدهند. گونههای آنتیدیوم مانند آنتیدیوم فلورنتینوم با نوارهای زرد یا قرمز آجری روی سینه خود شناخته میشوند.
نخستین نبرد آدووب والز در ۲۵ نوامبر ۱۸۶۴، بین ارتش آمریکا و قبایل بومی منطقه، از جمله کیووا، کومانچی و آپاچی، رخ داد. این نبرد با وجود تلفات سبک، یکی از بزرگترین درگیریها در دشتهای بزرگ بود و نشاندهنده مقاومت بومیان در برابر گسترش مهاجران بود.
اریک لیتون هولمز، شیمیدان بریتانیایی، در سال ۱۹۳۵ رزینهای تبادل یونی را توسعه داد. این اختراع انقلابی در زمینههای مختلف از جمله تصفیه آب و صنایع شیمیایی تأثیرگذار بود.
الکساندر تشیرش (۱۸۵۶-۱۹۳۹) داروساز و گیاهشناس برجسته سوئیسی-آلمانی بود که به دلیل مطالعاتش در آناتومی گیاهی و تحقیقات بر روی رزینها و گلیکوزیدهای آنتراکینون شهرت یافت. او استاد دانشگاه برن و نویسنده بیست کتاب و صدها مقاله علمی بود.
رزین والز، متولد ۲۸ آوریل ۱۹۵۷، یک دونده سرعت بلژیکی است که در مسابقات ۴۰۰ متر المپیک تابستانی ۱۹۷۶ و ۱۹۸۰ شرکت کرد. او همچنین رکورد ملی دو ۴ × ۴۰۰ متر امدادی را به همراه لئا آلرتز، آن میشل و رژین برگ در المپیک ۱۹۸۰ مسکو به دست آورد.
FR-4 یک مادهی کامپوزیتی است که از الیاف شیشه و رزین اپوکسی تشکیل شده و به دلیل مقاومت بالا در برابر آتش، بهطور گستردهای در ساخت مدار چاپی (PCB) و قطعات الکتریکی استفاده میشود. این ماده که در سال ۱۹۶۸ توسط NEMA معرفی شد، به دلیل ویژگیهای مکانیکی و عایقبندی الکتریکی عالی، جایگزین مواد قدیمیتر مانند G-10 شده است.
