عبارت مورد نظر خود را بنویسید
جسم فرّوژینوس، یافتهای هیستوپاتولوژیک در بیماریهای ریوی بینابینی است که نشاندهنده مواجهه قابل توجه با آزبست (آزبستوز) میباشد. این اجسام، فیبرهای آزبست پوشیده شده با مواد غنی از آهن هستند که اغلب در شغلهای مرتبط با ساختوساز دیده میشوند.
هنری سی. دیویس، سیاستمدار آمریکایی و ششمین معاون فرماندار نوادا، از سال ۱۸۸۷ تا زمان مرگ ناگهانیاش در سال ۱۸۸۹ در این سمت خدمت کرد. او که کار خود را به عنوان کشاورز آغاز کرد و سپس به راهآهن پیوست، در سال ۱۸۶۹ به نوادا مهاجرت کرد.
ایستگاه هیدا-هوسوئه، واقع در خط اصلی تاکایاما در استان گیفو ژاپن، توسط شرکت راهآهن مرکزی ژاپن اداره میشود. این ایستگاه که در سال ۱۹۳۴ افتتاح شده، دارای دو سکوی جانبی است و با پل هوایی به هم متصل شدهاند.
ایستگاه راهآهن درامگلوک، واقع در حومه شرقی آیردری اسکاتلند، از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۰ فعال بود. این ایستگاه، پایانه شرقی خط نورث کاید بود و در سال ۲۰۱۰ به دلیل پروژه توسعه خط راهآهن آیردری به بثگیت تعطیل شد.
اوربروک، جامعهای ثبتنشده در شهرستان لاو، اکلاهما، با کد پستی ۷۳۴۵۳ است. نام این منطقه از ایستگاه اوربروک در پنسیلوانیا گرفته شده که در مسیر راهآهن سابق پنسیلوانیا قرار داشته است.
سوروپگانج (Swarupganj) روستایی در منطقه سیروهی ایالت راجستان هند است. این روستا که در ۴۵ کیلومتری جنوب سیروهی و ۲۰ کیلومتری شمال ابو رود واقع شده، ایستگاه راهآهن مهمی در مسیر احمدآباد-جیپور محسوب میشود.
راهآهن ترمینال مونت ورنون (MVT) در شهر مونت ورنون ایالت واشینگتن واقع شده و بر روی مسیرهای تاریخی شرکت راهآهن بینشهری Pacific Northwest Traction Company فعالیت میکند. این راهآهن نقش مهمی در اتصال به خط اصلی BNSF Railway دارد.
خط راهآهن حومهای گورکوفسکی یکی از مسیرهای اصلی اتصال مسکو به مناطق اطراف، بهویژه در استان مسکو و ولادیمیر است. این خط از ایستگاه مسکو کورسکی آغاز شده و شهرهای مهمی مانند بالاشیخا، الکترواستال و ولادیمیر را پوشش میدهد.
دولمنهای هیراپور، سازههای سنگی باشکوهی از دوران اشکانی یا ساتاواهان (قرن دوم و سوم پیش از میلاد)، در چاندراپور ماهاراشترا کشف شدهاند. این محوطه باستانی، که احتمالاً بزرگترین دولمن هند و اولین دولمن جهان با شواهد ذوب آهن است، هم کاربرد مذهبی و هم تدفین داشته و اهمیت فراوانی دارد.
ایستگاه راهآهن آشینو-کوهن در شهر گاشوگاوارا ژاپن، بخشی از خط راهآهن تسوروگارو است. این ایستگاه که در سال ۱۹۳۰ افتتاح شد، با معماری چوبی منحصربهفرد خود که در رمان «تسوروگارو» اثر اوسامو دازای نیز به آن اشاره شده، به عنوان یک اثر فرهنگی ثبت شده و اکنون به عنوان کتابفروشی و کافه فعالیت میکند.
راهآهن ساحل غربی (West Coast Railway) نامی است که به چندین اپراتور ریلی، شرکتهای اجاره واگن و حتی خطوط ریلی تاریخی در مناطق مختلف جهان اطلاق میشود. در این مقاله به معرفی مهمترین آنها میپردازیم.
ایستگاه راهآهن دوملی، واقع در روستای دوملی در منطقه جهلم استان پنجاب پاکستان، بخشی از شبکه گسترده راهآهن پاکستان است.
شرکت ملی ماشینآلات چین (CMC)، پیمانکار مهندسی بینالمللی و زیرمجموعه گروه فناوری عمومی چین، در پروژههای صنعتی و نیروگاهی تخصص دارد. این شرکت سابقه اجرای پروژههای مهمی چون راهآهن پرسرعت آنکارا-استانبول و توسعه خط ریلی سریلانکا را در کارنامه خود دارد.
مروری بر تاریخچه تراموای شهر پروجا در ایتالیا؛ از راهاندازی آن در سال ۱۸۹۹ تا جایگزینی با اتوبوسهای برقی در سال ۱۹۴۳. این تراموا نقش مهمی در اتصال مرکز تاریخی شهر به ایستگاه راهآهن داشت.
فردریک ویلیام چادوکیک (1913-1987)، مهاجم انگلیسی، در لیگ فوتبال برای تیمهای نیوپورت کانتی، ایپسویچ تاون و بریستول روورز بازی کرد. او در جنگ جهانی دوم توسط ژاپنیها اسیر شد و در ساخت راهآهن برمه نقش داشت.
ایستگاه راهآهن هاتفیلد هاید هالت، بخشی از راهآهن هرتفورد و ولو ین جانکشن، تنها کمی بیش از یک ماه در سال ۱۹۰۵ فعال بود و به دلیل عدم استفاده تعطیل شد. این ایستگاه در نزدیکی شهرک باغ گاردن سیتی ولو ین قرار داشت.
معدن سنگ آهن ویگپول در گلاسترشایر، یکی از مناطق مهم زیستمحیطی اروپا برای خفاشهای نعلاسبی کوچک و بزرگ است. این معدن با ایجاد پناهگاههای طبیعی و حفاظتی، نقش حیاتی در بقای این گونهها ایفا میکند.
پل مسقف منینگ-رای، سازهای تاریخی در ایالت واشینگتن که در سال ۱۹۱۸ ساخته شد و تا سال ۱۹۶۷ به عنوان پل راهآهن کاربرد داشت، در سال ۲۰۲۰ طعمه حریق شد و از بین رفت. این پل با معماری منحصربهفردش، داستانی از نوآوری و سرنوشت غمانگیز را روایت میکند.
ایستگاه راهآهن پیاردوبا، بخشی از خط راهآهن خراگپور-بانکورا-آدرا در منطقه راهآهن آدرا، در منطقه بنگال غربی هند واقع شده است. تاریخچه آن به اوایل قرن بیستم بازمیگردد و در طول سالها شاهد توسعه و برقیسازی بخشهایی از خطوط خود بوده است.
ایستگاه راهآهن دونیسثورپ، که از سال ۱۸۷۴ تا ۱۹۳۱ در خدمت روستای دونیسثورپ بود، اکنون تنها خاطرهای از دوران رونق خط آهن آشبری و نونیتون است. امروزه، محل این ایستگاه به مسیری پیادهروی تبدیل شده است.
