عبارت مورد نظر خود را بنویسید
فوفوا دیموبیلیته، هنرمند سوییسی متولد ۱۹۶۹، رقصنده و طراح رقص برجستهای است. او که در ژنو و بروکلین فعالیت دارد، سابقه درخشانی در باله اشتوتگارت و کمپانی رقص مرس کانینگهام داشته و جوایز متعددی از جمله جایزه معتبر Bessie را دریافت کرده است.
بیل مککارن (۱۸۹۵-۱۹۸۳) بازیکن حرفهای بیسبال در لیگ برتر آمریکا بود که برای تیم بروکلین رابینز بازی کرد. پس از بازنشستگی، به عنوان استعدادیاب برای بوستون رد ساکس فعالیت کرد و بازیکنانی مانند دیک برودوسکی را کشف نمود.
آنچراژ کپیتال پارتنرز، یک شرکت سرمایهگذاری خصوصی استرالیایی مستقر در سیدنی است که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد. این شرکت در حوزههای مختلفی از جمله خردهفروشی، فناوری و حملونقل سرمایهگذاری کرده و معاملات قابل توجهی مانند خرید و فروش برندهای معروفی نظیر گلدن سرکل و دیک اسمیت را در کارنامه خود دارد.
تامس دیویس کانینگهام (۱۹۱۶-۱۹۸۴) تنور آمریکایی بود که با حضور در اپرا، موزیکال، کنسرت و تلویزیون، از ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۳ به شهرت رسید. او در فیلیپین متولد شد و پس از تحصیل در کالج ووستر و مدرسه جولیارد، در آثار مهمی مانند اپرای مادام باترفلای و تو스카 درخشید.
ریچارد ویلفرد گادفری، معروف به دیک گادفری، بازیکن فوتبال استرالیایی بود که برای ریچموند در لیگ فوتبال ویکتوریا بازی کرد و نامش در تاریخ ورزش ملبورن ثبت شده است.
اِگید کیِساو، متولد ۷ سپتامبر ۱۹۶۲، یک مربی فوتبال و فیزیوتراپیست هلندی است. او در کنار برت فان مارویک و دیک فورن، سهگانهای پویا را تشکیل داد و تیم فورتونا سیتارد را به فینال جام حذفی هلند در سال ۱۹۹۸ رساند. کیِساو همچنین در باشگاههای بزرگی مانند بوروسیا دورتموند و فاینورد فعالیت داشته است.
الکساندر کانینگهام، وکیل و دوست نزدیک رابرت برنز، شاعر اسکاتلندی، در ادینبورگ با او آشنا شد. او نه تنها حامی مالی خانواده برنز پس از مرگش بود، بلکه از معدود افرادی بود که برنز نظراتشان را در مورد آثارش جدی میگرفت. کانینگهام در نامهنگاریهای گسترده با برنز، نه تنها در امور شخصی بلکه در مسائل حرفهای نیز او را یاری میکرد.
قلعه پوکلی، واقع در نزدیکی فنیک در ایست ایرشر اسکاتلند، قلعهای باستانی بود که در بارونی آزاد قرون وسطایی پوکلی قرار داشت. این قلعه که با نامهای مختلفی مانند پوکلی، پاتللی و پاولکلی شناخته میشد، در ابتدا در دست خانواده کامین بود و سپس به مالکیت خانوادههای مختلف از جمله مور، کانینگهام و کاکران درآمد. قلعه پوکلی به عنوان مرکز ثانویه قدرت در بارونی فئودالی روالان شناخته میشد.
فصل ۲۰۱۴ تیم دوچرخهسواری زنان اسپشیالایزدو-لولولمون، دوازدهمین فصل فعالیت این تیم بود که از سال ۲۰۰۳ با نام تیم تی-موبایل آغاز شد. در این فصل، چهار دوچرخهسوار جدید به تیم پیوستند و چهار نفر دیگر تیم را ترک کردند. اینا-یوکو توتنبرگ پس از سالها فعالیت، بازنشسته شد و الن ون دیک، رتبه اول UCI در فصل ۲۰۱۳، به همراه گیلیان کارلتون و کتی کاکلوف تیم را ترک کردند. شانتال بلاک، کارول-آن کانول، الیز دلزن و تیفانی کرومول به تیم پیوستند و کرومول به رهبری تیم رسید.
ترایس یک قایق بادبانی سهبدنه ۳۶ فوتی طراحیشده توسط دیک نیویک بود؛ شناوری جسورانه که در مسابقه نیوپورت تا برمودا نگاه منتقدانه رسانهها به قایقهای چندبدنه را تغییر داد.
دیک وینگیت، متولد ۶ آوریل ۱۹۵۲، یک مدیر ارشد در صنعت موسیقی و سرگرمی دیجیتال آمریکا است. او هماکنون بهعنوان مدیر اصلی در DEV Advisors فعالیت میکند و سابقهای درخشان در همکاری با هنرمندان مطرح و شرکتهای بزرگ موسیقی دارد. از جمله دستاوردهای او، مدیریت تولید آلبومهای مشهور و نقشآفرینی در تحولات دیجیتال صنعت موسیقی است.
ما سهتایی (من، بازتابم و سایهام) یک ترانه احساسی است که در سال ۱۹۳۹ توسط نلسون کوگن، سمی مایزلس و دیک رابرتسون منتشر شد. این ترانه در سال ۱۹۴۰ توسط گروه اینک اسپاتز و فرانک سیناترا به شهرت رسید و در رتبه سوم بیلبورد قرار گرفت. نسخههای مختلفی از این ترانه توسط هنرمندان مشهور از جمله الا فیتزجرالد، برندا لی و پل مککارتنی اجرا شده است.
دیک بوتیلر (۱۸۹۶-۱۹۵۳)، بازیگر آمریکایی دهههای ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، با وجود بازی در بیش از ۱۵۰ فیلم، اغلب در نقشهای بینام و نشان ظاهر شد. او در آثار مشهوری مانند «کازابلانکا»، «برای 누 کی زنگها به صدا درمیآیند» و «جاده مراکش» حضور داشت.
تورنمنت تنیس ترانسآمریکا اوپن ۱۹۷۸، که با نام قهرمانی ساحل اقیانوس آرام نیز شناخته میشود، در سالن کاو پالاس در سانفرانسیسکو برگزار شد. این رویداد بخشی از گرند پریکس ۱۹۷۸ بود و جان مکانرو با شکست دیک استاکتون، عنوان قهرمانی انفرادی را کسب کرد.
«دنیاهای فردا» (Worlds of Tomorrow) مجلهای آمریکایی در ژانر علمی-تخیلی بود که بین سالهای ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ منتشر شد و سپس با مجله «If» ادغام شد. این نشریه در دو دوره کوتاه منتشر گردید و آثار نویسندگان برجستهای چون آرتور سی. کلارک و فیلیپ کی. دیک را به چاپ رساند.
تیم بیسبال دل ریو کابویز در سالهای ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۰ در لیگهای لانگهورن و ریو گراند ولی فعالیت میکرد. این تیم در شهر دل ریو، تگزاس مستقر بود و بازیکنانی مانند دیک میدکیف و سم هارشنی در آن بازی میکردند. در سال ۱۹۵۴، تیم برایان ایندینز به دل ریو منتقل شد و فصل را به نام دل ریو ایندینز به پایان رساند، اما پس از آن منحل شد.
لویی فرناند ال بزرگ (۱۶۱۲-۱۶۸۹)، نقاش پرتره فرانسوی و بنیانگذار آکادمی نقاشی و مجسمهسازی پاریس بود. او تحت تأثیر هنرمندان بزرگی مانند آنتونی فان دیک قرار داشت و به عنوان معلم پسرش، لویی فرناند ال کوچک، شناخته میشود.
چنکارا، روستایی کوچک در کرالا هند، در کنار رود پریار واقع شده است. این روستا با معبد چنکارا کاوو، جشن سارپامپاتو و مناظر طبیعی بکر، مقصدی جذاب برای گردشگران است. نزدیکی به مناطق توریستی مشهور مانند تکدی و کوههای آشتا دیک پالاکار، چنکارا را به مکانی ایدهآل برای طبیعتگردان تبدیل کرده است.
رابرت پین دیک (۱۸۲۳-۱۸۹۸)، قاضی ناحیهای ایالات متحده در کارولینای شمالی، دارای سابقهای درخشان در وکالت خصوصی، دادستانی فدرال و عضویت در مجلس سنا و شورای ایالت بود. او پس از سالها خدمت در سیستم قضایی ایالتی، در ۱۸۷۲ به سمت قضاوت فدرال منصوب شد و تا زمان بازنشستگی در ۱۸۹۸ در این منصب باقی ماند.
STET فنزینی علمیتخیلی از ایلینوی است که از اوایل دهه ۱۹۹۰ با ویرایش لیا و دیک اسمیت منتشر شد، چند بار نامزد هوگو شد و با طنز، ویرایش دقیق و فرهنگ طرفداری شناخته میشود.
