عبارت مورد نظر خود را بنویسید
زانابازار جونیور، دایناسوری بزرگ از خانواده تروودونتید، در کرتاسه پسین مغولستان میزیسته است. این جنس ابتدا به عنوان گونهای از سورورنیتوئیدز نامگذاری شد، اما در سال ۲۰۰۹ به عنوان جنس و گونهای مستقل شناخته شد. فسیل آن شامل جمجمه، مهرهها و اندام عقبی راست است و به افتخار زانابازار، رهبر معنوی بوداییان تبت، نامگذاری شده است.
مارنهای ساحلی یک لایه زمینشناسی در فرانسه است که فسیلهایی از دوره کرتاسه را در خود حفظ کرده است. این تشکیلات، پنجرهای به گذشته زمینشناسی و حیات باستانی این منطقه باز میکند.
ساهالیانیا، دایناسوری از خانواده هادروسورید (منقاراردکی) با تاج مشخص، در اواخر کرتاسه در استان هیلونگجیانگ چین زندگی میکرد. بقایای این دایناسور در کنار گونههای نادر دیگری مانند وولاگاسوروس کشف شد. نام این جنس به افتخار رودخانه آمور و قوم الونچون انتخاب شده است.
لوهوئکوتیتان یک سرده منقرضشده از دایناسورهای تیتانوسور است که در دوره کرتاسه پسین در اسپانیا زندگی میکرد. تنها گونه شناختهشده این سرده، لوهوئکوتیتان پاندافیلاندی، در سال ۲۰۱۶ توصیف و نامگذاری شد. بقایای فسیلی این دایناسور در منطقه لو هوکو کشف شد و ویژگیهای منحصربهفردی مانند ساختار مهرهها و استخوانهای پنوماتیزه دارد.
کلبه وِید و کرتیس بالا، که در سال ۱۹۳۳ توسط جان گراندز در بنای ملی دایناسور ساخته شد، قدیمیترین اقامتگاه مهمان باقیمانده در پارک است. این سازه روستیک که به عنوان مهمانسرا و ایستگاه محیطبانی استفاده میشد، در فهرست ملی اماکن تاریخی آمریکا ثبت شده است.
دالاسور، به معنای «مارمولک دالاس»، یک خزنده اولیه از خانواده موزاسورسانان است که فسیلهایش در کرتاسه بالایی آمریکای شمالی یافت شده است. این جانور کوچکجثه، با طولی حدود یک متر، از قدیمیترین گونههای شناختهشده موزاسورسانان در این منطقه به شمار میرود. فسیلهای دالاسور در شهرستان دالاس تگزاس کشف شده و ویژگیهای آنتیومی آن، مانند دندانهای خمیده و ساختار مهرهها، آن را از دیگر گونهها متمایز میکند.
آتنبوروساروس، دایناسور دریایی منقرضشده از دوره ژوراسیک، کشف شده در انگلستان. این گونه به افتخار دیوید آتنبورو نامگذاری شده و اطلاعات جالبی درباره ظاهر و سبک زندگی آن ارائه میدهد.
آسینودون (Acynodon)، دایناسور منقرضشدهای از دوره کرتاسه پسین بود که بقایای آن در جنوب اروپا کشف شده است. این گونه با جمجمه کوتاه و پوزه پهنش و دندانهای آسیابی بزرگش، برای تغذیه از طعمههای سختپوست سازگار شده بود.
«شرتسو با تیرانوسور» داستان کوتاهی علمی-تخیلی از مایکل سوانویک است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد و بعداً به رمان «استخوانهای زمین» بسط یافت. این اثر برنده جایزه هوگو شد و داستان آن درباره مدیر یک مرکز تحقیقاتی در دوره کرتاسه پسین است که باید هم از مهمانان پذیرایی کند و هم از سوءاستفاده کارکنان از دانش خود جلوگیری کند.
سازند سیمیجاکا، واقع در منطقه آلتіпلانو کوندیبویاکنسه در رشتهکوههای شرقی آند کلمبیا، یک سازند زمینشناسی از دوره کرتاسه پسین است. این سازند عمدتاً از سنگهای رسوبی مانند ماسهسنگ، شیل و آهک تشکیل شده و ضخامت حداکثری آن در مناطق مختلف مشاهده شده است.
اومنوکولهایده (Umenocoleidae) خانوادهای منقرضشده از حشرات دیکتیوپتران است که متعلق به دوره کرتاسه میباشد. این حشرات به دلیل شباهت ظاهری به سوسکها، در ابتدا به اشتباه در دسته سوسکها طبقهبندی شدند. آناتومی خاص آنها، از جمله بالهای جلویی سختشده، احتمالاً برای زندگی در زیر پوست درختان و فضاهای تنگ سازگار شده بود.
مرف، با نام اصلی امت جفرسون مورفی سوم، درامر مشهور گروه راک آلترنتیو دایناسور جونیور است. او از بنیانگذاری گروه در ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۳ و پس از بازگرداندن ترکیب اصلی در ۲۰۰۵، عضو ثابت گروه بوده است. مرف همچنین با گروههایی مانند آل وایت جوری، دیپ ووند و لمونهدز همکاری داشته است.
بایومزاسوکوس یک سرده منقرضشده از تمساحریختان میانژوراسیکی است که بقایای آن در سازند سرولیزاندرو در استان نئوکُن آرژانتین یافت شده است. این گونه که با نام علمی *Bayomesasuchus hernandezi* شناخته میشود، یکی از ابتداییترین اعضای خانواده پیروسارید به شمار میرود. بقایای آن شامل یک جمجمه و فک ناقص است که به دوره کرتاسه پسین تعلق دارد.
تشکیلات پفلوگرویل یک واحد زمینشناسی در ایالت تگزاس است که فسیلهایی از دوره کرتاسه را در خود حفظ کرده است. این تشکیلات به عنوان یکی از منابع مهم برای مطالعه تاریخ زمینشناسی و حیات در این منطقه شناخته میشود.
شرمینوتوس (Cherminotus) نام یک سرده منقرضشده از مارمولکهای مراقب (monitor lizard) است که در اواخر دوره کرتاسه در مغولستان میزیسته. تنها گونه شناختهشده آن، C. longifrons، در سال ۱۹۸۴ کشف شد. این مارمولک کوچک، پوزهای کشیدهتر از خویشاوند زنده خود، مارمولک بیگوش، داشته و شباهت زیادی به آئولوسوروس (Aiolosaurus) دارد. ویژگی منحصربهفرد شرمنوتوس، داشتن تنها یک سوراخ در استخوان اشکی (lacrimal bone) است که نشاندهنده یک بازگشت تکاملی است.
پارالاتونیا جنسی منقرضشده از قورباغههای پیشاتاریخی متعلق به دوره کرتاسه است که بقایای آن در تشکیلات سَنپِترو و دِنسوش-چیولا در جزیره هاتِگ، رومانی امروزی، یافت شده است.
داویده بونادونا، تصویرگر علمی و پزشکی ایتالیایی، بهخاطر بازسازیهای خیرهکننده جانوران منقرضشده شهرت دارد. آثار او در موزهها، کتابها و مجلات معتبری مانند نمایشگاه اسپینوزوروس نشنال جئوگرافیک و انتشارات سایمون اند شوستر منتشر شده است. او در سال ۲۰۱۰ برنده جایزه جان جی لانزندورف برای بازسازی دایناسور دیپلوکوس کارنگی شد.
رودخانه ایکوی، که به نام دکویه نیز شناخته میشود، یکی از رودخانههای غرب مرکزی گابن است. این رودخانه به عنوان شاخهای از رودخانه نگونی عمل میکند و در جنوب شرقی لامبارنه به آن میپیوندد. ایکوی از ناحیههایی مانند ماتنده، دیبوا و اوکوبی میگذرد و حاشیههای آن محل سکونت قبایل تسوگو زبان است. افسانهها از وجود موجودی عجیب به نام انیامالا در این رودخانه خبر میدهند که شباهت به دایناسور داشته و طول آن بیش از ۹ متر تخمین زده میشود.
پلاتیپلتا، یک سرده منقرضشده از دایناسورهای گیاهخوار خانواده آنکیلوسورید است که در کرتاسه پسین در آلبرتا کانادا زندگی میکرد. این دایناسور با زرههای پهن و ساختار جمجمهای منحصربهفرد شناسایی شده و به افتخار والتر کومز، پیشگام مطالعات آنکیلوسورها، نامگذاری شده است.
آسترپتوسراس، یک نرمتن آمونوئید منقرضشده از دوره کرتاسه پسین است که در سال ۱۹۷۰ توسط هندرسون نامگذاری شد. فسیلهای این جنس در قطب جنوب و نیوزیلند یافت شدهاند. تنها گونه توصیفشده آن، آسترپتوسراس زلاندیکوم، یک آمونیت کوچک با پوستهای تقریباً دایرهای است که در مراحل رشد نهایی، شیارهای ضعیفی روی آن ظاهر میشود.
