عبارت مورد نظر خود را بنویسید
دومنیکو دیستیلو، فیلمساز ایتالیایی متولد رم، با آثاری مستند درباره مسائل اجتماعی، هنر معاصر و فرهنگ تصویری شناخته میشود. از «غیرمنتظره» تا «مانگا دو»، مسیر او میان رم و برلین شکل گرفته است.
نام خانوادگی یان (严)، یکی از رایجترین نامهای خانوادگی در چین، با بیش از ۲.۲ میلیون نفر، ریشههای تاریخی متنوعی دارد. این نام از ایالتهای باستانی، خاندانهای سلطنتی و حتی گروههای اقلیت قومی سرچشمه میگیرد و توسط چهرههای برجستهای در سیاست، هنر و علم حمل شده است.
ینس یورن اسپوتاگ، بازیگر سرشناس دانمارکی است که از سال ۱۹۸۷ تاکنون با بازی در بیش از ۷۰ فیلم سینمایی، به یکی از چهرههای ماندگار و پرکار هنر هفتم در اروپا تبدیل شده است.
استلا، محلهای در ناپل ایتالیا، با موزه باستانشناسی ملی و تپه کاپودیمونته، گنجینهای از هنر و تاریخ را در خود جای داده است. سفری به قلب این منطقه دیدنی.
اسکیتبردینگ عمودی، که به آن ورت اسکیتینگ نیز گفته میشود، هنر اجرای حرکات نمایشی روی اسکیتبرد در سطح شیبدار یا رمپ است. این سبک از دل «پولرایدینگ» در دهه ۷۰ میلادی برخاسته و با ساخت پارکهای مخصوص اسکیت، به شهرت جهانی رسید.
ویرجینیا تووار مارتین (۱۹۲۹–۲۰۱۳)، مورخ هنر، نویسنده و استاد اسپانیایی بود. او پژوهشگری برجسته در زمینه معماری و شهرسازی مادرید در دوره باروک (حدود ۱۶۰۰–۱۷۵۰) محسوب میشد و در دانشگاههای کمپلوتنسه مادرید و دانشگاه خودمختار مادرید تدریس میکرد.
این مقاله به معرفی شخصیتهای مختلفی با نام ویلیام اکـتـون میپردازد. این افراد در حوزههای سیاست، پزشکی، هنر و تجارت فعالیت داشتهاند و در این مطلب به معرفی مختصر هر یک پرداخته میشود.
آپارتمانهای مستر (Master Apartments)، که با نام ساختمان مستر نیز شناخته میشود، یک برج مسکونی ۲۷ طبقه به سبک آرت دکو در منهتن نیویورک است. این بنا که در سال ۱۹۲۹ تکمیل شد، اولین آسمانخراش با پنجرههای گوشه و اولین بنا با نمای آجری رنگی بود. این ساختمان که زمانی مرکز هنر و آموزش بود، اکنون به یک کاندومینیوم لوکس تبدیل شده و در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده است.
رابرت هامادا، چوبتراش خودآموخته کائوآئی، از ۱۲ سالگی به هنر چوب روی آورد و آثارش در موزههای معتبر و مجموعههای خصوصی جای گرفت. او دو بار عنوان گنج زنده هاوایی را دریافت کرد.
جشنواره فولک سیگنت، رویدادی سهروزه در تاسمانی استرالیا، هر سال دومین آخر هفته ژانویه برگزار میشود و با موسیقی، رقص، کارگاهها، بازار هنر و غذاهای محلی، هنرمندان بومی و بینالمللی را کنار هم میآورد.
بتی بلایتون، هنرمند، فعال اجتماعی و مربی برجسته آمریکایی، با آثار انتزاعی معنوی خود و نقش کلیدی در تأسیس موزههای هنر هارلم، میراث ماندگاری از خود بر جای گذاشت. او در طول زندگی پربار خود، الهامبخش نسلها بود.
مارسل دوشان، هنرمند پیشرو، با مفهوم 'رِدیمِید' هنر را بازتعریف کرد. او اشیاء معمولی تولیدی را انتخاب، نامگذاری و امضا میکرد تا به چالش کشیدن دیدگاه سنتی هنر و تمرکز بر ایده به جای اجرای صرف بپردازد.
شیشی گروهی از فعالان سیاسی ژاپنی در اواخر دوره ادو بودند. این اصطلاح عمدتاً به ساموراییهای ضد شوگونسالاری و حامی جنبش «سوننو جویی» (احترام به امپراتور، اخراج بربرها) اطلاق میشود، اما گاهی برای حامیان شوگونسالاری نیز به کار میرود. برخی از شیشی رویکرد خشونتآمیزی داشتند و حتی «تروریستهای اولیه» نامیده شدند.
اوچیمیزو سنت ژاپنی پاشیدن آب در خیابانها و باغهاست که فراتر از رعایت بهداشت، اهداف آیینی، زیباییشناختی و اجتماعی دارد. این کار با خنکسازی هوا و کاهش غبار، نمادی از ارزشهای ملی ژاپن در ترکیب سودمندی و ادب است.
مرکز هنر معاصر ویلنیوس، نهادی فرهنگی در لیتوانی، از سال ۱۹۹۲ در ساختمان سابق کاخ نمایشگاههای هنری فعالیت میکند و با تالارهای هنری، سالن سینما، آرشیو فلوکسوس و نشریات تخصصی شناخته میشود.
لنس تیت، نمایشنامهنویس، فیلمساز و آهنگساز آمریکایی است که بیش از چهل نمایشنامه بلند و یکپردهای نوشته است. او با اقتباس از داستانهای ادگار آلن پو و ساخت ویدیوهای وایرال، در عرصه هنر شناخته شده است.
دبورا کان، مورخ هنر و نویسنده برجسته آمریکایی، در زمینه هنر و معماری قرون وسطی اروپا، بهویژه کلیسای جامع کانتربری، تخصص دارد. او مشاور مجسمهسازی و حفاظت بوده و در دانشگاههای معتبری تدریس کرده است. کارهای او در زمینه هنر رومانسک، منبع مهمی برای پژوهشهای بعدی محسوب میشود.
سی و ششمین دوره جوایز سالانه تونی در ۶ ژوئن ۱۹۸۲ توسط شبکه CBS در تئاتر امپریال نیویورک برگزار شد. این مراسم به میزبانی تونی رندال، با حضور ستارگان برجسته تئاتر و سینما، به ستایش هنر نمایش و تئاتر برادوی، بهویژه در دورانی که برخی از سالنهای قدیمی در معرض تخریب بودند، پرداخت.
مجله «بررسی واشنگتن» نشریهای دوسالانه در حوزه هنر و ادبیات آمریکا بود که از ۱۹۷۴ تا ۲۰۰۲ در واشنگتن منتشر میشد. این مجله پلتفرمی برای ترویج فرهنگ آوانگارد و معرفی هنرمندان نوظهور و مطرح در عرصههای گوناگون هنری بود.
فرنان پرِفُنتِن (1888-1949) معمار، عکاس و منتقد هنری برجسته کانادایی بود. او در مونترال متولد شد، در رشته معماری تحصیل کرد و سپس برای ادامه تحصیل در رشتههای تاریخ هنر و باستانشناسی به پاریس رفت. پرِفُنتِن در مونترال به عنوان معمار فعالیت کرد و مجله هنری 'Le Nigog' را بنیان نهاد.
