عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کتاب «شبهای کارگر» نوشته ژاک رانسیر، مجموعهای از نوشتههای کارگران در پاریس میانه قرن نوزدهم است که به تجربیات اولیه سوسیالیسم و آگاهی طبقاتی پرولتاریا میپردازد. این اثر که بر اساس رساله دکتری رانسیر نگاشته شده، نگاهی عمیق به ریشههای جنبشهای کارگری دارد.
در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۶، انتخابات محلی ترینیداد با کمی تأخیر برگزار شد و جنبش ملی مردمی حاکم با حفظ بیشتر کرسیها، کنترل هشت نهاد محلی را در دست گرفت؛ در حالی که کنگره ملی متحد در آرای ملی اندکی جلوتر بود.
آلیس هی وادزورث، دختر جان هی و همسر سناتور جیمز وادزورث، از چهرههای شاخص مخالف حق رأی زنان در اوایل سده بیستم بود. او در راس انجمن ملی مخالف حق رأی زنان، با اصلاحیه فدرال حق رأی زنان مخالفت کرد.
سازمان میهنپرست کرهای، بازوی مسلح حکومت موقت کره در شانگهای بود که در دهه ۱۹۳۰ با عملیاتهایی علیه رهبران ژاپن، مسیر جنبش استقلال کره و روابط کره با چین را تغییر داد.
اتحادیه کارگران صنعت کاغذ نروژ (NPF) که در سال ۱۹۱۳ تأسیس شد، نماینده کارگران شاغل در صنعت تولید کاغذ در نروژ بود. این اتحادیه در سال ۱۹۸۸ با سایر اتحادیهها ادغام شد و فدراسیون متحد اتحادیههای کارگری را تشکیل داد.
تلنگانا جانا سامیتی (TJS) حزبی منطقهای در ایالت تلنگانای هند است که در سال ۲۰۱۸ توسط ام کداندارام، فعال شناختهشده جنبش تلنگانا، تأسیس شد. این حزب بر حمایت از کشاورزان، جوانان، زنان و اصلاح شیوه حکمرانی تأکید دارد.
موشه زوی سگال (۱۹۰۴-۱۹۸۵)، شخصیتی برجسته در جنبشهای سیاسی و نظامی اسرائیل، از جمله ارتسل و لهی بود. او به دلیل نواختن شُوفار در دیوار ندبه برخلاف قوانین قیمومیت بریتانیا، و همچنین فعالیتهایش در دفاع از حقوق یهودیان در فلسطین، شناخته شده است.
آلفونسیسم جنبشی در سلطنتطلبی اسپانیا بود که پس از تأسیس جمهوری دوم در سال ۱۹۳۱، به دنبال بازگرداندن آلفونسوی سیزدهم به تاج و تخت بود. این جریان با کارلیستها، رقبای سلطنتطلب خود، رقابت میکرد.
گابریل آکوستا بندک، پزشک و سیاستمدار کلمبیایی، از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۰ میلادی سه دوره نماینده مجلس سنای کلمبیا بود. او در طول فعالیت سیاسی خود با احزاب مختلفی از جمله جنبش محافظهکار ملی همکاری داشت.
کارلا کارلی مازوکاتو، هنرمند ایتالیایی قرن بیستم، با پالت رنگی جسورانه و سبک منحصربهفرد خود جنبش اکسپرسیونیسم مدرن را بازتعریف کرد. آثار پویا و جاودانه او که با شاهکارهای شاگال، مونه و ونگوگ مقایسه میشوند، در مجموعههای معتبر اروپا، آسیا و آمریکای شمالی جای گرفتهاند.
یانگ یون-پین (۱۹۰۶-۲۰۰۰)، نویسنده و مورخ برجسته تایوانی، از چهرههای کلیدی جنبش ادبیات نوین تایوان بود. او با نگارش رمانها و اشعار خود، تاریخ دوران استعمار را با رویکردی هنری و عمیق به تصویر کشید.
نشریه «واژه» در سال ۱۸۷۲ در آمریکا منتشر شد و به یکی از صداهای مهم جنبش عشق آزاد و آنارشیسم فردگرا تبدیل گردید. این مجله با محوریت اصلاحات اجتماعی، نقش چهرههایی چون عزرا و آنجلا هیوود را برجسته کرد.
در ۲۵ اوت ۲۰۰۹، جنبش وتووِندوسیه تظاهراتی در پریشتینا علیه حضور یولکس و اقدامات آن در کوزوو برگزار کرد. اعتراضها به واژگونی ۲۸ خودروی یولکس و زخمی شدن یک معترض و سه مأمور پلیس انجامید.
«خودِ کارگران» اثر وین تورپ، کتابی تاریخی درباره گسترش بینالمللی سندیکالیسم در سالهای ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۳ است؛ دورهای که جنبشهای کارگری با ایدههای رادیکال و کنش مستقیم شکل تازهای یافتند.
حاجره بیگم (۱۹۱۰-۲۰۰۳)، سیاستمدار هندی و از رهبران برجسته حزب کمونیست هند بود. او سالها دبیرکل فدراسیون ملی زنان هند را بر عهده داشت و در مبارزات کارگری و اجتماعی نقش فعالی ایفا کرد.
زندگینامه نیکلای شیلینگ، فرمانده روس در جنگ جهانی اول و جنگ داخلی روسیه که در نیروهای سفید جنوب روسیه نقش مهمی داشت.
جنبش استقلال سیسیل (MIS) یک سازمان فرهنگی جداییطلب بود که در سال ۲۰۰۴ با هدف جدایی سیسیل از ایتالیا تأسیس شد. این جنبش ریشه در حرکتی مشابه در سال ۱۹۴۳ به رهبری آندریا فینوکیارو آپریله داشت.
آیسا بلک آگابا سیاستمدار اوگاندایی و نماینده مردم بوگانگایزی شرقی در پارلمان اوگانداست. او از اعضای جنبش مقاومت ملی است و در انتخابات ۲۰۲۱ به مجلس راه یافت.
«رهاکننده» (The Emancipator) میتواند به رسانهها و اشخاصی اشاره داشته باشد که در تاریخ، نقش مهمی در رهایی یا آزادی ایفا کردهاند. این اصطلاح اغلب با جنبشهای ضد بردهداری و مبارزات سیاسی گره خورده است.
یاپ بلوم، سیاستمدار و رهبر اتحادیه کارگری هلندی، پس از جنگ جهانی دوم در اتحادیه کارمندان دولت به جایگاهی برجسته رسید و از ۱۹۵۲ در مجلس نمایندگان هلند فعالیت کرد.
