نجات غریق در امواج جنبشی چندوجهی است که شامل خدمات داوطلبانه نجات غریق و ورزش رقابتی در امواج میشود. این جنبش از اوایل قرن بیستم در استرالیا آغاز شد و به کشورهای دیگر مانند نیوزیلند، ایرلند، آفریقای جنوبی و بریتانیا گسترش یافت. نجاتغریقهای داوطلب در استرالیا بهطور محاورهای «کلابی» نامیده میشوند.
تاریخچه
نجات غریق در امواج در سال ۱۹۰۷ در استرالیا و در پاسخ به غرقشدگیها در سواحل سیدنی شکل گرفت. پس از لغو قوانین منع شنا در روز، گروههای داوطلب مرد آموزشهای نجات غریق دیدند و برای محافظت از ایمنی عمومی در سواحل گشتزنی کردند.
میان باشگاههای منلی، برانت و باندی بحثهایی درباره اولین باشگاه وجود داشت. پس از بررسی اسناد در سال ۲۰۰۵، فدراسیون نجات غریق استرالیا باشگاه باندی را بهعنوان اولین باشگاه رسمی در فوریه ۱۹۰۷ تأیید کرد.
خدمات نجات
نجاتغریقها داوطلبانی هستند که معمولاً در گروهها و زیر نظر کاپیتان گشت، در آخر هفتهها و تعطیلات رسمی فعالیت میکنند. برای تبدیلشدن به نجاتغریق، افراد باید گواهینامه مدال برنز یا گواهینامه نجات در امواج داشته باشند و هر ساله آزمون مهارت را بگذرانند.
رقابتها
بخش دیگر نجات غریق در امواج، ورزش رقابتی است که از فعالیتهای آموزشی نجاتغریقها در سواحل استرالیا و نیوزیلند نشأت گرفته است. این ورزش همچنان بر پایه باشگاههای داوطلب است و از کودکان در دسته «نایپرز» تا مسابقات حرفهای «آیرونمن» را شامل میشود.