عبارت مورد نظر خود را بنویسید
انجمن اصلی کیتواه، سازمانی مذهبی چروکی در قرن بیست و یکم است که به حفظ فرهنگ و آموزههای انجمن کیتواه نایتهاوک در اوکلاهاما میپردازد. این انجمن، هسته باقیمانده از جنبش ملیگرایی مذهبی چروکی به رهبری ردبرد اسمیت در اواسط قرن نوزدهم است. پس از جابجایی اجباری چروکیها به سرزمین هند، گروههای مرتبط با کیتواه تلاش کردند تا فرهنگ و آموزههای سنتی خود را حفظ کنند.
کارناتاکا ویدیاواردهاکا سنگها، نهادی تاریخی در داروار هند، در سال ۱۸۹۰ توسط سری آر.اچ. دِشپاندِه تأسیس شد. هدف اصلی آن ترویج زبان و فرهنگ کانارا در دورهای بود که مناطق کانارا زبان به شش بخش تقسیم شده بودند. این نهاد به مرکزی برای جنبش اتحاد کارناتاکا تبدیل شد و نقش کلیدی در یکپارچهسازی این ایالت ایفا کرد. به پاس خدمات ارزشمندش، در سال ۲۰۰۶ جایزه اتحاد را از دولت کارناتاکا دریافت نمود.
جهاد اسلامی فلسطین (جیآیپی) با هدف اصلی تخریب دولت اسرائیل، ایدئولوژی خود را بر پایه ضداستعماری، پاناسلامیسم و تفسیرهای دینی از قرآن بنا میکند. این جنبش اسرائیل را یک قدرت استعماری و عامل تضعیف وحدت مسلمانان میداند و معتقد است که رهایی فلسطین اراده الهی و وظیفه همه مسلمانان است. جیآیپی راهحل دو دولتی را رد کرده و پس از سقوط اسرائیل، امکان زندگی مشترک یهودیان و مسلمانان تحت حکومت اسلامی را میپذیرد.
لیزا لا، عکاس و فیلمساز آمریکایی، بهویژه بهخاطر ثبت تصاویر جشنواره ووداستاک ۱۹۶۹ همراه با پیتر وایترابیت شناخته میشود. او همچنین در سازماندهی این جشنواره و تأمین غذای آن نقش داشت. لیزا در دهههای ۶۰ و ۷۰ میلادی، زندگی هیپیها، جنبشهای اعتراضی و جوامع بومی آمریکا را مستندسازی کرد و آثارش بازتابدهنده روح آن دوران است.
فمینیسم انفرادی (Individualist Feminism) جنبشی است که بر خودمختاری فردی، آزادی از تبعیض دولتی علیه زنان و برابری جنسیتی تأکید دارد. این جنبش زنان را به پذیرش مسئولیت کامل زندگی خود تشویق میکند و با دخالت دولت در انتخابهای شخصی مخالف است. فمینیستهای انفرادی به دنبال حذف امتیازات جنسیتی از سیستمهای حقوقی و تضمین برابری حقوق افراد هستند.
جنبش جهانی آتشافروزی یک وزارت مسیحی کاریزماتیک بینالمللی و فراتر از مذاهب است که شامل کلیساها، موسیقی، کتابها، مدارس و رویدادها میشود. کلیسا اصلی این جنبش در تورنتو کانادا قرار دارد و بهعنوان مرکز «برکت تورنتو» شناخته میشود؛ یک جنبش احیای مذهبی در دهه ۱۹۹۰ که تأثیرات جهانی داشت.
لوییس مانوئل اُتر آلکانتارا، هنرمند خودآموخته و معترض کوبایی، با اجراهای عمومیاش که به صراحت دولت کوبا را نقد میکند، شناخته میشود. از سال ۲۰۱۸ تاکنون، بارها به دلیل نقض فرمان ۳۴۹ که هنرمندان را ملزم به دریافت مجوز برای اجراهای عمومی و خصوصی میکند، بازداشت شده است. او به دلیل فعالیتهایش در جنبشهای اعتراضی مانند جنبش سان ایسیدרו و اعتصابهای غذا، به یکی از نمادهای مقاومت مدنی در کوبا تبدیل شده است.
لورن ال. داسون، جامعهشناس کانادایی، متخصص در مطالعه جنبشهای نوظهور مذهبی، شستشوی مغزی و تأثیر اینترنت بر دین است. تحقیقات اخیر او بر تروریسم مذهبی و رادیکالیزاسیون، بهویژه در میان تروریستهای داخلی، متمرکز است. داسون استاد دانشگاه واترلو و نویسنده کتابهای معتبری در زمینه جامعهشناسی دین است.
جودیت جیکوبسن، استاد دانشگاه کلمبیا، متخصص اپیدمیولوژی بالینی با تمرکز بر سرطان، آسم و نقش رفتار در پیشگیری از بیماریهاست. او همچنین بهعنوان یکی از بنیانگذاران جنبش حمایت از اسرائیل در دانشگاهها شناخته میشود و بهطور فعال علیه فعالیتهای ضداسرائیلی در محافل آکادمیک مبارزه میکند.
درک رابرت پولارد، زاده آوریل ۱۹۳۹، یک دانشمند شیمی هستهای و فعال برجسته در جنبش پیشاهنگی است. او بهعنوان کمیسر ارشد پیشاهنگی انگلستان و رئیس کمیته قانون اساسی سازمان جهانی پیشاهنگی فعالیت کرده است. پولارد به دلیل خدماتش به پیشاهنگی جهانی، نشان گرگ برنز را دریافت کرد و نقش کلیدی در بنیانگذاری برنامههای آموزشی اروپایی و بریتانیایی ایفا نمود.
داستانهای پندآموز، روایتهایی هستند که با هدف هشدار دادن در برابر خطرات، در فرهنگ عامه نقل میشوند. این داستانها معمولاً از سه بخش تشکیل شدهاند: بیان یک تابو یا منع، روایت ماجرایی که در آن شخص هشدار را نادیده میگیرد، و سرانجامی ناخوشایند برای نافرمان. این داستانها در فرهنگ عامه، ادبیات و رسانهها کاربرد گستردهای دارند و برای ترویج هنجارهای اجتماعی و آگاهیدهی استفاده میشوند.
پرونده کولینز علیه یوسمیت پارک و کوری کمپانی (۱۹۳۸) به اختلاف بر سر اجرای قانون کنترل مشروبات الکلی کالیفرنیا در محدوده پارک ملی یوسمیت میپردازد. دادگاه عالی آمریکا بین اختیار ایالت در تنظیم واردات الکل و حوزه قضایی سرزمینی در محوطههای فدرال تمایز قائل شد.
الکساندر اتروشچنکاو، فعال سیاسی و روزنامهنگار بلاروسی، به دلیل پوشش خبری یک تظاهرات در سال ۲۰۱۱ به چهار سال زندان محکوم شد. او عضو جنبش زوبر بود و به دلیل فعالیتهای سیاسی بارها دستگیر و زندانی شد. اتروشچنکاو به عنوان زندانی عقیدتی توسط عفو بینالملل شناخته شد و پس از تحمل شکنجه، در سال ۲۰۱۱ آزاد گردید.
موشه زوی سگال (۱۹۰۴-۱۹۸۵)، شخصیتی برجسته در جنبشهای سیاسی و نظامی اسرائیل، از جمله ارتسل و لهی بود. او به دلیل نواختن شُوفار در دیوار ندبه برخلاف قوانین قیمومیت بریتانیا، و همچنین فعالیتهایش در دفاع از حقوق یهودیان در فلسطین، شناخته شده است.
پاگودای سوله، استوپای بودایی برمهای در مرکز یانگون، نه تنها نمادی مذهبی که گنجینهای از تاریخ و سیاست معاصر میانمار است. این بنا با قدمتی افسانهای ۲۶۰۰ ساله، نقش محوری در جنبشهای دموکراتیک ۱۹۸۸، ۲۰۰۷ و ۲۰۲۱ ایفا کرده و بهعنوان میراث شهری ثبت شده است. معماری آن تلفیقی از سبک هندی و برمهای است و گفته میشود تار مویی از بودا را در خود نگهداری میکند.
جوان آنیکو اوکیا، سیاستمدار اوگاندایی عضو حزب جنبش مقاومت ملی، نخستین زنی است که به عنوان نماینده مجلس از منطقه مادِی اوکولو انتخاب شده است. او در انتخابات عمومی ۲۰۲۱ اوگاندا بدون رقیب پیروز شد و نقش کلیدی در حل مناقشه مرزی دیرینه بین مناطق مادِی اوکولو و ترگو ایفا کرد.
گراد جاما فرح، هجدهمین سلطان قبیله دُلبحَنت از دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۰ بود. او با نام مستعار «فرح» شناخته میشد تا از سلطان همردیف خود در قبیله محامود گراد تمیز داده شود. فرح به دلیل حمایت از جنبش SYL و مخالفت با استعمار بریتانیا مشهور است. او مانند نیاکانش از امضای پیمان با قدرتهای استعماری خودداری کرد و به سنت خودمختاری قبیله پایبند ماند.
وین بیدول ویلر (۱۸۶۹-۱۹۲۷) وکیل و رهبر بلندپایهٔ اتحادیهٔ ضد میخانه بود. او نقش کلیدی در تصویب اصلاحیه هجدهم قانون اساسی آمریکا داشت که تولید و فروش مشروبات الکلی را غیرقانونی اعلام کرد. ویلر با استفاده از روشهای سیاسی فشار و کمپینهای رسانهای، جنبش منع الکل را به پیروزی رساند، اما پس از اجرای ممنوعیت، به دلیل روشهای سختگیرانه و عدم انعطاف، نفوذش کاهش یافت.
توماس ویلیام مرسر، روزنامهنگار و فعال برجسته جنبشهای کارگری و تعاونی بریتانیا بود. او از کارگری ساده در خواربارفروشی تا مدیریت نهادهای تعاونی پیش رفت و با تألیف کتاب و فعالیت در اتحادیهها، نقشی کلیدی در توسعه آموزش و آگاهی کارگران ایفا کرد.
پاوو هاویوکو (۱۹۳۱-۲۰۰۸) شاعر، نمایشنامهنویس و ناشر فنلاندی بود که به عنوان یکی از برجستهترین نویسندگان کشورش شناخته میشود. او بیش از ۷۰ اثر منتشر کرد و اشعارش به ۱۲ زبان ترجمه شده است. هاویوکو در جنبش مدرنیستی فنلاند پیشگام بود و تأثیر عمیقی بر ادبیات این کشور گذاشت.
