عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پروتئین ZFPM2، عضوی از خانواده FOG، در تنظیم فاکتورهای رونویسی GATA نقش کلیدی دارد. این پروتئین در رشد بافتهای قلب، دیافراگم و غدد جنسی جنین دخیل است. جهشهای ژن ZFPM2 باعث بیماریهای مادرزادی مانند نقصهای قلبی، فتق دیافراگمی و ابهام در دستگاه تناسلی میشود.
بقای غشای عروقی عدسی یک ناهنجاری چشمی مادرزادی است که بهعنوان نوعی بقای عروق جنینی (PFV) شناخته میشود. این اختلال در رشد زجاجیه چشم رخ میدهد و معمولاً یکطرفه است. علائم آن در دوران نوزادی ظاهر میشود و ممکن است با میکروفتالمی، آبمروارید و افزایش فشار داخل چشم همراه باشد.
هانس اشپمن (۱۸۶۹-۱۹۴۱)، زیستشناس آلمانی و برنده نوبل فیزیولوژی یا پزشکی در ۱۹۳۵، به خاطر کشف «القای جنینی» شناخته میشود. او با استفاده از تکنیکهای میکروجراحی، نشان داد که بخشهای مختلف جنین میتوانند رشد سلولها به بافتها و اندامها را هدایت کنند. این کشف، با مشارکت هیلده مانگولد، دانشجوی او، انجام شد و مبانی علم تکوین را دگرگون کرد.
پروتئین اف-باکس ۱۵ (Fbx15) که توسط ژن FBXO15 کدگذاری میشود، در سلولهای بنیادی جنینی نقش کلیدی دارد. این پروتئین به عنوان گیرندهی سوبسترا برای لیگازهای اوبیکویتین عمل میکند و در سرکوب تمایز سلولی و حفظ توان چندقابلیتزایی دخیل است. بیان آن وابسته به فاکتورهای اصلی چندقابلیتزایی مانند Oct3/4 و Sox2 است.
Halicampus marquesensis یک گونه ماهی کوچک خانواده سیگناتیدای (ماهیهای لولهای) است که عمدتاً در سواحل جزایر مارکوزاس در پولینزی فرانسه یافت میشود. این ماهی در زیستگاههای ماسهای و سنگی عمقهای مختلف زندگی کرده و بر کرمهای کوچک تغذیه مینماید. تکثیر آن از نوع اوو-زایگی است و نرها تخمها را در کیسه جنینی حمل کرده و ماهیهای زاده میکنند.
پروتئین FAM214B یک پروتئین کدگذاریشده توسط ژن FAM214B روی کروموزوم ۹ انسان است که ۵۳۸ اسید آمینه دارد. بیان این ژن در مغز و مغز استخوان جنینی بالاست و کاهش آن با اختلال افسردگی اساسی مرتبط است. این پروتئین دارای دامنه جداسازی کروموزوم است و در هسته سلول محلیسازی میشود.
فاکتور رشد فیبروبلاست ۱۷ (FGF17) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن FGF17 کدگذاری میشود. این پروتئین عضو خانواده فاکتورهای رشد فیبروبلاست (FGF) است که نقش مهمی در رشد سلولی، تکوین جنینی، ترمیم بافت و توسعه سیستم عصبی مرکزی ایفا میکند.
پروتئین HAND2، کدگذاریشده توسط ژن HAND2، در مورفولوژی قلب، رشد اندامها و تشکیل عصبهای رودهای نقش دارد. این پروتئین در تعامل با ژنهایی مانند GATA4 و NKX2.5، در تکوین قلب و پیشگیری از نقایص مادرزادی دخیل است. همچنین، HAND2 در ایجاد محیط مناسب برای لانهگزینی جنین و پیشگیری از سرطان اندومتر نقش دارد.