عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کشتی کروز آئوسونیا، یکی از نمادهای دریای مدیترانه، پس از ۵۲ سال خدمت در سپتامبر ۲۰۰۸ بازنشسته شد. این کشتی که در دوران مختلف با نامهای آیوری و ایجین دو شناخته میشد، آخرین ناو اقیانوسپیمای ایتالیایی بود که در مارس ۲۰۱۰ در هند اوراق گردید.
مدرسه منطقهای شماره ۷، معروف به «خانه کوچک قرمز»، ساختمانی تاریخی با یک کلاس درس است که در کویمنز هالو، شهرستان البانی نیویورک واقع شده است. این بنا در سال ۱۸۷۹ به سبک ایتالیایی ساخته شد و با ویژگیهایی مانند سقف شیروانی و ناقوسخانه باز، نمایی منحصر به فرد دارد. پس از توقف فعالیت آموزشی در ۱۹۵۷، اکنون محل انجمن تاریخی خانه کوچک قرمز است.
کونجیو یک نام خانوادگی است که توسط افراد سرشناسی مانند پیرآنجلو کونجیو، قایقران کانوی ایتالیایی، و یک شاعر ایتالیایی استفاده شده است.
ماتئو مینوزی، متولد ۴ ژوئن ۱۹۹۶، بازیکن حرفهای راگبی ایتالیایی است که در حال حاضر برای تیم بنتون در مسابقات قهرمانی راگبی یونایتد ایتالیا بازی میکند. او بیشتر در پست فولبک به میدان میرود. مینوزی سابقه بازی در تیمهای زبره و واسبس را نیز در کارنامه دارد و در مسابقات بینالمللی از جمله جام جهانی راگبی ۲۰۱۹ حضور داشته است.
ماریانو دئوستریو، معروف به ماریانو دی پروجا، نقاش ایتالیایی دوره رنسانس بود که در پروجا فعال بود. او شاگرد پیترو وانونچی بود و آثار مهمی مانند تابلوی محراب برای کالجیو دل کامبیو خلق کرد. جزئیات زندگی او محدود است، اما آثارش در کلیساهای سانتآگوستینو و ساندومنیکو باقی مانده است.
الماسهای خطرناک، سومین آلبوم گروه هوی متال ایتالیایی مسترکسل است که در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۱ توسط لاین میوزیک منتشر شد. این آلبوم در استودیو میوزیکآرت در شهر جنوا ایتالیا ضبط شد و تولید آن را پیر گونلا بر عهده داشت.
جیاچینتو بلینی، نقاش ایتالیایی قرن هفدهم، شاگرد فرانچسکو آلبانی بود. تحت حمایت کنت ادواردو پپولی به رم رفت و با حمایت کاردینال تونتى به نشان شوالیهگری لورتو رسید. آثار او متأثر از سبک آلبانی است.
بتی زانولی فابیلا، پیانیست مکزیکی ایتالیاییتبار، علاوه بر اجرا، در آموزش، تاریخ موسیقی و حقوق مالکیت فکری نیز فعالیت کرده است. او از چهرههای چندوجهی موسیقی و فرهنگ در مکزیک است.
ریتا قدیس، زاده مارگریتا فری لوتی منچینی (۱۳۸۱–۱۴۵۷)، یک بیوه ایتالیایی و راهبه آگوستینی بود که در کلیسای کاتولیک به عنوان قدیس گرامی داشته میشود. او به دلیل پارسایی، شفاعتهای معجزهآسا و تحمل مشقتهای زندگی شناخته میشود. ریتا پس از درگذشت همسرش، به جامعه راهبهها پیوست و به عنوان حامی امور غیرممکن و زنان آسیبدیده مشهور شد.
فرانچسکو پیکاردی، سیاستمدار ایتالیایی، بهخاطر دوره کوتاه ۱۰۰ روزه شهرداری ناپل در سال ۱۹۸۴ مشهور شد. او نخستین شهردار این شهر پس از پایان حکومت کمونیستی بود و از حزب سوسیالیست دموکراتیک ایتالیا (PSDI) نمایندگی میکرد.
اتاق هتل فیلم کمدی ایتالیایی سال ۱۹۸۱ به نویسندگی و کارگردانی ماریو مونیچلی است که با بازی ویتوریو گاسمن و مونیکا ویتی و جوایز دیوید دی دوناتلو شناخته میشود.
کلاس E.330، لوکوموتیو برقی سهفاز ایتالیایی، در دهه ۱۹۱۰ معرفی شد. این لوکوموتیوها با قابلیت تغییر سرعت، در خطوط کوهستانی مانند والتلینا و سواحل لیگوریا به کار گرفته شدند. طراحی آن تحت نظارت کالمن کاندو و با استفاده از پتنتهای مهندسان آلمانی و مجارستانی انجام شد. این لوکوموتیوها تا دهه ۱۹۶۰ فعال بودند و سپس با سیستم برق مستقیم ۳۰۰۰ ولتی جایگزین شدند.
سولسیس، منطقهای در جنوب ساردنی ایتالیا، با پیشینهای غنی از دوران ماقبل تاریخ تا دورههای فنقی، کارتاژی و رومی شناخته میشود. این منطقه با زبانهای ایتالیایی، ساردنیایی و لیگوریایی، میراث فرهنگی متنوعی دارد. سولسیس با شهرهای باستانی، معادن زغالسنگ و جزایر سان پیترو و سانتآنتیوکو، امروزه با چالشهای اقتصادی و مهاجرت مواجه است.
پائولو پرینو، متولد ۱۰ مارس ۱۹۸۸، قایقران ایتالیایی است که در سطح ارشد موفق به کسب مدال در مسابقات قهرمانی قایقرانی جهان و اروپا شده است. او از جنوا است و برای تیم فیاومه جیاله قایقرانی میکند.
دوکاتی دسموزدچی آرآر، نسخهی محدود و مجاز برای رانندگی در جاده از موتورسیکلت مسابقهای دسموزدچی موتوجیپی است. این موتور در سال ۲۰۰۴ معرفی شد و تولید آن از اکتبر ۲۰۰۷ تا دسامبر ۲۰۰۸ ادامه داشت. با قیمت ۷۲,۵۰۰ دلار، این موتور بهعنوان اولین نسخهی جادهای واقعی از یک موتورسیکلت موتوجیپی شناخته میشود.
کتاب «تروریسم در ایتالیا از ۱۹۴۵ تاکنون» نوشتهی جووانی پلهگرینو، وکیل و سیاستمدار ایتالیایی، به بررسی وضعیت سیاسی ایتالیا از احیای دموکراسی در ۱۹۴۵ تا به امروز میپردازد. نویسنده معتقد است ایتالیا شاهد جنگی کمشدت بین غرب و شرق اروپا و همچنین بین دموکراسی و کمونیسم بوده است. این کتاب با مقایسهی ایتالیا با کشورهای اروپایی مانند اسپانیا و ایرلند، به ریشههای تروریسم در این کشور میپردازد.
اوگو جیاکری (۱۳ مه ۱۸۹۶ - ۵ ژوئیه ۱۹۸۹) یک بهایی برجسته ایتالیایی از خانوادهای اشرافی در پالرمو بود. او در جوانی به عنوان سرباز زخمی در پروجا با آیین بهایی آشنا شد و پس از جنگ جهانی اول به آمریکا مهاجرت کرد. در حدود سال ۱۹۲۶ به آیین بهایی گروید و بعدها به ایتالیا بازگشت. جیاکری بسیاری از کتابهای بهایی را به ایتالیایی ترجمه کرد و در ساخت بناهای مهم بهایی مانند مقبره باب نقش داشت.
جان جیرولامو آلبانی (۱۵۰۹-۱۵۹۱)، کاردینال کاتولیک رومی و سیاستمدار برجسته ایتالیایی با اصالت آلبانیایی بود. او از دیپلمات و فرماندار نظامی تا مقام کاردینالی پاپ رسید و در کنکلاوهای مهم قرن شانزدهم نقش آفرید.
لائورا اورسینی (۱۴۹۲-۱۵۳۰)، بانوی نجیبزاده ایتالیایی، دختر جولیا فارنزه و احتمالاً پاپ الکساندر ششم بود. او در رم متولد شد و زندگی پرفرازونشیبی داشت. ازدواج او با نیکولا فرانسیوتی دلا رووره، تحت تأثیر سیاستهای پاپ ژولیوس دوم، صورت گرفت. لائورا ارباب فئودال کاربوگنانو بود و دو فرزند به نامهای جولیو و لاونیا داشت.
داویده بونادونا، تصویرگر علمی و پزشکی ایتالیایی، بهخاطر بازسازیهای خیرهکننده جانوران منقرضشده شهرت دارد. آثار او در موزهها، کتابها و مجلات معتبری مانند نمایشگاه اسپینوزوروس نشنال جئوگرافیک و انتشارات سایمون اند شوستر منتشر شده است. او در سال ۲۰۱۰ برنده جایزه جان جی لانزندورف برای بازسازی دایناسور دیپلوکوس کارنگی شد.
