عبارت مورد نظر خود را بنویسید
گروه تئاتر تپروت، یک گروه تئاتر حرفهای و غیرانتفاعی در سیاتل، واشینگتن است که از سال ۱۹۷۶ فعالیت خود را آغاز کرده است. این گروه با تولیدات متنوع، از جمله اجراهای اصلی، تورهای منطقهای و کلاسهای آموزشی، به یکی از ارکان فرهنگی منطقه تبدیل شده است.
لوک ژالابر (۱۳۳۰-۱۳۹۷)، گاوباز فرانسوی و مدیر آمفیتئاتر آرل از ۱۳۷۸ تا ۱۳۹۴ بود. او در خانوادهای با پیشینه پرورش گاوهای جنگی در کامارگ بزرگ شد و از ۱۳۵۹ به عنوان گاوباز سوارکار (ریخونئادور) در پرتغال، اسپانیا و فرانسه فعالیت کرد.
آگوستین دیلی (۱۸۳۸-۱۸۹۹)، منتقد تئاتر، مدیر صحنه، نمایشنامهنویس و اقتباسگر آمریکایی، بهعنوان نخستین کارگردان تئاتر شناختهشده در آمریکا، کنترل سختگیرانهای بر تولیدات خود داشت. او با تأسیس تئاتر دیلی در نیویورک (۱۸۷۹) و لندن (۱۸۹۳)، نقش کلیدی در پرورش ستارگانی مانند کلارا موریس و مود آدامز ایفا کرد.
دبیرستان جوزف ایستام، مدرسهای جامع در سالفورد انگلیس، از اواخر دهه ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۱ فعال بود. این مدرسه با نام مستعار "جویز" شناخته میشد و به خاطر فعالیتهای علمی، ورزشی و فرهنگی متنوع، از جمله تئاتر و موسیقی، شهرت داشت. در نهایت، به دلیل ادغام و کاهش ظرفیت مدارس، تعطیل شد.
احمد مرادبگوویچ (۱۸۹۸-۱۹۷۲) نویسنده، درامنویس و رماننویس بوسنیایی بود که از سن نوجوانگی در ادبیات فعال شد و پس از تحصیل در زاگرب، به عنوان کارگردان و مدیر تئاتر در شهرهای مختلف بوسنی و کرواسی خدمت کرد. آثار او شامل شعر، نمایشنامه و داستان است که بسیاری از آنها به تاریخ و فرهنگ بوسنی میپردازند.
جاپلین سیبتین، بازیگر بریتانیایی با نام هنری چوک سیبتین، برای نقشهایش در سریالهای «امن» از نتفلیکس، تئاتر ملی و نقش تاراک ایتال در قسمت ویژه «دکتر هو» شناخته میشود. او همچنین صداپیشگی شخصیت اولین در بازی «هورایزن زیرو داون» را بر عهده داشته و برنده جایزه بهترین بازیگر در جشنواره فیلم نیویورک برای نقش اصلی در فیلم «مرد خاطره» شده است.
فانی مارچیو (۱۹۰۴-۱۹۸۰) بازیگر ایتالیایی تئاتر، سینما و تلویزیون بود که در کورفو به دنیا آمد. والدین او هر دو بازیگر بودند. او با رناتو ناوارینی ازدواج کرد و در فیلمهای مشهوری مانند «بانوی سفیدپوش» (۱۹۳۸) و «شیخ سفید» (۱۹۵۲) ایفای نقش کرد.
جایسون، قهرمان اسطورهای یونانی و رهبر آرگوناتها، حضوری پررنگ در فرهنگ عامه دارد. از فیلمها و سریالهای تلویزیونی گرفته تا ادبیات، موسیقی، تئاتر و بازیهای ویدئویی، داستانهای او الهامبخش آثار متنوعی بوده است.
هارتموت گئرکن (۱۹۳۹-۲۰۲۱) هنرمند، نویسنده و موسیقیدان آلمانی بود که در زمینههای مختلف از جمله موسیقی جاز، شعر، تئاتر و فیلم فعالیت داشت. او در کشورهای مختلفی مانند ترکیه، مصر، افغانستان و یونان زندگی کرد و آثار متنوعی از خود به جای گذاشت.
ارنست فون پوسارت (۱۸۴۱-۱۹۲۱) بازیگر و کارگردان تئاتر آلمانی بود که در برلین متولد شد. او در شهرهایی مانند برسلاو، برن و هامبورگ فعالیت کرد و از ۱۸۶۴ با تئاتر دربار مونیخ مرتبط شد. پوسارت در ۱۸۷۵ به عنوان کارگردان اصلی و در ۱۸۷۷ به عنوان مدیر تئاترهای سلطنتی باواریا انتخاب شد. او همچنین به عنوان کارگردان کل تئاترهای دربار باواریا و بنیانگذار تئاتر پرینز رگنت مونیخ فعالیت داشت.
ایزابل بانر (۱۲ ژوئن ۱۹۰۷ - ۱ ژوئیه ۱۹۵۵) بازیگر تئاتر آمریکایی بود که در پیتسبرگ، پنسیلوانیا متولد شد. او از کودکی در شرکت تئاتری پدرش فعالیت میکرد و بعدها در نیویورک زیر نظر الکس کویرانسکی و ماریا اوپنسکایا آموزش دید. بانر در نمایشهای متعددی از جمله «Let Freedom Ring»، «Processional» و «The Shrike» نقشآفرینی کرد. او همچنین در تولیدات تلویزیونی و رادیویی حضور داشت.
الف کرنر (۱۹۳۶-۲۰۲۰)، خواننده، ترانهسرا و نقاش نروژی، به عنوان پدر موسیقی فولک نروژ در دهه ۱۹۶۰ شناخته میشود. او با آثار ماندگاری مانند «آ، آن که مانند دندانه بود» و آلبومهایی چون «روزمالت ساند» به شهرت رسید. کرنر نه تنها در موسیقی، بلکه در تئاتر و سینما نیز فعال بود و جوایز متعددی دریافت کرد.
رودال (Rodahl) یا رُدال (Rødahl) یک نامخانوادگی است که در میان افراد سرشناس از جمله پزشک نروژی، شناگر نیوزیلندی و کارگردان تئاتر دیده میشود. این نام در نروژ و کشورهای اسکاندیناوی رایج است.
تئاتر ورلن، واقع در خیابان روشوشوار در منطقه نهم پاریس، در سال ۱۹۴۶ با گنجایش ۷۵۰ نفر افتتاح شد. این تئاتر در سال ۱۹۵۳ به تئاتر هنرها تغییر نام داد و تا سال ۱۹۶۹ تحت مدیریت الکساندرا روباجانسکی فعال بود.
جان ادوین، بازیگر مشهور انگلیسی (۱۷۴۹-۱۷۹۰)، فعالیت هنری خود را از جوانی در شهرهای مختلف آغاز کرد. او با نقشآفرینی در تئاتر هیمارکت لندن به شهرت رسید و به یکی از بازیگران برجسته آن تبدیل شد. ادوین تا پایان عمر در تئاترهای لندن به ایفای نقش پرداخت.
رولف کریستنسن (۱۸۹۴-۱۹۶۲) بازیگر و کارگردان نروژی بود که بهویژه برای نقشهایش در اپرتها، نمایشها و کمدیهای سبک شناخته میشد. او در تئاتر ملی تروندهایم آغاز به کار کرد و بعدها در تئاتر مرکزی بهعنوان بازیگر و کارگردان فعالیت داشت. کریستنسن در فیلمهایی مانند «من کشتم!» و «رشد خاک» نیز حضور داشت.
آلبوم «اجرای زنده در تئاتر بولون-بییانکور/پاریس، جلد ۱» اثری از گروه مینگوس دیناستی است که با نام «بیگ بند چارلی مینگوس» اجرا شده است. این آلبوم در ۸ ژوئن ۱۹۸۸ ضبط شد و شامل قطعاتی از چارلی مینگوس است که تحت رهبری جیمی نپیر اجرا شدهاند. از جمله قطعات برجسته آلبوم میتوان به «کفشهای زن ماهیگیر» اشاره کرد که با تنظیم سی جانسون، ترکیبی از ملودیهای روباتو و سولوهای قدرتمند ساکسوفون است.
اشلی لیلی، بازیگر و خواننده اسکاتلندی، با نقشآفرینی در فیلم «مامامیا!» در سال ۲۰۰۸ به شهرت رسید. او که از ۱۲ سالگی وارد دنیای تئاتر شد، در آکادمی ایتالیا کونتی هنر تئاتر را آموخت و در نمایشهای متعددی از جمله «پراید» و «هیچ چیز غیرممکن نیست» درخشید.
روتینا وسلی، بازیگر آمریکایی متولد ۱۹۷۸، با نقشآفرینی در سریالهای «خون حقیقی» و «شکر ملکه» به شهرت رسید. او با تحصیلات در دانشگاه اوونزویل و مدرسه جولیارد، carriera هنری خود را در تئاتر و سینما آغاز کرد و با بازی در فیلمها و سریالهای متنوع، به یکی از چهرههای مطرح صنعت سرگرمی تبدیل شد.
اويامو (متولد ۷ سپتامبر ۱۹۴۳) با نام اصلی چارلز اف. گوردون، نمایشنامهنویس و استاد دانشگاه آمریکایی است. او که در اوهایو متولد شد، از کودکی به داستاننویسی علاقه داشت و پس از تحصیل در دانشگاه میامی اوهایو، به نیویورک رفت و در کارگاه تئاتر سیاهان هارلم فعالیت کرد. اويامو با نگارش نمایشنامههایی مانند «من یک آدمم» به شهرت رسید و جوایز متعددی دریافت کرده است.
