عبارت مورد نظر خود را بنویسید
اپرای فرانچسکا دا ریمینی، اثر ریکاردو زاندونایی، داستانی عاشقانه و تراژیک را در چهار پرده روایت میکند. این اپرا که بر اساس نمایشنامهای از گابریله دانونزیو نوشته شده، نخستین بار در سال ۱۹۱۴ در تورین اجرا شد و همچنان به صورت گاهگاهی روی صحنه میرود. داستان حول محور فرانچسکا، دختری که به دلایل سیاسی به ازدواج جیووانی (معروف به جیانچیوتو) درمیآید، میچرخد. اما او به برادر جوان و خوشسیماي جیووانی، پائولو، علاقهمند میشود و این عشق ممنوعه سرانجام به فاجعه میانجامد.
نخبگان رقص بریتانیا در مراسم جایزه ملی رقص ۲۰۰۵، که توسط حلقه منتقدان برگزار شد، تقدیر شدند. این رویداد در ژانویه ۲۰۰۶ در خانه اپرای سلطنتی لندن برگزار شد و برترینهای رقص کلاسیک، مدرن و تئاتر موسیقی را معرفی کرد.
آرتور بی. گروس، متولد ۵ فوریه ۱۹۴۳ در فولرتون کالیفرنیا، یک فیلولوژیست، موسیقیشناس، متخصص مطالعات قرون وسطی و گرمانیست آمریکایی است. او از سال ۱۹۷۳ در دانشگاه کرنل تدریس کرد و به عنوان استاد ممتاز بازنشسته شد. گروس سردبیر مشترک ژورنال اپرای کمبریج بود و در سال ۲۰۲۰ فستیاشریفت به افتخار او منتشر شد.
«عشق بیقید و شرط» فیلمی رمانتیک محصول ۲۰۲۱ کره جنوبی به کارگردانی جونگ گا-یونگ است. این فیلم داستان دو جوان ۳۲ و ۲۸ ساله را روایت میکند که از تنهایی بیزارند اما در روابط عاطفی دچار اضطراب میشوند و از طریق اپلیکیشن دوستیابی با هم آشنا میشوند.
اپرای اورفئو اثر کلودیو مونتهوردی، یکی از قدیمیترین اپراهای جهان، از سال 1607 تاکنون بارها ضبط شده است. این لیست به بررسی ضبطهای صوتی و تصویری این اثر برجسته میپردازد.
«لولا در مقابل» فیلمی کمدی رمانتیک محصول سال ۲۰۱۲ است که داستان دختری ۲۹ ساله به نام لولا را روایت میکند. او که در آستانه ازدواج است، ناگهان با فسخ نامزدی مواجه میشود و این اتفاق او را وارد مسیری پر فراز و نشیب برای یافتن خود و رسیدن به بلوغ عاطفی میکند.
سال ۱۹۱۱ شاهد رخدادهای مهمی در دنیای جاز بود. از انتشار آلبوم «الکساندرز رگتایم بند» اثر اروینگ برلین تا تولد بزرگانی مانند لوئیس کاتریِل جونیور، فردی گرین و استن کنتون. این سال همچنین شاهد انتشار اپرای «تریمونیشا» اثر اسکات جاپلین بود.
رابرت زاویر بارتن، هنرمند کانادایی ساکن کالیفرنیا، با نقاشیهای بزرگ روغنی خود از اسباببازیهای دوران کودکیاش شهرت یافته است. آثار او که بر روی پسزمینههای کاغذدیواری و پارچههای خانه کودکیاش خلق میشوند، توجه گستردهای را به خود جلب کردهاند. از جمله آثار برجسته او، تابلو ۱۵ فوتی «اپرای فضایی قرن بیستم» با موضوع شخصیتهای استاروارز است.
کارل برگمان، نوازنده ویولنسل و رهبر ارکستر برجسته آلمانی-آمریکایی بود که پس از فرار از انقلابهای ۱۸۴۸ اروپا، به آمریکا مهاجرت کرد. او رهبری ارکستر فیلارمونیک نیویورک را بر عهده گرفت و نخستین اجرای اپرای واگنر را در آمریکا به روی صحنه برد.
لئون ژین، رهبر ارکستر و آهنگساز برجسته بلژیکیالاصل، چهرهای کلیدی در اپرای مونتکارلو بود. او که بیشتر برای ساخت سرود ملی موناکو شناخته میشود، نخستین اجرای بسیاری از آثار مشهور اپرایی جهان از جمله آثار ماسنه و سن-سانس را رهبری کرد.
فیلم کمدی رمانتیک «عشق برای فروش» به کارگردانی راس پار، داستان تری را روایت میکند که درگیر رابطهای پیچیده با زنی مسنتر به نام کاترین میشود. این فیلم با بازی ملіса فورد، جکی لانگ و میا، در اکتبر ۲۰۰۸ منتشر شد و نگاهی طنزآمیز به پیامدهای روابط نامتعارف دارد.
محله اُپرا، واقع در بخش غربی منطقه اینِناشتات فرانکفورت، آلمان، با نام اُپرای قدیمی و خیابانهای لوکسش شناخته میشود. این محله از غرب به میدان اُپرا و از شرق به بورس فرانکفورت محدود میشود و خیابان عابرپیاده فرسگاس قلب تپنده آن است. این منطقه با بوتیکهای لوکس، رستورانهای شیک و هتلی مجلل، ترکیبی از زندگی شهری مدرن و تاریخ غنی را به نمایش میگذارد.
هاینریش زونتهایم (۱۸۲۰-۱۹۱۲)، معروف به هوناس بر زونتهایمر، خواننده تنور و کمرزنگر مشهور آلمانی در اشتوتگارت بود. او با نقشهایی مانند الازار در اپرای «یهودی» هالوی و نقش اصلی در «اتلو» روسینی به شهرت بینالمللی رسید. زونتهایم که در خانوادهای یهودی متولد شد، در جوانی به مسیحیت پروتستان گروید اما پس از مرگ همسر غیریهودیاش، دوباره به یهودیت بازگشت.
رابرت پوماکوف، باس اپرای کانادایی، در ۲۵ فوریه ۱۹۸۱ در تورنتو متولد شد. او فارغالتحصیل مدرسه کُر سنت مایکل و مؤسسه موسیقی کورتیس است. پوماکوف در جشنوارههای معتبری مانند لومیناتو تورنتو و اپرای متروپولیتن نیویورک حضور داشته است.
اپرای «وصیتنامه» اثری کمدی-موزیکال از ویلهلم کینتسل است که در سال ۱۹۱۶ خلق شد. این اثر با تلفیقی از موسیقی غنی و داستان جذاب، مخاطبان را به سفری سرگرمکننده در دنیای اپرا میبرد.
کاستا دیوا میتواند به چند مورد اشاره داشته باشد: آریای معروف از اپرای نورما اثر بلینی، اقامتگاهی لوکس در کومو ایتالیا که قبلاً به این نام شناخته میشد، و دو فیلم ایتالیایی در سالهای ۱۹۳۵ و ۱۹۵۴.
فلورانس آسترال (۱۸۹۲-۱۹۶۸)، سوپرانوی اپرای استرالیایی، به خاطر اجرای نقشهای چالشبرانگیز وگنری شهرت داشت. او با وجود نداشتن فرصت اجرا در جشنواره بایرویت و اپرای متروپولیتن نیویورک، صدایی بینظیر و قدرتمند داشت که تحسین بسیاری را برانگیخت. مقالهای به زندگی، حرفه و میراث او میپردازد.
ولادیمیر استویانوف، خواننده برجسته اپرای بلغارستانی، مسیر حرفهای خود را از زادگاهش پرنیک آغاز کرد و با استعداد خود به شهرت جهانی رسید. او فارغالتحصیل آکادمی موسیقی دولتی "پانچو ولادیگروف" است و سابقه همکاری با بزرگترین اپراخانههای جهان را دارد.
اپرای ایوان چهارم، اثری پنجپردهای از ژرژ بیزه با لیبرتو نوشته فرانسوا-هیپولیت لروی و هانری تریانون است. این اثر با فراز و نشیبهای تاریخی در ساخت و اجرا، سرانجام پس از سالها به روی صحنه رفت و بخشهایی از موسیقی آن در آثار دیگر بیزه نیز استفاده شد.
کریستین عطالله (۱۹۶۵-۲۰۱۱)، هنرمند کانادایی با ریشههای لبنانی، در زمینههای موسیقی، نویسندگی و بازیگری فعال بود. او با مدرک روزنامهنگاری و موسیقی از دانشگاههای معتبر کانادا، در اپرای آیدا به عنوان خواننده تکخوان درخشید. عطالله در فیلم «عیسی مونترال» حضور یافت و در نیویورک به فعالیتهای هنری متنوعی پرداخت. همکاری با آهنگسازان سرشناس و انتشار آلبومهایی مانند «اسکپیدز» و «آکوا آورا» از دستاوردهای اوست.
