عبارت مورد نظر خود را بنویسید
استفان سدناوی، هنرمند فرانسوی با سابقهای درخشان در کارگردانی موزیکویدئو، عکاسی، تولید فیلم و بازیگری است. او با آثارش در حوزههای مختلف از جمله عکاسی خبری، پرتره، مد و فرهنگ پاپ، به شهرت جهانی رسیده است. سدناوی با کارگردانی موزیکویدئوهای هنرمندان بزرگی مانند رد هات چیلی پپرز، یو۲ و بیورک، و عکاسی از رویدادهای تاریخی نظیر انقلاب رومانی و حملات ۱۱ سپتامبر، نام خود را به عنوان یک هنرمند تأثیرگذار ثبت کرده است.
اسمیتویل، یک جامعه غیرمستقل و منطقه سرشماریشده در تاونشیپ گالووی، شهرستان آتلانتیک، نیوجرسی است. این منطقه که از زمان جنگ انقلاب آمریکا وجود داشته، در دهه ۱۹۶۰ با تأسیس مرکز تجاری اسمیتویل به یک مقصد توریستی تبدیل شد. امروزه اسمیتویل با جاذبههایی مانند روستای گرین و تاریخ غنی خود، یکی از مکانهای محبوب در نیوجرسی به شمار میرود.
آلمان در دورهای پرتلاطم از فروپاشی امپراتوری تا روی کار آمدن نازیها، شاهد خشونتهای سیاسی گستردهای بود. این خشونتها از انقلاب ۱۹۱۸–۱۹۱۹ آغاز شد و تا انتخابات ۱۹۳۳ و تصویب قانون تفویض اختیارات ادامه یافت. درگیریها عمدتاً میان گروههای راستگرا و چپگرا، از جمله حزب کمونیست آلمان، رخ میداد و با ترورها و شورشهایی مانند قیام اسپارتاسیستها و کودتای کاپ همراه بود.
هاکوب هاکوبیان، شاعر برجسته ارمنی، با خلق آثاری انقلابی چون «برش دیگر» و «انقلاب»، بنیانگذار شعر پرولتری ارمنستان شد. او که به «ماکسیم گورکی ارمنی» مشهور بود، مفتخر به دریافت لقب شاعر خلق ارمنستان و گرجستان گردید.
لگان هربرت روتس (۱۸۷۰-۱۹۴۵) یک مبلغ مسیحی آمریکایی بود که از ۱۹۰۴ تا ۱۹۲۵ بهعنوان اسقف کلیسای اسقفی هنکاو در چین خدمت کرد. او پس از فارغالتحصیلی از هاروارد و تحصیل در مدرسه الهیات، به چین رفت و در دوران پرچالش انقلاب شینهای، رهبری کلیسای پروتستان را برعهده داشت.
خیابان گان هیل یکی از شریانهای اصلی برانکس نیویورک است که از پارک موشولو تا خلیجچستر امتداد دارد. این خیابان نام خود را از تپهای تاریخی در جنگ انقلاب آمریکا گرفته و امروزه یکی از مسیرهای مهم شهری با امکانات متعدد حملونقل است.
رصدخانه لیبی روزنامهای آنلاین و دوزبانه است که در طرابلس فعالیت میکند و از انتشار خبرهای شبکههای اجتماعی به رسانهای ساختارمند تبدیل شده است.
محمد مهدی کُبّا (۱۹۰۰–۱۹۸۴) سیاستمدار عراقی، رئیس حزب استقلال عراق و عضو شورای حاکمیت پس از انقلاب ۱۴ ژوئیه بود؛ او نماینده شیعیان در ساختار سهنفره ریاستجمهوری عراق شد.
تاتیانا تولستوی-پائوس، متولد ۱۹۱۴ و درگذشته ۲۰۰۷، آخرین نوه نویسنده مشهور روسی، لئو تولستوی، بود. او که در املاک یاسنایا پولیانا متولد شد، به دلیل انقلاب روسیه به همراه خانواده به سوئد مهاجرت کرد. تاتیانا با هرمان پائوس، مالک املاک هرستا، ازدواج کرد و در عرصه سیاست محلی و فعالیتهای خیرخواهانه فعال بود.
آنتیموس سوم (۱۷۶۲-۱۸۴۲)، پاتریارک مسكونی قسطنطنیه در سالهای ۱۸۲۲ تا ۱۸۲۴ بود. او در دوران خونین انقلاب یونان به این مقام رسید و با ایستادگی در برابر فشارهای عثمانی و حمایت از استقلال کلیسای قبرس، نام خود را در تاریخ ثبت کرد.
آکاشتوئت امبر (مرد دارزده) مجله هنری پیشرو به زبان مجارستانی بود که سندور بارتا در وین منتشر کرد. این مجله از نوامبر ۱۹۲۲ تا فوریه ۱۹۲۳ در پنج شماره چاپ شد و با زیرعنوان «ارگان فرهنگ سوسیالیستی جهانی» شناخته میشد. بارتا با انتقاد از رویکرد مجله MA، بر لزوم ارتباط هنر با ادبیات و انقلاب اجتماعی تأکید کرد.
عمارت لیتنه، واقع در منطقه تاریخی ویدزمه در شمال لتونی، در نیمه اول قرن نوزدهم به سبک کلاسیک برای بارون اتو فون ولف ساخته شد. این عمارت در جریان انقلاب ۱۹۰۵ دچار آتشسوزی شد، اما بعدها با طراحی سادهتر بازسازی گردید. پس از اصلاحات کشاورزی لتونی در ۱۹۲۱، عمارت ملی شد و زمینهایش تقسیم گردید. از سال ۱۹۲۴، این ساختمان به مدرسه ابتدایی لیتنه تبدیل شده است.
عباس حجاری، یک کمونیست و افسر نظامی ایرانی بود که به دلیل عضویت در شبکه نظامی حزب توده در سال ۱۳۳۳ دستگیر و به ۲۵ سال زندان محکوم شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، در انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی شرکت کرد. در سال ۱۳۶۲ مجدداً دستگیر و در اعدامهای سال ۱۳۶۷ جان باخت.
محمدجواد آذری جهرمی، متولد ۱۶ شهریور ۱۳۶۱، سیاستمدار و افسر سابق اطلاعاتی ایرانی است که از سال ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ بهعنوان وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در دولت حسن روحانی خدمت کرد. او جوانترین عضو کابینه ایران و نخستین وزیر متولد پس از انقلاب اسلامی است.
هانس ویلیام فون فرسن، دریاسالار امپراتوری روسیه، در ۶ مه ۱۹۳۷ درگذشت. او از خانوادهای آلمانی-بالتیک در استونی کنونی بود و در نیروی دریایی روسیه خدمت کرد. فرسن در نبرد تسوشیما در جنگ روسیه و ژاپن شرکت داشت و به دلیل نافرمانی از دستور تسلیم، شهرت یافت. پس از انقلاب ۱۹۱۷، به استونی بازگشت و در آنجا درگذشت.
ایو هایات، هنرمند تجسمی فرانسوی متولد ۱۹۴۶ در قاهره، پس از انقلاب مصر به جنوب فرانسه مهاجرت کرد. او ابتدا در تبلیغات فعالیت داشت، اما از سال ۱۹۹۶ بهطور جدی به هنر بازگشت. آثارش بر تضادهای دنیای معاصر تمرکز دارد و در گالریهای معتبر جهانی به نمایش درآمده است.
حزب ترقیخواه قانونگرای چک، حزبی سیاسی در امپراتوری اتریش-مجارستان بود که در آوریل ۱۹۰۹ از ادغام دو حزب رادیکال ترقیخواه و قانونگرای رادیکال چک تشکیل شد. این حزب مدافع حقوق سرزمینهای تاج بوهم و حامی دموکراسی و اصلاحات اقتصادی بود و از ایدههای انقلاب آمریکا الهام میگرفت.
عبدالرب البرعصی، خود را رئیس دولت برقه، نیمه شرقی لیبی، معرفی کرده است. او در ۳ نوامبر ۲۰۱۳ در جلسهای در اجدابیا با هدف پیشبرد برنامه فدرالیسم منصوب شد. دولت مرکزی لیبی در طرابلس، اقتدار او و خودمختاری برقه را به رسمیت نمیشناسد.
کارل برگمان، نوازنده ویولنسل و رهبر ارکستر برجسته آلمانی-آمریکایی بود که پس از فرار از انقلابهای ۱۸۴۸ اروپا، به آمریکا مهاجرت کرد. او رهبری ارکستر فیلارمونیک نیویورک را بر عهده گرفت و نخستین اجرای اپرای واگنر را در آمریکا به روی صحنه برد.
وو یینگهوا (۱۹۰۷-۱۹۹۶)، دختر ارشد وو جیانکوان، استاد برجسته تایچی سبک وو بود. او از نه سالگی به فراگیری تایچی پرداخت و در هفده سالگی به تدریس در مکتب پدرش مشغول شد. یینگهوا سهم عمدهای در حفظ و اشاعه این هنر رزمی در دوران پس از انقلاب فرهنگی چین داشت و آثار متعددی در این زمینه منتشر کرد.
