عبارت مورد نظر خود را بنویسید
یوهانس هولتفریتر (۱۹۰۱-۱۹۹۲)، زیستشناس تکوینی آلمانی-آمریکایی، بهخاطر تحقیقاتش بر روی «سازمانده»، بخشی کلیدی در جنین برای شکلگیری بدن، شناخته میشود. او با هانس اشپمن همکاری کرد و کشفیاتش در زمینه القای عصبی و تکنیکهای استریل، پایههای مهمی در زیستشناسی تکوینی گذاشت.
بقای غشای عروقی عدسی یک ناهنجاری چشمی مادرزادی است که بهعنوان نوعی بقای عروق جنینی (PFV) شناخته میشود. این اختلال در رشد زجاجیه چشم رخ میدهد و معمولاً یکطرفه است. علائم آن در دوران نوزادی ظاهر میشود و ممکن است با میکروفتالمی، آبمروارید و افزایش فشار داخل چشم همراه باشد.
Halicampus marquesensis یک گونه ماهی کوچک خانواده سیگناتیدای (ماهیهای لولهای) است که عمدتاً در سواحل جزایر مارکوزاس در پولینزی فرانسه یافت میشود. این ماهی در زیستگاههای ماسهای و سنگی عمقهای مختلف زندگی کرده و بر کرمهای کوچک تغذیه مینماید. تکثیر آن از نوع اوو-زایگی است و نرها تخمها را در کیسه جنینی حمل کرده و ماهیهای زاده میکنند.
پروتئین ZFPM2، عضوی از خانواده FOG، در تنظیم فاکتورهای رونویسی GATA نقش کلیدی دارد. این پروتئین در رشد بافتهای قلب، دیافراگم و غدد جنسی جنین دخیل است. جهشهای ژن ZFPM2 باعث بیماریهای مادرزادی مانند نقصهای قلبی، فتق دیافراگمی و ابهام در دستگاه تناسلی میشود.
پروتئین اف-باکس ۱۵ (Fbx15) که توسط ژن FBXO15 کدگذاری میشود، در سلولهای بنیادی جنینی نقش کلیدی دارد. این پروتئین به عنوان گیرندهی سوبسترا برای لیگازهای اوبیکویتین عمل میکند و در سرکوب تمایز سلولی و حفظ توان چندقابلیتزایی دخیل است. بیان آن وابسته به فاکتورهای اصلی چندقابلیتزایی مانند Oct3/4 و Sox2 است.
آزمایشهای بلوندل (۱۹۱۴) به بررسی جامعترین قانون القای الکترومغناطیسی میپردازد. آندره بلوندل با طراحی دستگاهی هوشمندانه نشان داد که تغییر شار مغناطیسی به تنهایی برای ایجاد نیروی محرکه الکتریکی کافی نیست و نقش نیروی لورنتز در حرکت رساناها را اثبات کرد.
پروتئین FAM214B یک پروتئین کدگذاریشده توسط ژن FAM214B روی کروموزوم ۹ انسان است که ۵۳۸ اسید آمینه دارد. بیان این ژن در مغز و مغز استخوان جنینی بالاست و کاهش آن با اختلال افسردگی اساسی مرتبط است. این پروتئین دارای دامنه جداسازی کروموزوم است و در هسته سلول محلیسازی میشود.
هانس اشپمن (۱۸۶۹-۱۹۴۱)، زیستشناس آلمانی و برنده نوبل فیزیولوژی یا پزشکی در ۱۹۳۵، به خاطر کشف «القای جنینی» شناخته میشود. او با استفاده از تکنیکهای میکروجراحی، نشان داد که بخشهای مختلف جنین میتوانند رشد سلولها به بافتها و اندامها را هدایت کنند. این کشف، با مشارکت هیلده مانگولد، دانشجوی او، انجام شد و مبانی علم تکوین را دگرگون کرد.
فاکتور رشد فیبروبلاست ۱۷ (FGF17) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن FGF17 کدگذاری میشود. این پروتئین عضو خانواده فاکتورهای رشد فیبروبلاست (FGF) است که نقش مهمی در رشد سلولی، تکوین جنینی، ترمیم بافت و توسعه سیستم عصبی مرکزی ایفا میکند.
در حین القای بیهوشی عمومی، جذب حجم زیادی از گاز (مانند اکسید نیتروز) از آلوئولها به خون مویرگی ریه، باعث افزایش غلظت گازهای باقیمانده در آلوئولها میشود. این پدیده به عنوان «اثر گاز دوم» شناخته میشود و به دلیل کاهش حجم آلوئولی در پی جذب اکسید نیتروز رخ میدهد.
