عبارت مورد نظر خود را بنویسید
فستوس سیمبیاک، متولد ۱ فوریه ۱۹۵۲ در جزیره بیاک، یک آکادمیسین و سیاستمدار اندونزیایی بود. او به عنوان سرپرست دانشگاه سندراوسی از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ و هماهنگکننده دانشگاههای خصوصی در پاپوآ و پاپوآی غربی از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ خدمت کرد. سیمبیاک دارای مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشته آموزش بود و سالها به عنوان معلم و استاد دانشگاه فعالیت کرد.
دنیس فرانک تامپسون، دانشمند سیاسی و استاد دانشگاه هاروارد، بهخاطر کارهای پیشگامانه در حوزههای اخلاق سیاسی و نظریه دموکراسی شناخته میشود. او مؤسس مرکز اخلاق و حرفهها در هاروارد است و رویکرد نهادی به اخلاق سیاسی را ترویج کرده است. تامپسون با تأکید بر فساد نهادی و نه تنها فساد فردی، تأثیر قابلتوجهی بر نظریههای سیاسی گذاشته است.
اوله اینگانس، متولد ۱۹۵۱، استاد سوئدی دانشگاه لینشوپینگ و پژوهشگری پیشرو در الکترونیک آلی و بیوالکترونیک است. تمرکز کار او بر اپتوالکترونیک پلیمری، فیزیک پلیمرهای مزدوج و الکتروشیمی پلیمر است.
رابرت برنر (۱۹۳۵-۲۰۱۵)، دانشمند آمریکایی و استاد دانشگاه ییل، بهخاطر دستاوردهایش در مدلسازی چرخه کربن شناخته میشود. او با توسعه مدلهای BLAG و GEOCARB، نقش سنگهای رسوبی در چرخه کربن را تحلیل کرد. برنر همچنین نویسنده کتابهای تأثیرگذاری در زمینشناسی شیمیایی است.
ژانوس جاپتوس استیناستروپ (۱۸۱۳-۱۸۹۷) زیستشناس و جانورشناس برجسته دانمارکی بود که به دلیل کشف اصول ژنتیکی و مطالعاتش در زمینه تغییرات آبوهوایی شهرت یافت. او به عنوان استاد دانشگاه کپنهاگ، نقش مهمی در توسعه علوم طبیعی ایفا کرد و با دانشمندانی مانند چارلز داروین همکاری داشت.
فلورانس جی. موری (۱۸۹۴-۱۹۷۵)، پزشک کانادایی، مبلغ مذهبی و استاد دانشگاه بود که بیش از ۴۰ سال در کره خدمت کرد. او به عنوان زنی پیشگام در حوزه پزشکی مردانه، با تعهد به خدمات در جنگ جهانی دوم و جنگ کره، و نوآوری در بهبود مراقبتهای پزشکی، به ویژه در درمان سل و جذام، شناخته میشود. رهبری او در بیمارستان سوورنس، نقش کلیدی در توسعه دانشگاه یونسی داشت.
ماریا کاتریلئو، زاده ۱۹۴۴ در نوئوا امپریال، یک زبانشناس بومی مپوچه و استاد زبانهای اسپانیایی، انگلیسی و مپودونگون است. او بهخاطر مطالعاتش در حفظ زبان مپودونگون، جایزه استانی حفظ بناهای ملی را دریافت کرده است. کاتریلئو تنها فرد زنده مپوچه است که به سه زبان اسپانیایی، انگلیسی و مپودونگون تسلط کامل دارد.
ترزا برنان (۱۹۵۲-۲۰۰۳)، فیلسوف فمینیست و نظریهپرداز روانکاوی استرالیایی، بیشتر بهخاطر کتاب پس از مرگش، «انتقال احساس» (۲۰۰۴) شناخته میشود. او استاد ممتاز علوم انسانی در دانشگاه فلوریدا آتلانتیک بود و برنامه دکترای «روشنفکران عمومی» را بنیان گذاشت. آثار او تلفیقی از نظریههای روانکاوی، مارکسیسم و اکوفمینیسم است.
ایدو آبرام (۱۹۴۰-۲۰۱۹)، نویسنده و استاد هلندی، به بررسی ماهیت هویت یهودی پرداخت. او که دوران کودکی خود را در اردوگاههای ژاپنی گذراند، پس از آزادی در هلند به تحصیل ریاضی و فلسفه پرداخت. آبرام به عنوان نخستین استاد اروپایی در زمینه آموزش هولوکاست، مدل «چارت پنجبخشی» را برای تشریح ابعاد مختلف هویت یهودی ارائه کرد.
فرانچسکا هپه، استاد علوم شناختی و مدیر مرکز تحقیقات روانپزشکی اجتماعی، ژنتیک و رشدی در کالج کینگز لندن است. او به دلیل تحقیقاتش در زمینه اوتیسم، به ویژه درک فرآیندهای شناختی اجتماعی در این اختلال، شناخته شده است. هپه با استفاده از روشهای متنوعی مانند مطالعات دوقلو، ژنتیک و تصویربرداری عملکردی، به کشف جنبههای جدیدی از اوتیسم پرداخته است.
ویوک ک. گویال، استاد مهندسی برق و کامپیوتر در دانشگاه بوستون، نویسنده کتاب Foundations of Signal Processing و مخترع روشهای نوین در تصویربرداری محاسباتی است. او به دلیل دستاوردهای خود در زمینه نمایش اطلاعات و کاربردهای آن در کسب، ارتباطات و برآورد، به عنوان عضو ارشد IEEE و OSA انتخاب شده است.
رابرت پ. برگمن (۱۹۴۵-۱۹۹۹) مدیر موزههای هنری و استاد دانشگاه بود. پس از تحصیل در دانشگاه پرینستون، ابتدا به تدریس در دانشگاههایی مانند لینکلن، پرینستون و هاروارد پرداخت. سپس به عنوان مدیر گالری هنری والترز و موزه هنر کلیولند فعالیت کرد و در این دوره، بازدیدکنندگان موزه را افزایش داد و آثار ارزشمندی را خریداری نمود.
مارکوس هیلگرت، متولد ۱۱ اوت ۱۹۶۹، یک آشورشناس و مدیر فرهنگی آلمانی است. او هماکنون دبیرکل و مدیرعامل بنیاد فرهنگی ایالات فدرال آلمان است. هیلگرت پیش از این مدیر موزه خاور نزدیک در موزه پرگامون برلین و استاد آشورشناسی در دانشگاه هایدلبرگ بوده است.
الن اسلای (زادهٔ ۱۹۵۱) مجسمهساز انگلیسی و استاد ارشد کالج هنر ویندزور است. او عضو انجمن سلطنتی مجسمهسازان بریتانیا است و آثار عمومی متعددی در لندن و سایر شهرهای انگلستان خلق کرده است. از معروفترین آثار او میتوان به «پاککنندهٔ پنجره» و «روح کریکت» اشاره کرد.
هوانگ ژانیوئه (۱۹۲۶-۲۰۱۹) باستانشناس چینی و استاد مؤسسه باستانشناسی آکادمی علوم اجتماعی چین بود. او بر باستانشناسی چین از دودمان هان تا تانگ تمرکز داشت و در کاوشهای مهمی در لویانگ، شیآن و گوانگژو شرکت کرد. آثار او شامل ۹ کتاب و بیش از ۲۰۰ مقاله و گزارش کاوش است.
پراساد وی. تِتالی، ریاضیدان و دانشمند رایانه هندی-آمریکایی، به عنوان استاد در دانشگاه کارنگی ملون فعالیت میکند. حوزههای پژوهشی او شامل نظریه احتمال، ریاضیات گسسته و الگوریتمهای تقریبی است. او در ویساخاپاتنام، هند متولد شد و پس از مهاجرت به آمریکا، شهروند این کشور شد. تِتالی تحصیلات خود را در دانشگاه آندرا و مؤسسه علوم هند به پایان رساند و دکترای خود را زیر نظر جوئل اسپنسر در مؤسسه کوران دانشگاه نیویورک کسب کرد.
پنلوپه اکرت، استاد ممتاز زبانشناسی در دانشگاه استنفورد، متخصص در جامعهشناسی زبان و نویسنده آثار معتبر در حوزه زبان و جنسیت است. او ریاست انجمن زبانشناسی آمریکا را در سال ۲۰۱۸ بر عهده داشت و تحقیقاتش بر تغییرات زبانی در میان نوجوانان و ارتباط آن با هویت اجتماعی متمرکز است.
فیلم «استاد بزرگ» یک کمدی-تریلر ژاپنی-آمریکایی محصول ۱۹۷۶ به کارگردانی الکس مارچ است. این فیلم با بازی زرو ماستل، کیکو کیشی و گاون گرینجر، پس از هفت سال انتظار در ۱۹۷۶ اکران محدود شد. داستان حول محور بازرس هوکو ایچی하라 میچرخد که درگیر توهمات ساموراییگری و تعقیب مجرمان برای نجات رباتی به نام شاتزی است.
کیم بوک-مان، استاد ارشد تکواندو (دان یازدهم)، از پیشگامان اولیه این هنر رزمی در جنوب شرق آسیا، به ویژه ویتنام، اندونزی، فیلیپین، مالزی، سنگاپور و هنگ کنگ در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود. او از سال ۱۹۴۱ تمرینات هنرهای رزمی را آغاز کرد و در ارتش کره جنوبی نیز خدمت نمود.
رونالد گامارا هررا، وکیل و سیاستمدار پرویی، بهعنوان متخصص حقوق بشر شناخته میشود. او در پروندههای مهمی مانند محاکمه آلبرتو فوجیموری و استرداد او از شیلی به پرو نقش داشته است. گامارا همچنین دبیر اجرایی هماهنگکننده ملی حقوق بشر پرو بوده و بهعنوان استاد دانشگاه و ستوننویس روزنامه لا رپوبلیکا فعالیت میکند.
