عبارت مورد نظر خود را بنویسید
منطقه تاریخی غرب در اورورا، ایلینوی، مجموعهای از ۹۸ ساختمان در حاشیه غربی رودخانه فاکس است. ۷۷ ساختمان از این مجموعه، ارزش تاریخی منطقه را شکل میدهند. این منطقه از سال ۱۸۳۵ با مهاجرت مهاجران شرقی آمریکا رونق گرفت و با انتقال مقر راهآهن شیکاگو به اورورا در ۱۸۵۵، رشد جمعیتی قابل توجهی را تجربه کرد.
اگمور، واقع در شمال غربی شهر چنای، به چند مکان مهم اشاره دارد. از جمله این مکانها میتوان به بخش اگمور، ایستگاه راهآهن اگمور سنترال، موزه اگمور، بیمارستان چشم اگمور، حوزه انتخابیه اگمور و ایستگاه متروی اگمور اشاره کرد.
ویلیاس آر. ویتنی (۱۸۶۸-۱۹۵۸)، شیمیدان آمریکایی و بنیانگذار آزمایشگاه تحقیقاتی جنرال الکتریک، به عنوان «پدر تحقیقات صنعتی» در آمریکا شناخته میشود. او با ادغام دنیای پژوهش و صنعت، دو حوزه جداگانه در آن زمان، انقلابی در این زمینه ایجاد کرد. ویتنی همچنین به خاطر نظریه خوردگی آهن و همکاری با دانشمندانی مانند ماری کوری و توماس ادیسون مشهور است.
ایستگاه فولام گرنج در آلفینگتونِ ملبورن، بخشی از خط Outer Circle بود و در سال ۱۸۹۱ برای خدمت به شهرک مسکونی تازهساز منطقه گشایش یافت؛ اما کمتر از دو سال بعد بسته شد و بعدها در قالب انشعاب APM دوباره به کار افتاد.
زایرایت یک کانی فسفات نادر با فرمول شیمیایی Bi(Fe³⁺,Al)₃[(OH)₆|(PO₄)₂] است که نخستین بار در منطقه اتا-اتو، کیوو، کنگو (زایر سابق) کشف شد. این کانی در سیستم بلوری سهگوشه متبلور میشود و در مناطق هوازدگی سنگهای پگماتیت گرانیتی یافت میشود.
جسم فرّوژینوس، یافتهای هیستوپاتولوژیک در بیماریهای ریوی بینابینی است که نشاندهنده مواجهه قابل توجه با آزبست (آزبستوز) میباشد. این اجسام، فیبرهای آزبست پوشیده شده با مواد غنی از آهن هستند که اغلب در شغلهای مرتبط با ساختوساز دیده میشوند.
گراو، شهری در استان فریزلند هلند، با جمعیتی حدود ۵۶۵۵ نفر در سال ۲۰۱۷، از سال ۲۰۱۴ بخشی از شهرداری لِوواردن است. این شهر با سنتهای خاص خود، مانند جشن سنت پیتر به جای سینترکلاس، و لقب «رقاصان پنیر» شناخته میشود. گراو با دسترسی آسان به بزرگراه A32 و ایستگاه راهآهن، جایگاه ویژهای در حملونقل منطقه دارد.
ایستگاه فوروما یکی از ایستگاههای راهآهن خط کیتا-شینانو در شهر شینانو، استان ناگانوی ژاپن است. این ایستگاه که در سال ۱۹۲۸ افتتاح شد، هماکنون توسط شرکت راهآهن شینانو اداره میشود و روزانه پذیرای مسافران محلی است.
ایستگاه راهآهن مویرا یکی از قدیمیترین بناهای شبکه راهآهن ایرلند شمالی است؛ با وجود خدمترسانی به شهر مویرا در کانتی داون، در کانتی آنتریم قرار دارد. این ایستگاه از سال ۱۸۴۱ فعال است و امروز نقشی مهم در رفتوآمد مسافران اطراف بزرگراه M1 دارد.
کدوموندا، روستایی کوچک در منطقه پالاتکاد کرالا، به دلیل معابد تاریخی، جشنهای سنتی و موقعیت جغرافیایی منحصر به فردش شناخته میشود. این روستا به دو بخش شرقی و غربی تقسیم میشود که هر کدام زیر نظر پانچایتی جداگانه اداره میشوند. کدوموندا با وجود ایستگاه راهآهن، معابد مهم و جشنهای سالانه، نقش مهمی در منطقه دارد.
ایستگاه گویی، واقع در ایچیهارا، چیبا، ژاپن، توسط شرکت راهآهن شرق ژاپن (JR East) و شرکت خصوصی راهآهن کومیناتو اداره میشود. این ایستگاه به خطوط اوچیبو و کومیناتو متصل است و دارای دو سکوی جزیرهای برای هر یک از خطوط است.
ایستگاه راهآهن شارنبروک در سال ۱۸۵۷ توسط شرکت راهآهن میدلند برای خدمترسانی به روستای شارنبروک در بدفوردشایر، انگلستان افتتاح شد. این ایستگاه بخشی از خط امتداد میدلند از لستر به بدفورد و هیچین بود. پس از بسته شدن در سال ۱۹۶۰، ساختمانهای ایستگاه تخریب شدند.
نورث یئووَل، منطقهای در ایالت نیو ساوت ولز استرالیا است که بخشی از روستای یئووَل به شمار میرود. این منطقه در محدوده شورای منطقهای دابو قرار دارد، در حالی که بیشتر روستای یئووَل در شهرستان کابون واقع شده است. مرز بین این دو منطقه، رودخانه باکینباه است. نورث یئووَل محل ایستگاه راهآهن، انبارهای غله و سیلوهای ذخیرهسازی است. همچنین گورستان یئووَل در این منطقه قرار دارد.
ایستگاه راهآهن کیگرد، یک ایستگاه تاریخی و مرتفع در سیدنی استرالیا است که در مسیر حلقه شهری قرار دارد. این ایستگاه که در سال ۱۹۵۶ افتتاح شد، به عنوان بخشی از شبکه حملونقل عمومی سیدنی، به منطقه تجاری مرکزی و بندر کیگرد خدماترسانی میکند. معماری آن با سبک کارکردگرایانه میاندوجنگ و جزئیات آرتدکو، نمایی منحصربهفرد به این مکان تاریخی بخشیده است.
ایستگاه فرودگاه بینالمللی کلارک، یک ایستگاه در حال ساخت در خط راهآهن شمال-جنوب در استان پامپانگا، فیلیپین است. این ایستگاه نخستین اتصال مستقیم ریلی به فرودگاه در این کشور را فراهم خواهد کرد. ساخت این ایستگاه بخشی از فاز دوم پروژه راهآهن شمال-جنوب است و شامل دو سکوی جزیرهای و چهار خط ریلی زیرزمینی خواهد بود.
دان ان استیکیر، دژی متعلق به عصر آهن در جزیره نورث یوست اسکاتلند است. این سازه در جزیرهای کوچک در دریاچهای به همین نام قرار دارد و با پلهای سنگی به جزیرهای بزرگتر متصل میشود. نام آن از واژههای «دان» به معنای دژ و «استیکیر» به معنای مخفیکار مشتق شده است. این مکان در دورههای مختلف از جمله عصر وایکینگها و قرون وسطی مورد استفاده قرار گرفته و امروزه به عنوان یک بنای تاریخی قابل دسترسی است.
لکوموتیو برقی سیئی ۶/۶، که توسط راهآهن فدرال سوئیس (سبب) استفاده میشد، در اصل برای راهآهن مالمبَنِن در سوئد سفارش داده شده بود. به دلیل جنگ جهانی اول تحویل داده نشد و در سال ۱۹۱۹ توسط سبب خریداری شد. این لوکوموتیو دو تکه با دو کابین راننده و موتورهای قدرتمند، عمدتاً برای کشیدن قطارهای باری بین برن و تون استفاده میشد.
ایستگاه فوجیمیدای، واقع در منطقه نریما توکیو، یکی از ایستگاههای خط سیبو ایکبوکورو است که توسط شرکت راهآهن خصوصی سیبو اداره میشود. این ایستگاه در سال ۱۹۲۵ افتتاح شد و تنها قطارهای محلی در آن توقف میکنند.
سانکریل، شهری کوچک در ایالت بنگال غربی هند، بخشی از منطقه کلانشهری کلکته است. این شهر با جمعیتی حدود ۲۹ هزار نفر، دارای نرخ باسوادی ۸۲٪ است و از طریق جادهها و خط آهن به کلکته متصل میشود.
راهآهن ویتبی و پورت پری (PW&PP) خطی ریلی بود که از ویتبی به پورت پری در ۵۰ کیلومتری شرق تورنتو امتداد داشت. این خط برای اتصال مناطق کشاورزی و جنگلی به خطوط اصلی راهآهن در سواحل دریاچه انتاریو ساخته شد. بعدها تا لینزی امتداد یافت و به راهآهن ویتبی، پورت پری و لینزی (WPP&L) تغییر نام داد. با وجود تلاشها، به دلیل مشکلات مهندسی و عدم اطمینان، هرگز موفق نبود و در نهایت در سال ۱۹۴۱ برای تأمین فولاد مورد نیاز جنگ برچیده شد.
