عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پورتلند، بزرگترین شهر اورگن، با دهها ساختمان بلند و برجهایی چون ولز فارگو سنتر، جایگاهی مهم در آسمانخراشهای غرب آمریکا دارد. این مقاله روند رشد نمای شهری شهر و جایگاه آن در فهرستهای ملی را مرور میکند.
نیروگاه زبالهسوز بولتون، ساختهشده در سال ۱۹۷۱، یکی از نمادهای خط آسمان این شهر است که با سوزاندن پسماند خانگی تا ۱۱ مگاوات برق تولید میکند.
مسابقه ایاسپورتس ۵۰۰ در سال ۲۰۰۳، یکی از هیجانانگیزترین و حادثهسازترین دورهای جام وینستون ناسکار بود که در پیست تالادگا برگزار شد. این رویداد با تغییر برند تیم جاسپر به دوج و تصادف وحشتناک اما معجزهآسای الیوت سادلر در ذکرها ماندگار شد.
معماری گوتیک فرانسوی، سبکی انقلابی که از قرن دوازدهم تا شانزدهم میلادی در فرانسه شکوفا شد، با برجهای سر به فلک کشیده، طاقهای جناغی نوآورانه و پنجرههای رنگی خیرهکننده شناخته میشود. این سبک، اوج هنر و مهندسی قرون وسطی، نمادهایی چون کلیساهای نوتردام، شارتر و رنس را به جهان هدیه داد.
دورگووسکی، استاد کلتک، از چهرههای برجسته اخترشناسی، کیهانشناسی و علم داده است که نقش مهمی در رصدخانههای مجازی و پیمایشهای آسمان دیجیتال داشته است.
ایروینگ آندرهیل، عکاس تجاری نیویورک، با ثبت نمای شهر، آسمانخراشها و نمادهای معماری، تصویری ماندگار از تحول نیویورک در نیمه نخست قرن بیستم به جا گذاشت.
«در آسمان مهتابی» روایتی عاشقانه از تقدیر، فداکاری و انتخابهای دشوار است؛ داستان رانندهای که میان عشق گذشته و مسئولیت اخلاقی گیر میافتد.
برج واترز، آسمانخراش ۶۹ طبقهای در خیابان بالدوآی پاناماسیتی است که با ارتفاع ۲۳۲ متر، در فهرست بلندترین ساختمانهای پاناما جای دارد.
گایا، تجسم زمین در اساطیر یونان، مادر باستانی تمام حیات و نماد قدرت خلقت است. او با اورانوس، آسمان، تیتانها، سیکلوپها و غولها را به دنیا آورد و نقش محوری در شکلگیری جهان و سلسله مراتب خدایان ایفا کرد. مطالعه گایا، درک عمیقتری از جهانبینی یونان باستان و جایگاه طبیعت در آن به ما میدهد.
جین اوانس، هنرمند آتشبازی برجسته آمریکایی، که از سال ۱۹۶۹ تا ۲۰۰۸ مسئولیت طراحی و اجرای نمایشهای آتشبازی کنسرتهای هاليوود بول را بر عهده داشت، در سن ۷۰ سالگی درگذشت. او همچنین در جشن صدمین سالگرد مجسمه آزادی و جلوههای ویژه نمایشهای لاس وگاس نقش داشت.
«چشمهای شاهزاده آسمان» سومین آلبوم استودیویی گروه پراگرسیو راک ایرلندی فراپ است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. این آلبوم که با همکاری خود گروه تولید شد، تنها اثر فراپ بود که توسط خودشان تهیه شد. پس از انتشار، گروه تور دو ماههای را آغاز کرد و در این میان، یکی از اعضای کلیدی، گروه را ترک کرد.
تئاتر بوکوُرا، تنها تئاتر دائمی آتن از ۱۸۴۰ تا ۱۸۸۸، نقشی کلیدی در تاریخ تئاتر مدرن یونان ایفا کرد. این سالن باسابقه، میزبان اولین بازیگران حرفهای یونانی بود و شاهد اجراهای ماندگاری از اپرا تا نمایشهای کلاسیک بود. سرانجام در ۱۸۹۷ به کار خود پایان داد.
ساختمان پیگات، نخستین آسمانخراش همیلتون، ترکیبی از آرت دکو و نئوگوتیک است که در مرکز شهر قرار دارد و امروز بهعنوان مجتمع مسکونی کاندومینیوم شناخته میشود.
ویلیام سی. پک، نویسنده آمریکایی، مسیری شغلی منحصر به فرد را پیموده است. او پس از سالها فعالیت در وال استریت و رسیدن به مقامات بالا، در سن ۴۳ سالگی به دانشگاه استنفورد رفت و سپس به دنیای نویسندگی روی آورد. اولین رمان او، «ته آسمان»، نامزد جایزه بهترین کتاب ملی شد و او همچنین کتاب کودک «هرگز مرغ را نبوس!» را منتشر کرده است.
ساختمان ۱۰۰ ون نس در سانفرانسیسکو، برجی ۲۹ طبقه است که در سال ۱۹۷۴ ساخته شد. این آسمانخراش که پیشتر دفتر مرکزی انجمن خودروی کالیفرنیا بود، پس از تغییر کاربری به ۴۱۸ واحد آپارتمان مسکونی تبدیل شد و نمونهای موفق از بازآفرینی شهری به شمار میرود.
رودلف برتولد، خلبان تکخال آلمانی جنگ جهانی اول، با ۴۴ پیروزی هوایی ثبتشده از جمله ۱۶ پیروزی با یک دست، به نمادی از سرسختی و شجاعت در آسمانهای جبهه غربی تبدیل شد.
آپارتمانهای مستر (Master Apartments)، که با نام ساختمان مستر نیز شناخته میشود، یک برج مسکونی ۲۷ طبقه به سبک آرت دکو در منهتن نیویورک است. این بنا که در سال ۱۹۲۹ تکمیل شد، اولین آسمانخراش با پنجرههای گوشه و اولین بنا با نمای آجری رنگی بود. این ساختمان که زمانی مرکز هنر و آموزش بود، اکنون به یک کاندومینیوم لوکس تبدیل شده و در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده است.
معماری مکائو، بازتابی از تلاقی فرهنگ کانتونی و پرتغالی است؛ از کازینوهای عظیم و آسمانخراشهای مدرن تا معابد باستانی و پلهای بینظیر دریایی. این شهر منحصربهفرد، گنجینهای از میراث جهانی و سازههای آیندهنگرانه را در خود جای داده است.
آلبوم «احساس آتش» سومین اثر استودیویی ریبا مکاینتایر، خواننده مشهور موسیقی کانتری آمریکاست که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. این آلبوم با تکآهنگ موفق «تو مرا تا آسمان بالا میبری»، اولین حضور ریبا در جمع ده آهنگ برتر را رقم زد.
آسمان کاماما، سیاستمدار کنیایی عضو حزب وحدت ملی، از سال ۲۰۰۷ نماینده بارینگوی شرقی در مجلس ملی کنیا شد؛ اما در انتخابات ۲۰۱۷ با کسب ۳۴٪ آرا نتوانست کرسی خود را حفظ کند.