عبارت مورد نظر خود را بنویسید
مارک ایبلی، شاعر، روزنامهنگار و نویسنده کانادایی، با آثاری که به زبانهای در معرض خطر و میراث ادبی کانادا میپردازد، شناخته میشود. او جوایز متعددی دریافت کرده و در دانشگاههای معتبر جهان سخنرانی کرده است.
«اداسی کومونیسمیله» (به پیش به سوی کمونیسم) نام روزنامهای بود که بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۲ در منطقه تاپا، استونی شوروی منتشر میشد. انتشار این روزنامه با انحلال منطقه تاپا متوقف شد.
السا والش، روزنامهنگار و نویسنده آمریکایی، با سابقه درخشان در روزنامههای معتبر واشنگتن پست و نیویورکر، نامزد جایزه پولیتزر و نویسنده کتاب "زندگیهای دوگانه" است. او در زمینه مسائل اجتماعی و سیاسی قلم زده است.
جان کورلی، مدیر برجسته گانت و نخستین سردبیر یواسای تودی، از روزنامهنگاری محلی به رهبری رسانهای رسید و امروز با نامش در مرکز روزنامهنگاری ورزشی پناستیت شناخته میشود.
رباتنیک روزنامه زیرزمینی (بibuła) اتحاد جمهوریخواهانه در لهستان بود که در دوران نظامی (۱۹۸۳-۱۹۹۰) توسط جناح سوسیالدموکرات این جنبش منتشر میشد. نام این نشریه از نام دورهنامه پیش از جنگ حزب سوسیالیست لهستان گرفته شده است.
کورین شاپونیر، نویسنده و روزنامهنگار برجسته سوئیسی-کانادایی، با تمرکز بر مسائل زنان و تاریخ، پژوهشهای عمیقی در هویت زنانه و آمیختگی جنسیتی ارائه داده است. او سردبیر قدیمیترین روزنامه فمینیست اروپا و نویسنده بیوگرافی هنری دونان، بنیانگذار صلیبسرخ است.
رناتو آلوارس، روزنامهنگار سرشناس هندوراس، به دلیل انتشار خبری درباره فساد در شرکت مخابرات دولتی (هوندوتل) با شکایت مدیر آن مواجه شد و به زندان محکوم گردید. این پرونده بحثهای زیادی را در مورد آزادی بیان و نقش رسانهها در افشای فساد برانگیخت.
کاستنا نامی است که در کشور استونی به چند منطقه جغرافیایی اطلاق میشود. این مقاله به معرفی دو مورد از این مناطق در استانهای پارنو و راپلا میپردازد.
صدای یهود (TJV) یک هفتهنامه محافظهکار مستقر در بروکلین، نیویورک است که در سال ۲۰۰۳ با نام «صدای سفاردی» تأسیس شد. این نشریه با رویکردی طرفدار اسرائیل، اخبار اسرائیل و آمریکا را پوشش میدهد و بر جامعه یهودیان نیویورک تمرکز دارد.
جاناتان لگارد، روزنامهنگار ورزشی اهل بریتانیا است که بیشتر با گزارشگری مسابقات فرمول یک در شبکه بیبیسی شناخته میشود. او تجربهای طولانی در پوشش اخبار فوتبال و موتوراسپرت دارد و از سال ۲۰۱۲ به عنوان گزارشگر والیبال در المپیک نیز فعالیت میکند.
زبانزد خبرنویسی (Journalese) شیوهای مصنوعی و اغراقآمیز در نگارش اخبار است که پر از کلیشه و اختصارات عجیب است. روزنامهنگاران گاه از روی عادت یا فشار زمان به این سبک روی میآورند تا خبر فوری و رسمی به نظر برسد، اما در واقع کیفیت نوشته را پایین میآورد.
مدنس زنده: تا لبهٔ کیهان و فراتر از آن آلبومی زنده و دوتایی از گروه بریتانیایی مدنس است که در ۲۰۰۶ با ضمیمهٔ روزنامهٔ The Mail on Sunday منتشر شد و اجرای قطعات محبوب گروه را گرد هم آورده است.
مرکز جاناتان ادواردز در دانشگاه ییل، بخشی از دانشکده الهیات ییل است که به انتشار و ارائه اطلاعات علمی درباره آثار جاناتان ادواردز، الهیدان و فیلسوف برجسته قرن هجدهم آمریکا، میپردازد. این مرکز دارای آرشیو manuscripts اصلی ادواردز و شعبههای بینالمللی است.
سوزان براونمیلر، روزنامهنگار، نویسنده و فعال فمینیست آمریکایی، بیشتر برای کتاب جنجالی خود «برخلاف میل ما: مردان، زنان و تجاوز» (۱۹۷۵) شناخته میشود. این کتاب که یکی از ۱۰۰ کتاب مهم قرن بیستم معرفی شده، ریشههای تجاوز را در ساختارهای اجتماعی و قدرت مردان بررسی میکند.
روزنامه «نشاط» با رویکرد اصلاحطلبانه و میانهرو، از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۴ در ایران منتشر شد. این روزنامه که با هدف ادامه راه نشریات توقیفشده آغاز به کار کرد، بارها به دلیل انتشار مطالب چالشبرانگیز، با احکام قضایی و ممنوعیت مواجه شد و مدیران و سردبیران آن نیز بازداشت و زندانی شدند.
استانیسواف دوبوا، روزنامهنگار و فعال سوسیالیست لهستانی، از چهرههای مقاومت در برابر حکومت ساناسیا و سپس اشغال نازی بود که سرانجام در آشویتس-بیرکناو اعدام شد.
روزنامه کانزاسسیتی جورنال-پست، قدیمیترین نشریه این شهر بود که از ۱۸۵۴ تا ۱۹۴۲ فعالیت کرد. این روزنامه شاهد تحولات مهمی چون جنگ داخلی و قدرتگیری ماشین سیاسی پندرگاست بود و در نهایت به دلیل رقابت با استار از صحنه رفت.
شارل دوبوا دو ژن، نویسنده و روزنامهنگار فرانسوی قرن نوزدهم، با نام مستعار کلودیوس ترانزیِنس مینوشت و بیشتر به خاطر نامهنگاریاش با ویکتور هوگو شناخته میشود.
کولمایارو، منطقهای حفاظتشده در شهرستان پولوا استونی، با مساحت ۱۰۱۶ هکتار برای حفظ دریاچه کولما و طبیعت پیرامون آن ایجاد شد و در سال ۲۰۰۵ بازتعریف شد.
سیراکوز نیو تایمز روزنامهای جایگزین و هفتگی در نیویورک بود که توسط ویلیام براد منتشر میشد. این نشریه با تیراژ ۳۶ هزار نسخه در حدود ۱۱۵۰ نقطه توزیع داشت، اما تلاش برای تبدیل شدن به روزنامه آبونمانی شکست خورد و در نهایت تعطیل شد.
