عبارت مورد نظر خود را بنویسید
اسلااوتیچ (Slavutych) به معنی «فرزند اسلااوتا» است که نامی کهن برای رودخانه دنیپر محسوب میشود. امروزه این نام در موارد مختلفی به کار رفته است، از جمله شهری در اوکراین، ایستگاهی در متروی کییف، یک کشتی فرماندهی، برند آبجو، کارخانه آبجوسازی، ورزشگاه و تیم فوتبال.
خانه هورتون، معروف به خانه هورتون-دو بیگنون، ویرانههای کارخانه آبجو و گورستان دو بیگنون، بنایی تاریخی در جزیره جکل، ایالت جورجیا است. این خانه که در سال ۱۷۴۳ توسط سرگرد ویلیام هورتون ساخته شد، به عنوان یکی از قدیمیترین سازههای باقیمانده در ایالت و نمونة بارز معماری ساحلی جورجیا شناخته میشود.
کیممو ویلسکا، گوینده خبر فنلاندی، پس از شوخی جنجالی با بطری آبجو در برنامه زنده، اخراج شد. این اتفاق که در سال ۲۰۱۰ رخ داد، واکنشهای متفاوتی در پی داشت و به یک میم اینترنتی تبدیل شد. ویلسکا سابقه فعالیت سیاسی نیز دارد.
کوبولی، آبجوی لاگر طلایی دومینیکا، با نامی برگرفته از زبان کارائیب به معنای «تنومند است پیکرش» و آبی از چشمههای طبیعی، نماد ملی این جزیره است. این آبجو که ۶۸٪ بازار محلی را در اختیار دارد، به سراسر کارائیب صادر میشود.
کارآگاه بینام، شخصیت اصلی مجموعهای طولانی از داستانهای معمایی نوشته بیلی پرنزینی است که در منطقه سانفرانسیسکو جریان دارد. اولین رمان در سال ۱۹۷۱ منتشر شد و تا سال ۲۰۱۳، ۴۰ رمان و دو مجموعه داستان کوتاه از این کارآگاه منتشر شده است. نام کامل او هرگز فاش نمیشود، اما جزئیات زندگی او مانند ریشههای ایتالیایی-آمریکایی، مادر کاتولیک و پدر الکلی، خدمت در ارتش و پلیس، و روابط عاشقانهاش گاهی مطرح میشود. او علاقهمند به آبجو و مجلات پالپ قدیمی است و معمولاً اسلحه حمل نمیکند.
رادگاست، آبجوی محبوب چکی، از سال ۱۹۷۰ در ناحیه موراویا-سیلزی تولید میشود. نام این آبجو از خدای اسلاوها، رادگاست، الهام گرفته شده است. شعار معروف آن «زندگی تلخ است: خدا را شکر» به تلخی طعم این نوشیدنی اشاره دارد.
هارولد والیس هارمن (۱۸۷۵-۱۹۵۹) یک کارشناس انگلیسی در صنعت آبجو بود. او پس از تحصیل در کالجهای معتبر، در آزمایشگاههای مختلف از جمله کارخانه آبجوسازی ساتورک فعالیت کرد. هارمن به عنوان شریک ارشد شرکت لارنس برایانت و رئیس انستیتوی آبجوسازی، نقش مهمی در توسعه این صنعت ایفا نمود.
ایستگاه بتل، واقع در ایالت کنتیکت آمریکا، یک ایستگاه راهآهن حومهای در خط دانبری مترو-نورث است. این ایستگاه با سابقهای از سال ۱۸۵۲، شاهد بازسازیها و تغییر کاربریهای جالبی بوده است. ساختمان فعلی ایستگاه در سال ۱۹۹۶ ساخته شد و جایگزین ایستگاه قدیمیتر شد که اکنون به یک کارخانه آبجو تبدیل شده است.
آبجوسازی والهالا در جزیره آنست، شتلند، اسکاتلند، شمالیترین کارخانه آبجوسازی بریتانیا بود. این کارخانه توسط زوج سانی و سیلویا پریست تأسیس شد و ابتدا در یک انبار بزرگ در بالتاساند فعالیت میکرد. در سال ۲۰۱۲ به محل ایستگاه راداری سابق RAF ساکسا ورد منتقل شد و تولید خود را دو برابر کرد. این کارخانه به نام والهالا، تالار اودین در اساطیر اسکاندیناوی، نامگذاری شد و شش نوع آبجو تولید میکرد.
فَت لیزارد، کارخانه آبجوسازی فنلاندی تأسیسشده در ۲۰۱۴، با تولید سالانه بیش از ۱ میلیون لیتر آبجو در ۲۰۲۱ به نامی شناختهشده تبدیل شده است. این برند با تمرکز بر کیفیت، نوآوری و حضور فعال در رسانههای اجتماعی، محصولات متنوعی از جمله آبجوهای فصلی و دائمی تولید میکند.
پارک مینیهاها، با وسعت ۱۶ هکتار در تقاطع خیابانهای یوکلید و هاوانا در اسپوکن واشینگتن واقع شده است. این زمین در سال ۱۹۰۹ خریداری شد، اما توسعه آن تا سال ۱۹۳۴ آغاز نشد. پیش از تبدیل به پارک، این مکان به عنوان یک آبگرم معدنی و کارخانه آبجو سازی استفاده میشد. این پارک همچنین محل فیلمبرداری خارجی فیلم صامت «گراب-استیک» در سال ۱۹۲۳ بوده است.
استادیوم مکنایر فیلد، یک ورزشگاه بیسبال با گنجایش ۲۰۰۰ نفر در شهر فارست سیتی، کارولینای شمالی است. این استادیوم در سال ۲۰۰۸ بهعنوان خانه تیم بیسبال فارست سیتی آولز ساخته شد و میزبان بازیهای دانشگاهی نیز هست. از امکانات آن میتوان به باغ آبجو، تابلوهای امتیاز ویدئویی و سیستم روشنایی مدرن اشاره کرد.
