44 مقاله — صفحه 4 از 4
ناوگان دریایی فرانسه دستکم دو کشتی با نام فیر داشته است. نخستین کشتی در ۱۶۹۴ به آب انداخته شد و در ۱۷۱۵ از رده خارج گردید. دومین کشتی در ۱۷۴۵ ساخته شد و در ۱۷۸۲ به فروش رسید.
شهر پاریس، کشتی مسافربری بریتانیایی ساخت، رکورد سریعترین کشتی در مسیر آتلانتیک شمالی را از ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۱ و دوباره از ۱۸۹۲ تا ۱۸۹۳ در دست داشت. این کشتی که رقیب خطوط وایت استار بود، پس از ادغام خط اینمن در خط آمریکایی، به پاریس تغییر نام داد و در جنگ اسپانیا-آمریکا به عنوان ناو کمکی یواساس ییل خدمت کرد. پس از آسیب دیدن در ۱۸۹۹، بازسازی و به فیلادلفیا تغییر نام داد و تا ۱۹۲۰ فعال بود.
اساماس مارس، کشتی آموزشی توپخانه نیروی دریایی امپراتوری آلمان، در دهه ۱۸۷۰ ساخته شد. این کشتی با بدنه آهنی، جایگزین کشتیهای چوبی قدیمی شد و برای آموزش خدمه توپخانه طراحی گردید. با وجود عدم استفاده در نبرد، مارس به عنوان یک کشتی آموزشی مؤثر عمل کرد و نقش مهمی در بهبود آموزشهای توپخانهای نیروی دریایی آلمان ایفا نمود.
اساس سیبیل، کشتی باربری و مسافربری در دریاچه ویکتوریا در شرق آفریقا بود که در سال ۱۹۰۱ ساخته شد. این کشتی توسط شرکت بو، مکلاکلان در اسکاتلند ساخته و به صورت قطعات جداگانه به کنیا حمل شد. سیبیل در جنگ جهانی اول به عنوان ناوچه مسلح شد، اما پس از آسیبدیدگی در سال ۱۹۱۴، تعمیر و در سال ۱۹۱۶ به خدمت بازگشت. پس از جنگ، به کشتی باربری تبدیل شد و در نهایت در سال ۱۹۶۷ به عنوان سد شکن در کیسومو غرق شد.
اساس آنتینوس، کشتی باری بخار با طراحی ۱۰۱۵، در سالهای ۱۹۱۹-۱۹۲۰ توسط شرکت ساختمانی گای ام. استندیفِر در ونکوور برای هیئت کشتیرانی ایالات متحده ساخته شد. این کشتی عمدتاً در مسیرهای خلیج به اروپا فعالیت میکرد. در سپتامبر ۱۹۴۲، در حالی که به سمت گویان بریتانیا در حرکت بود، توسط زیردریاییهای آلمانی در دریای کارائیب مورد حمله قرار گرفت و غرق شد.
کوت، کشتی ماهیگیری فولادی ساختهشده در اسکاتلند در ۱۸۹۲، در ۱۹۰۵ به نخستین ترالر بخار ایسلند تبدیل شد. پس از دورهای کوتاه اما سودآور، در ۱۹۰۸ در سواحل ایسلند غرق شد.
روکانفوس، کشتی بخار راهآهن نروژی بود که از ۱۹۰۹ تا ۱۹۶۹ واگنها و مسافران را در دریاچه تین جابهجا میکرد. این شناور پس از بازسازی در دهه ۱۹۴۰ ظرفیت و ابعاد بزرگی گرفت.
وستوارد هو!، کشتی بادبانبان (clipper) ۱۸۵۲، با دو سفر بسیار سریع به سانفرانسیسکو، از بوستون و نیویورک در ۱۰۰ روز، رکورد زد. این کشتی در مسابقهای نزدیک با نپتونز کار، سرانجام به تجارت بردهداری (coolie trade) کشیده شد.
