42 مقاله — صفحه 4 از 4
این مقاله به دنبالهدار C/1989 W1 (آرسِت – بروینگتون) میپردازد که در ۱۶ نوامبر ۱۹۸۹ توسط کوت آرسِت و هاوارد بروینگتون کشف شد. این دنبالهدار با قدر ظاهری ۲.۸، رویتپذیر با چشم غیرمسلح بود و تاریخچه رصدی جالبی دارد.
ابتکار سیاهچاله (BHI) مرکزی میانرشتهای در دانشگاه هاروارد است که ستارهشناسی، فیزیک و فلسفه را برای مطالعه سیاهچالهها گرد هم میآورد. این مرکز با حمایت بنیادهای معتبر و حضور چهرههای برجسته علمی، از جمله استیون هاوکینگ، در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد.
PSR B1257+12 C که با نام Phobetor شناخته میشود، سیاره فراخورشیدی از نوع ابرزمین است که به دور پالسار لیچ میگردد. این سیاره یکی از نخستین سیارههای کشفشده خارج از منظومه شمسی است و با روش تپشسنجی پالسار شناسایی شد. این مطلب به تاریخچه نامگذاری و نظریههای شکلگیری آن میپردازد.
ستارههای اواچ/آیآر، اشکال پایانی تکامل ستارهای مانند غولهای مجانب یا ابرغولهای سرخ هستند که گسیل قوی مازر اواچ و درخشندگی غیرمعمول در طولموجهای فروسرخ نزدیک دارند. این ستارهها با اتلاف جرم شدید، غبار سیلیکاتی تولید کرده و در مراحل پایانی تکامل خود قرار میگیرند.
آنتونیو سانتوچی (؟–۱۶۱۳) ستارهشناس، نقشهگر کیهانی و سازنده ابزارهای علمی ایتالیایی بود. او در دانشگاه پیزا ریاضی تدریس کرد و به عنوان ستارهشناس و نقشهگر برای دوقلای مادا خدمت کرد. او با انتشار کتاب «تراتاتو delle كومته» در ۱۶۱۱، اولین کسی بود که دنبالهدارها را پدیدهای فرازمینی و نه جویهای هوایی معرفی کرد. کرههای آرمیلاری مشهور او در موزه گالیله فلورانس و اسکوریال مادرید نگهداری میشوند.
صفحه ابهامزدایی برای واژه «بالدت» که میتواند به فرناند بالدت، ستارهشناس فرانسوی، یا دو فلات بر روی ماه و مرخ اشاره داشته باشد.
