67 مقاله — صفحه 3 از 6
سینوبوریوس، یک سرده منقرضشده از گروه زاندرلهای آرتیوپود، تنها از گونهی S. lunaris شناخته شده است که در سال ۱۹۹۱ توصیف شد. این فسیل نادر در زیستچینه چنگجیانگ چین یافت شده و دارای اسکلت خارجی غیرمعدنی، چشمهای ساقهدار در بخش شکمی و آنتنهای بسیار کوچک است.
اریواسپیس، یک جنس منقرضشده از مهرهداران آگناتان هتروسترات، از طریق فسیلها در معدن وین هرفورد انگلستان و پادولیا در اوکراین شناسایی شده است. این گونه ابتدا توسط دکتر ارول آیور وایت بهعنوان یکی از گونههای پتراسپیس توصیف شد، اما بعدها آلن بلیک آن را بهعنوان جنس جداگانهای معرفی کرد.
ستساسیایان (Settsassiidae) خانوادهای منقرضشده از حلزونهای دریایی فسیلی هستند که در رده هیپسوگاستراپودا قرار میگیرند. این خانواده بر اساس طبقهبندی گاستراپودا توسط بوше و روکروی (۲۰۰۵) فاقد زیرخانواده است و به هیچ ابرخانوادهای تعلق ندارد.
آمالدا موکروناتا گونهای حلزون دریایی متوسطجثه از خانواده آنسیلارییدها است که در محیطهای ماسهای زیرمد ساحلی زندگی میکند. این جاندار با تغذیه از دوکفهایها شناخته میشود. فسیلهای این گونه نشاندهنده ثبات مورفولوژیکی آن به مدت ۵ میلیون سال است.
سانچیائوسوروس یک سرده منقرضشده از خزندگان اولیه نوتوسوروئید است که بقایای آن در استان گوئیژو چین یافت شده است. این گونه که تنها از یک اسکلت ناقص شناخته میشود، به دوره آنیسیان در تریاس میانی (حدود ۲۴۵ میلیون سال پیش) تعلق دارد. نام این خزنده از محل کشف آن در سانچیاو و واژه یونانی «ساوروس» به معنای مارمولک گرفته شده است.
دولیکودروس افکتوس گونهای منقرضشده از مورچههای سرده دولیکودروس است. فسیلهای این گونه برای نخستین بار در سال ۱۹۳۷ توسط تئوبالد در فرانسه شناسایی و توصیف شد.
لوهوئکوتیتان یک سرده منقرضشده از دایناسورهای تیتانوسور است که در دوره کرتاسه پسین در اسپانیا زندگی میکرد. تنها گونه شناختهشده این سرده، لوهوئکوتیتان پاندافیلاندی، در سال ۲۰۱۶ توصیف و نامگذاری شد. بقایای فسیلی این دایناسور در منطقه لو هوکو کشف شد و ویژگیهای منحصربهفردی مانند ساختار مهرهها و استخوانهای پنوماتیزه دارد.
هامانوپایژه یک سرده از سهلوبهها در راسته فاسوپیدا (خانواده کایروریدای) است که در دوره اوردوویسین بالایی در منطقهای که امروزه اسکاتلند نامیده میشود، زندگی میکرد. این سرده نخستین بار در سال ۱۹۸۵ توسط پریبیل و وانهک توصیف شد و گونه شاخص آن هامانوپایژه یونیکا است که ابتدا در سال ۱۸۵۷ توسط تامسون در سرده اسیداسپیس طبقهبندی شده بود.
حوضه کولپپر، یکی از حوضههای گسل سهلپی سوپرگروه نیوآرک، در شرق کوههای آپالاچی قرار دارد. این حوضه از مرز شهرستانهای مدیسون و اورنج در ویرجینیا تا فردریک در مریلند امتداد یافته است. سنگهای رسوبی متنوعی مانند سیلتسنگ، ماسهسنگ و کنگلومرا در این حوضه وجود دارد که توسط سنگهای آذرین (بهویژه دیاباز) نفوذ کرده و باعث دگرگونی گرمایی در تماس با سنگهای رسوبی شدهاند.
آنوییفیتون لینهاتوم، گونهای منقرضشده از جلبکهای دوران نئوپروتوروزوئیک است که فسیلهایش در تشکیلات لانتیان در استان آنهویی چین یافت شده است. این جلبک که نخستین بار در سال ۱۹۹۴ توصیف شد، احتمالاً بیش از ۵۸۰ میلیون سال پیش زندگی میکرده است. ساختار بدنی آن کروی تا بیضوی بوده و از هزاران رشته انعطافپذیر بخشبندیشده تشکیل شده بود. اندازه این جلبک بین ۲.۵ تا ۵ سانتیمتر بوده است.
دالاسور، به معنای «مارمولک دالاس»، یک خزنده اولیه از خانواده موزاسورسانان است که فسیلهایش در کرتاسه بالایی آمریکای شمالی یافت شده است. این جانور کوچکجثه، با طولی حدود یک متر، از قدیمیترین گونههای شناختهشده موزاسورسانان در این منطقه به شمار میرود. فسیلهای دالاسور در شهرستان دالاس تگزاس کشف شده و ویژگیهای آنتیومی آن، مانند دندانهای خمیده و ساختار مهرهها، آن را از دیگر گونهها متمایز میکند.
بوژوفلبیا پروکوپی، گونهای منقرضشده از حشرات بالدار است که ابتدا به عنوان نوعی سنجاقک بزرگ طبقهبندی شد، اما امروزه به عنوان گروه خواهری هیدروپالئوپترا شناخته میشود. فسیلی که قبلاً به عنوان مرحله نایا تفسیر شده بود، اکنون به عنوان تاکسون جداگانهای به نام کاربوتریپلوار کوکالووا طبقهبندی میشود.
