20 مقاله — صفحه 1 از 2
هری آنسلم کلینچ (۱۹۰۸-۲۰۰۳)، اسقف کلیسای کاتولیک رومی، از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۲ اسقف اعظم اسقفنشین مونتری کالیفرنیا بود. او پیش از این نیز اسقف کمکی اسقفنشین مونتری-فرزنو بود و نقش مهمی در اجرای اصلاحات شورای واتیکان دوم ایفا کرد.
سر هارولد هود (۱۹۱۶-۲۰۰۵)، فرزند سر جوزف هود، در سن چهارده سالگی وارث عنوان بارونتی شد. او زندگی خود را وقف انتشار مطالب کاتولیک، فعالیتهای خیریه و خدمت به کلیسا کرد و در نهایت در سن ۸۹ سالگی درگذشت.
ابویعقوب یوسف الزهیلی البدیسی، عارف و دانشمند مراکشی قرن چهاردهم، به عنوان آخرین عارف بزرگ مراکشی توسط ابن خلدون معرفی شده است. مقبره او در نزدیکی شهر قدیم بدیس، زیارتگاه «سیدی بو یعقوب» است که همچنان مورد احترام مردم محلی است.
موشه زوی سگال (۱۹۰۴-۱۹۸۵)، شخصیتی برجسته در جنبشهای سیاسی و نظامی اسرائیل، از جمله ارتسل و لهی بود. او به دلیل نواختن شُوفار در دیوار ندبه برخلاف قوانین قیمومیت بریتانیا، و همچنین فعالیتهایش در دفاع از حقوق یهودیان در فلسطین، شناخته شده است.
آنتونیو آگوستین ی آلبانل (۱۵۱۶-۱۵۸۶)، مورخ، حقوقدان و اسقف اعظم تاراگونا، از پیشگامان پژوهش تاریخی در منابع حقوق کلیسا بود. او آثار مهمی در زمینه حقوق مدون و نقد متون تاریخی برجای گذاشت و قرن شانزدهم را به دوران طلایی علم تاریخ تبدیل کرد.
پاول کوابنا بوآفو، الهیدان و کشیش برجسته غنایی، در سال ۲۰۱۸ به عنوان دوازدهمین اسقف اعظم کلیسای متدیست غنا انتخاب شد. او اولین فردی است که در تاریخ این کلیسا در هر دو سمت اسقفی خدمت کرده است. بوآفو سابقه تدریس و فعالیتهای آکادمیک گستردهای نیز دارد.
نگاهی به زندگی و خدمات اسقف بازنشسته رابرت ای. هیز جونیور، عضو کلیسای متدیست جهانی. او سابقاً اسقف بازنشسته کلیسای متدیست متحد بوده و سوابق درخشانی در حوزه تعلیم و تربیت، خدمت کلیسایی و فعالیتهای اجتماعی دارد.
اسماعیل بن عمر عبدالعزیز (۱۹۱۱-۱۹۹۳)، ملقب به «مدافع سنت»، روحانی و سیاستمدار مالزیایی بود که به عنوان اولین مفتی اعظم ایالتی برونئی خدمت کرد. او با دانش گسترده و شخصیت کاریزماتیک خود، سهم بزرگی در ترویج اسلام و صدور فتواهای مؤثر داشت و میراث ماندگاری از خود بر جای گذاشت.
جان من (۱۵۱۲-۱۵۶۹) روحانی، رئیس کالج و دیپلمات انگلیسی بود. او از کالج وینچستر و کالج نیو آکسفورد فارغالتحصیل شد، اما به دلیل اتهام بدعتگذاری از کالج اخراج شد. او بعدها رئیس کالج و سپس سفیر انگلستان در مادرید شد.
پייטرو سیگیسموندی (۱۹۰۸-۱۹۶۷)، اسقف ایتالیایی، از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۵۴ در سرویس دیپلماتیک سری مقدس فعالیت کرد و سپس به مدت ۱۳ سال در ردههای بالای کوریا روم (مرکز اداری کلیسای کاتولیک) خدمت نمود. او در سال ۱۹۳۰ به مقام کشیشی رسید و پس از تحصیل در آکادمی کلیسایی پاپی، وارد عرصه دیپلماسی شد.
لوییجی بیراگی (۱۸۰۱-۱۸۷۹)، کشیش کاتولیک رومی اهل میلان، عمر خود را وقف آموزش و هدایت معنوی کرد. او بنیانگذار جامعه مذهبی «خواهران سنت مارسلینا» شد و نقش مهمی در حل اختلافات کلیسایی و ترویج آموزش ایفا نمود. بیراگی در سال ۲۰۰۶ به مقام تقدیس رسید.
لِزلی الکساندر لِت، کشیشی برجسته در کلیسای انگلستان، در نیمه دوم قرن بیستم فعالیت داشت. او در دانشگاه لورنتیان و کالج کادرینگتون تحصیل کرد و از سال ۱۹۶۰ وارد خدمت مذهبی شد. لِت پس از خدمت در کلیساهای مختلف در جزایر آنتیگوا و سنت کیتس، مسئولیت کلیسای سنت جورج در مونتسرات را بر عهده گرفت و سپس در باربادوس عهدهدار سمتهایی شد. او از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ به عنوان اسقف کلیسای جامع سنت جورج در کینگستاون سنت وینسنت خدمت کرد.
