601 مقاله — صفحه 44 از 51
هوبرت، اسقف تروآن در قرن یازدهم، با وجود اتهامات سوء استفاده مالی و تکفیر توسط پاپ گریگوری هفتم، به عنوان فردی باسواد و دلسوز اموال کلیسا شناخته میشد. او درگیر اختلافات جانشینی صومعه برگ و در نهایت به عنوان راهب بازنشسته شد.
ژان دوم دو لانوآ (۱۴۱۰-۱۴۹۳)، اشرافزادهای از شهرستان اِینو، نقشی کلیدی در سیاستهای هلند بورگونی ایفا کرد. او که فرزند و نواده جنگجویان آژینکورت بود، در جوانی سابقه نظامی درخشانی داشت و بعدها به مقام استاتهولدر (فرماندار) مناطق مهمی چون هلند و زیلاند منصوب شد. لانوآ با فیلیپ نیکو و سپس لویی یازدهم فرانسه روابط نزدیکی داشت که گاهی به قیمت موقعیتش در هلند تمام میشد. او همچنین در سرکوب شورش گنت و مذاکرات مهمی چون پیمان آراس نقش داشت.
بوئناونتورا کوزینیو خورخرا (۱۸۰۸-۱۸۵۵)، حقوقدان، سیاستمدار و نماینده شیلیایی. او در سانتیاگو متولد شد و پس از تحصیل در رشته حقوق، به تدریس و فعالیت سیاسی پرداخت. وی در دورههای مختلف به عنوان نماینده مجلس در پارلمان شیلی حضور داشت.
پوبلیوس ویتلیوس، فرمانده رومی قرن اول، در کمپینهای جرمانیکوس در ژرمانی حضور داشت. او مسئولیت لژیونها را بر عهده داشت و در جمعآوری مالیات در گال مشارکت داشت. ویتلیوس همچنین در دادگاه پرونده قتل جرمانیکوس نقش داشت و بعدها به اتهام همدستی با سِیانو محاکمه شد.
هنری هریسون (۱۸۶۷-۱۹۵۴) سیاستمدار ایرلندی، نماینده مجلس عوام بریتانیا و عضو حزب پارلمانی ایرلند بود. او در جنگ جهانی اول در ارتش بریتانیا خدمت کرد، نویسندهای پرکار بود و برای بهبود روابط میان بریتانیا و ایرلند تلاش کرد.
احمدو اهیجو، سیاستمدار برجسته کامرونی، اولین رئیس جمهور این کشور بود که از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۲ حکومت کرد. او نقش کلیدی در استقلال کامرون از فرانسه و اتحاد مناطق فرانسویزبان و انگلیسیزبان ایفا کرد. اهیجو با ایجاد یک نظام سیاسی متمرکز و تکحزبی، کشور را به سمت ثبات و شکوفایی نسبی هدایت کرد.
ایزایا هاپکینز (درگذشته ۱۶۹۰)، اسقف اعظم کلیسای ایرلند در دوران پرتلاطم قرن هفدهم، از ۱۶۸۱ تا ۱۶۹۰ عهدهدار مقام اسقفی در شهر دِری بود. او که در انگلستان متولد و تحصیل کرد، پس از بازگشت به ایرلند، مناصب مهمی را در کلیسای مسیح و کلیسای جامع رافو بر عهده گرفت و در نهایت به مقام اسقفی دِری رسید.
فیلیپ هربرت، هفتمین ارل پمبروک، اشرافزاده و سیاستمدار انگلیسی قرن هفدهم بود که به دلیل رفتارهای خشونتآمیز، قتل و ارتباط احتمالی با ماجرای قتل سر ادموند بری گادفری شهرت یافت. او با وجود ارتکاب جرایم متعدد، اغلب با استفاده از امتیازات اشرافی خود از مجازات گریخت.
مقاله به معرفی شخصیتهای برجستهای با نام خوزه وارگاس میپردازد، از ورزشکاران حرفهای و چهرههای رسانهای گرفته تا سیاستمداران و فعالان اجتماعی. هر فرد با ذکر حوزه فعالیت و سال تولد یا حیاتش معرفی شده است.
پייטرو کورر (۱۷۰۷-۱۷۶۸) سیاستمدار و دیپلمات برجسته اهل ونیز بود. او از خاندان اشرافی کورر، مناصب دولتی متعددی از جمله سفارت در دربار هابسبورگ و ایالات پاپی را بر عهده داشت و در قسطنطنیه نیز فعالیت کرد.
یورگ کایکا (۱۶۰۰-۱۶۶۴)، بنیانگذار خاندان کایکا، شاهزاده مولداوی (۱۶۵۸-۱۶۵۹) و والاچیا (۱۶۵۹-۱۶۶۰) بود. او که اصالت آلبانیایی داشت، با تجارت ثروتمند شد و به مقام اشرافی رسید. کایکا در دوران خود نفوذ زیادی داشت و به عنوان سفیر به دربار عثمانی فرستاده شد. او پایتخت والاچیا را از تارگوویسته به بخارست منتقل کرد و از او شاخههای متعددی از خاندان کایکا که در تاریخ مولداوی و والاچیا نقش داشتند، به یادگار مانده است.
فینیاس بانِس، دزد دریایی فعال در کارائیب، پس از دریافت عفو سلطنتی، بلافاصله به دزدی دریایی بازگشت. او در نهایت توسط شکارچیان دزدان دریایی اسپانیایی کشته شد.
