206 مقاله — صفحه 15 از 18
یوری گورلیس-گورسکی (۱۸۹۸-۱۹۴۶)، نویسنده و مبارز اوکراینی، با نام اصلی یوری یوریوویچ هورودیانین-لیسُفسکی، در ارتش خلق اوکراین خدمت کرد. او در جنگ جهانی اول و مبارزه برای استقلال اوکراین شرکت داشت. پس از تبعید، به نویسندگی روی آورد و آثار مشهوری مانند «خолодنی یار» را خلق کرد. گورلیس-گورسکی در آلمان ناپدید شد و سرنوشتش همچنان در هالهای از ابهام است.
هونینبو گنجو (۱۷۷۵–۱۸۳۲) یازدهمین استاد بزرگ هونینبو و یکی از بازیکنان حرفهای گو در ژاپن بود. رقیب و دوست صمیمی او، یاسویی چیتوکو، همزمان به رتبه ۸ دان رسید. هر دو در سطح مهارت میجین قرار داشتند، اما به دلیل احترام متقابل، هیچیک عنوان میجین را نپذیرفتند.
مسولا پوگورلسکی، متولد ۷ مارس ۱۸۶۲، یک پزشک و نویسنده روسی بود که در خانوادهای یهودی در بابرویسک متولد شد. او تحصیلات پزشکی خود را در دانشگاه سن ولادیمیر کییف به پایان رساند و به عنوان ربای تاجگذاری در خرسون مشغول به کار شد. پوگورلسکی آثار متعددی در زمینه پزشکی و موضوعات یهودی نگاشت.
لوسیوس آتیوس ماکرو، سناتور و فرمانده نظامی روم در سده دوم میلادی، بهعنوان کنسول جانشین در سال ۱۳۴ میلادی خدمت کرد. او فرمانده دو لژیون روم، ازجمله لژیون یکم آدیوتریکس در پانونیای علیا و لژیون هفتم گمینا در هیسپانیا بود. ماکرو همچنین بهعنوان فرماندار پانونیای سفلی فعالیت داشت، اما اطلاعات کمی از زندگی او پس از کنسولی وجود دارد.
هوانگ هوآ تهام (۱۸۵۸-۱۹۱۳)، معروف به فرمانده تهام، یک رهبر فئودال ویتنامی در ین تسه بود. او رهبری قیام ین تسه را بر عهده داشت که به مدت ۳۰ سال در برابر保護جویی فرانسه در تونکین مقاومت کرد. تهام، با نام اصلی دوآن وان نگیا، پس از مرگ والدینش در یک گروه مقاومت، به ین تسه گریخت و نام خانوادگیاش را از ترونگ به هوانگ تغییر داد.
سمیون ایلیچ بودیونی (۱۸۹۴-۱۹۶۰) یک فرمانده نظامی برجسته شوروی بود که دو بار عنوان قهرمان اتحاد جماهیر شوروی را کسب کرد. او در جنگ جهانی دوم نقش کلیدی داشت و فرماندهی ارتش دوم تانکها را بر عهده گرفت که اولین ارتش شوروی بود که به برلین وارد شد.
چارلز اوکانر (۱۷۱۰-۱۷۹۱)، از اشراف گالیک ایرلند، نقش کلیدی در حفظ فرهنگ و اساطیر ایرلندی در قرن ۱۸ داشت. او با دانش عمیق خود از دستنوشتههای ایرلندی، نظریههای نادرست تاریخی را رد کرد و برای لغو قوانین جزایی علیه کاتولیکها مبارزه کرد. مجموعه دستنوشتههای او، که با یادداشتهای ارزشمندش غنی شده بود، بخشی از «سالنامه چهار استاد» را تشکیل میدهد.
فریدریش فون گروهم (۱۷۸۰–۱۸۲۳) دیپلمات آلمانی و نماینده مقیم و سرکنسول پروس در ایالات متحده بود. او از سال ۱۸۱۷ تا ۱۸۲۳ به نمایندگی از پادشاه فریدریش ویلهلم سوم پروس خدمت کرد. گروهم پیش از آن در لندن و اسپانیا نیز ماموریت داشت و در نهایت در گورستان کنگره در واشینگتن دی.سی به خاک سپرده شد.
ساموئل ویتساید، افسر سپاه سوارهنظام آمریکا، از ۱۸۵۸ تا ۱۹۰۲ خدمت کرد. او در سطوح مختلف از گروهان تا فرماندهی بخشها فعالیت داشت و در مکانهایی مانند کمپ هوآچوکا و فورت سام هوستون خدمت کرد. اوج دوران حرفهای او فرماندهی بخش شرقی کوبا بود. ویتساید در رویدادهایی مانند تأسیس فورت هوآچوکا، کشتار زانوی زخمی و کمپین پاین ریج نقش داشت.
رستم زمان، فرمانده ارتش ۱۰ هزار نفری بيجاپور در نبرد کلهاپور علیه نیروهای شيواجی بود. او پسر راندولا خان، فرمانده ارشد بيجاپور و مربی شاهجی، بود. با وجود شکست در نبرد با ماراتها، رستم زمان به بيجاپور بازگشت و نقش مهمی در تاریخ نظامی منطقه ایفا کرد.
آرنو دوم دو لا پورت، سیاستمدار فرانسوی و وزیر نیروی دریایی، در ۱۴ اکتبر ۱۷۳۷ در ورسای متولد شد. او که از خانوادهای با سابقه دربار بود، در دوران انقلاب فرانسه به عنوان وزیر فهرست مدنی (وزیر دربار سلطنتی) خدمت کرد. لا پورت به دلیل وفاداری به لوئی شانزدهم، در توزیع مخفیانه وجوه سلطنتی برای تعدیل شور انقلابی نقش داشت. پس از دستگیری در ۱۰ اوت ۱۷۹۲، به اتهام خیانت به انقلاب محکوم و در ۲۳ اوت ۱۷۹۲ گیوتین شد.
سر جرج ترولیان، چهارمین بارونت (۱۹۰۶-۱۹۹۶)، یک پیشگام آموزشی بریتانیایی و چهرهی برجستهی جنبش عصر جدید بود. او پس از شنیدن سخنرانی دکتر والتر اشتاین، به معنویت عصر جدید گروید و به مطالعهی آنتروپوزوفی پرداخت. ترولیان به عنوان معلم تاریخ در مدرسهی گوردونستون شروع به کار کرد و پس از جنگ جهانی دوم، سرپرست کالج آموزش بزرگسالان اتینگهام پارک شد. او بنیانگذار تراست ورکین و نویسندهی چندین کتاب در زمینهی معنویت بود.
