22 مقاله — صفحه 1 از 2
اراستو اندرو مبوانا مانگنیا (۱۹۱۵-؟) دیپلمات و سیاستمدار تانزانیایی بود. او بهعنوان رئیس قبیله باندی در کوهستانهای أوسامبارا فعالیت میکرد و پیش از آن مدیر مدرسه متوسطه اولد موشی بود. مانگنیا از نخستین تانزانیاییهایی بود که مدرک دانشگاهی دریافت کرد و در ملیگرایی باندی نقش داشت، اما بعدها به ملیگرایی تانگانیایی گرایش یافت. او در وزارت آموزش، پارلمان، و سمتهای دیپلماتیک از جمله نمایندگی تانزانیا در سازمان ملل متحد فعالیت کرد.
کنگره آخن در پاییز ۱۸۱۸، نشستی دیپلماتیک میان فرانسه و چهار قدرت پیروز در جنگ ۱۸۱۴ (بریتانیا، اتریش، پروس و روسیه) بود. هدف اصلی، تصمیمگیری درباره خروج نیروهای اشغالگر از فرانسه و بازنگری غرامتهای جنگی بود. این کنگره به توافقی دوستانه انجامید که فرانسه بدهیهای خود را بازسازی کرد و نیروهای متحدین ظرف چند هفته خارج شدند.
پیر دو بواسیو، دیپلمات فرانسوی متولد ۱۹۴۵، سفیر پیشین فرانسه در اتحادیه اروپا و دبیرکل شورای اتحادیه اروپا از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ بود. پیش از این سمت، او معاونت دبیرکل را بر عهده داشت و پس از آن جای خود را به اوه کورسپיוס داد.
عبدالملکی (۱۹۱۴-۱۹۶۹)، دیپلمات و سیاستمدار نیجریهای، نخستین کمیسر عالی این کشور در بریتانیا بود. او که از خانوادهای اصیل در ایالت کگی متولد شد، تحصیلات خود را در نیجریه و انگلستان گذراند و در سمتهای مختلفی از جمله معلمی، نظارت بر پروژهها و ریاست شورای شهر فعالیت کرد. پس از بازگشت از انگلستان، به کنگره مردم شمال پیوست و به عنوان نماینده مجلس منطقهای و فدرال خدمت کرد. در ۱۹۶۰ به عنوان نخستین کمیسر عالی نیجریه در بریتانیا منصوب شد و بعدها سفیر این کشور در فرانسه شد.
هربرت کرولیکوفسکی (۱۵ مارس ۱۹۲۴ - ۲۸ نوامبر ۲۰۱۲) یک دیپلمات و سیاستمدار برجسته در جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) بود. او به عنوان وزیر دولت و سفیر کشورش در چکسلواکی خدمت کرد. مهمترین جایگاه او در سال ۱۹۷۶ بدست آمد زمانی که به عضویت کمیته مرکزی حزب اتحاد سوسیالیست آلمان (SED) درآمد.
لژون امبلا امبلا، سیاستمدار کامرونی متولد ۹ ژوئیه ۱۹۴۹ در نکونگسامبا، از اکتبر ۲۰۱۵ تاکنون بهعنوان وزیر امور خارجه کامرون فعالیت میکند. پیش از این سمت، او سفیر فوقالعاده و تامالاختیار کامرون در فرانسه بود.
رینو ایلماری هونکارانتا (۱۹۲۱-۱۹۷۲) دیپلمات فنلاندی بود که در سمتهای کلیدی مانند نماینده دائم فنلاند در دفتر سازمان ملل در ژنو، رئیس اداره تجارت وزارت امور خارجه و سفیر فنلاند در بروکسل، لوکزامبورگ و نروژ خدمت کرد.
هانس استنلی (۱۷۲۱-۱۷۸۰) دیپلمات و سیاستمدار بریتانیایی بود که از ۱۷۴۳ تا ۱۷۸۰ در مجلس عوام حضور داشت. او به عنوان مذاکرهکننده صلح در جنگ هفت ساله و سفیر بریتانیا در روسیه فعالیت کرد. استنلی در نهایت در ۱۷۸۰ به زندگی خود پایان داد.
یورگن روهفوس (۱۹۳۰-۲۰۱۸)، حقوقدان و دیپلمات برجسته آلمانی، سفیر آلمان غربی و سپس آلمان متحد در ایالات متحده و بریتانیا بود. وی همچنین به عنوان دبیر کل وزارت خارجه آلمان فعالیت کرد و نقش مشاور سیاست خارجی و امنیتی صدراعظم هلموت اشمیت را بر عهده داشت.
فرانک کارلوچی، سیاستمدار آمریکایی با اصالت ایتالیایی-سوئیسی، از ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹ به عنوان وزیر دفاع آمریکا در دولت ریگان خدمت کرد. او در سمتهای کلیدی از جمله معاونت سیآیای، مشاور امنیت ملی و سفیر آمریکا در پرتغال فعالیت داشت. کارلوچی همچنین در بخش خصوصی به عنوان رئیس گروه کارلایل و عضو هیئت مدیره شرکتهای بزرگ حضور داشت.
یان آروِسِن (۱۹۳۱-۲۰۰۰) دیپلمات نروژی بود که در سمتهای مختلف از جمله سفیر نروژ در مکزیک، کاستاریکا و پرتغال خدمت کرد. او همچنین بهعنوان مشاور امور قطبی در وزارت خارجه نروژ فعالیت داشت. آروِسِن پدر نینا آروِسِن، بازیگر معروف سریال «جوان و بیقرار» است.
زیکایل ازرا اسمیت (۱۸۵۲-۱۹۳۳) یک آموزشگر و دیپلمات آمریکایی بود که نقش مهمی در آموزش و دیپلماسی ایفا کرد. او به عنوان رئیس و مدیر ارشد مدرسه نرمال ایالتی فیتزویل (امروزه دانشگاه ایالتی فیتزویل) خدمت کرد و سفیر آمریکا در لیبریا بود.
