35 مقاله — صفحه 3 از 3
لیندا برنهم، متولد ۱۹۴۸، روزنامهنگار و فعال حقوق زنان آمریکایی است که بهویژه در جنبشهای حمایت از زنان رنگینپوست نقش برجستهای داشته است. او مؤسس مرکز منابع زنان رنگینپوست در اوکلند و مدیر تحقیقات ملی اتحاد ملی کارگران خانگی است.
حق رای زنان در ژاپن ریشه در اصلاحات میجی و روند دموکراتیزاسیون دارد. جنبش حق رای در دوره تایشو رشد کرد و پس از لغو ممنوعیت حضور زنان در گردهماییهای سیاسی در ۱۹۲۲، شتاب گرفت. با وجود موانع ناشی از رکود بزرگ و افزایش نفوذ نظامی، حق رای عمومی بدون تفکیک جنسیت در ۱۹۴۶ برگزار شد و در ۱۹۴۷ با تصویب قانون اساسی جدید، رسمیت یافت.
WECF ممکن است به دو سازمان بینالمللی اشاره داشته باشد: «زنان برای آیندهای مشترک»، یک شبکه جهانی برای توانمندسازی زنان، و «همکاری جهانی کلیساهای انجیلی کنگرهای»، یک انجمن جهانی از کلیساهای مسیحی انجیلی.
مستند «دختر ۲۷» ساخته دیوید استن، داستان واقعی تجاوز به پاتریشیا داگلاس، رقاص و بازیگر فرعی، در سال ۱۹۳۷ را روایت میکند. این فیلم به پوشش رسانهای گسترده، پنهانکاری استودیو امجیام و تاثیرات سیاسی هالیوود در دهه ۱۹۳۰ میپردازد. همچنین به داستانهای مشابهی مانند خودکشی الویس اسپن و رسوایی لورتا یانگ اشاره دارد.
اینگرید بیورکاس (۱۹۰۱-۱۹۸۰) الهیدان نروژی و نخستین زن کشیش در کلیسای نروژ بود. او پس از سالها مبارزه با موانع اجتماعی و مذهبی، در ۱۹۶۱ به این مقام رسید. بیورکاس نه تنها در حوزه دین فعال بود، بلکه در دوران اشغال نروژ توسط نازیها به دلیل نامههای اعتراضیاش به سران رژیم دستگیر و زندانی شد.
«او اولین است» یک سازمان غیرانتفاعی است که با همکاری سازمانهای محلی، برای آموزش، احترام و شنیدهشدن دختران در سراسر جهان تلاش میکند. این سازمان در نیویورک توسط تامی تیبتس و کریستن براندت تأسیس شد و با دفتر مرکزی در نیویورک و نایروبی فعالیت میکند. هدف آن ایجاد جهانی است که هر دختر بتواند آینده خود را انتخاب کند.
مارگریت مدلین هنزل، متولد ۲۱ سپتامبر ۱۹۴۸، یک سیاستمدار استرالیایی است که از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ به عنوان نماینده حزب کارگر استرالیا در مجلس این کشور حضور داشت. او نخستین زن نماینده حوزه انتخابیه کاپرکورنیا بود و در دوران فعالیت خود، نقش فعالی در دفاع از حقوق زنان و بومیان ایفا کرد.
سارا سوتیو گیین، آموزگار و فمینیست پانامایی، از پیشگامان مبارزه برای حقوق زنان، آموزش عمومی و استقلال سیاسی کشورش بود.
کریستین مِرِل، پزشک انگلیسی و کنشگر حقوق زنان، در سلامت زنان، رفاه کودکان و حضور حرفهای زنان در نهادهای پزشکی بریتانیا پیشگام بود؛ او نخستین زن منتخب شورای مرکزی انجمن پزشکی بریتانیا شد.
گروه شش مادهای (Six Point Group) در سال ۱۹۲۱ توسط لیدی روندا تأسیس شد تا تغییرات قانونی در شش حوزه حیاتی برای زنان بریتانیایی را مطالبه کند. این گروه با تمرکز بر برابری مطلق، تأثیر سیاسی چشمگیری در دوران بینجنگ و جنگ جهانی دوم گذاشت.
دفتر امور زنان انتاریو، نهادی در وزارت خدمات کودکان، جامعه و امور اجتماعی است که بر مسائلی چون خشونت علیه زنان و نابرابری اقتصادی تمرکز دارد. این دفتر پیشتر وزارت وضعیت زنان و اداره کل زنان نامیده میشد و اکنون زیر نظر وزیر همکار فرصتهای اجتماعی و اقتصادی زنان فعالیت میکند.
