17 مقاله — صفحه 2 از 2
اعتصاب ۱۹۷۸ شرکت اینکو در سودبری انتاریو، یکی از بزرگترین کشمکشهای کارگری کانادا بود؛ ۱۱٬۶۰۰ کارگر برای جلوگیری از تعدیل نیرو و کاهش دستمزد ماهها ایستادند و پیامد آن فراتر از معدن، اقتصاد شهر را تکان داد.
«خودِ کارگران» اثر وین تورپ، کتابی تاریخی درباره گسترش بینالمللی سندیکالیسم در سالهای ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۳ است؛ دورهای که جنبشهای کارگری با ایدههای رادیکال و کنش مستقیم شکل تازهای یافتند.
جورج جی. ریچاردسون (۱۸۹۳-۱۹۸۰)، رهبر برجسته اتحادیههای کارگری آمریکا، زندگی پرفراز و نشیبی داشت. او که از مهاجران به کانادا بود، فعالیت خود را از آتشنشانی آغاز کرد و به سرعت به یکی از چهرههای تأثیرگذار در سطح بینالمللی اتحادیه بینالمللی آتشنشانان (IAFF) تبدیل شد.
کالج مردمی کار (Work People's College) در سال 1907 توسط فدراسیون سوسیالیست فنلاندی در مینهسوتا تأسیس شد. این موسسه آموزشی رادیکال، که به جنبش کارگری تعلق داشت، نقش مهمی در آموزش فعالان و سازماندهندگان ایفا کرد و تا سال 1941 به فعالیت خود ادامه داد.
کالین تانوک، سیاستمدار اسکاتلندیتبار استرالیایی، زندگی پرباری در عرصه کارگری و سیاسی داشت. او از ۱۹۳۱ تا ۱۹۵۲ عضو شورای قانونگذاری نیو ساوت ولز بود و نقش مهمی در اتحادیه کارگران فلزکار ایفا کرد.