224 مقاله — صفحه 12 از 19
چنگ، هارپی سنتی با ریشه در ایران و ترکیه عثمانی است. این ساز تا قرن هفدهم میلادی در دربار عثمانی محبوبیت داشت. چنگ از خانواده هارپهای باز است و در دو اندازه کوچک (کوچک چنگی) و بزرگ (آچیک هوا چنگی) ساخته میشد. این ساز در مینیاتورهای عثمانی و ایرانی به تصویر کشیده شده و در آثار ادبی مانند چنگنامه احمد دایی ستوده شده است.
مینی امت، خواننده و پیشگام ضبط موسیقی، در دهههای ۱۸۹۰ و ۱۹۰۰ در نیویورک فعال بود. او نخستین زنی نبود که ضبط تجاری انجام داد، اما نخستین کسی بود که در این حوزه به شهرت و تأثیرگذاری رسید. ضبطهای او از آواز سوپرانو، ترانههای محبوب و قطعات اپرایی، تا سالها در کاتالوگهای موسیقی آمریکا باقی ماند.
گریفین میوزیک، ناشر مستقلی که در سال ۱۹۸۹ تورنتو تأسیس شد، به سرعت به یکی از بزرگترین ناشران موسیقی راک کلاسیک اروپا در آمریکای شمالی تبدیل شد. این کمپانی مسیر پر فراز و نشیبی را از اوج موفقیت تا ورشکستگی طی کرد و در سال ۲۰۲۰ با مالکیت جدیدی دوباره متولد شد.
سه موش کور، یک شرکت نشر موسیقی جاز ژاپنی است که در ژوئن ۱۹۷۰ تأسیس شد. این شرکت با هدف معرفی نوازندگان جاز نوظهور ژاپنی تأسیس شد و تاکنون بیش از ۱۳۰ آلبوم منتشر کرده است. سه موش کور پنج بار برنده جایزه دیسک جاز ژاپن شده و به دلیل کیفیت صوتی عالی آثارش شناخته میشود. این شرکت آثار هنرمندان سرشناسی مانند ایسائو سوزوکی، تسویوشی یاماموتو و ماری ناکاموتو را منتشر کرده است.
بیان انسانی، گروه راک گاراژ و سایکدلیک آمریکایی از لسآنجلس، در دهه ۱۹۶۰ با سه تکآهنگ مشهور و دموهای متعدد فعالیت داشت. این گروه با ترانههایی مانند «عشق در سرعت سایکدلیک» و «صداهای نوری» به شهرت رسید، اما به دلیل مشکلات داخلی و فروش کم، عمر کوتاهی داشت.
آلبوم خودخوان شارلاتانها، گروه راک سایکدلیک اهل سانفرانسیسکو، در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. با وجود تأثیرگذاری گروه در صحنه موسیقی هایت-اشبوری، این آلبوم با استقبال ضعیف منتقدان و مخاطبان مواجه شد. تغییر اعضای گروه و عقبماندگی سبک موسیقی از ترندهای روز، از دلایل اصلی ناکامی تجاری آن بود.
«فراتر از نقطه نجات» ترانهای است که توسط میک هَنلی نوشته شده و توسط هال کِچام، خواننده موسیقی کانتری آمریکایی، اجرا شده است. این ترانه در فوریه ۱۹۹۲ بهعنوان سومین تکآهنگ و قطعه اصلی آلبوم کِچام منتشر شد. نسخه اصلی این ترانه توسط مری بلک در سال ۱۹۸۸ در ایرلند اجرا و در آلبوم «بدون مرزها» منتشر شد.
جوزفین لوچزی (۱۸۹۳-۱۹۷۴)، خواننده سوپرانوی آمریکایی، در دهههای ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ بهعنوان یک خواننده بینالمللی فعال بود. او بهویژه برای نقشآفرینیهایش در اپراهایی مانند آرایشگر سویل، لا تراویاتا و لوچیا دی لامرمور مشهور بود. لوچزی در شرکتهای اپرای معتبری مانند فیلادلفیا گراند اپرا و اپرای ملی هلند فعالیت کرد و بهعنوان «بلبل آمریکایی» در اروپا شناخته شد.
الن بارنز (۱۹۴۹-۲۰۱۶)، نوازنده برجسته جاز اهل دیترویت، در طول زندگی حرفهای خود با هنرمندان بزرگی همکاری کرد. او با گروه بلکبردز به شهرت رسید و قطعاتی مانند «Summer Love» را نوشت. بارنز همچنین در پروژههای متنوعی از جمله موسیقی فیلم و برنامههای تلویزیونی مشارکت داشت.
ارنست-لودویگ پتروفسکی (۱۹۳۳-۲۰۲۳)، ملقب به لوتن پتروفسکی، نوازنده ساکسوفون، کلارینت، فلوت، آهنگساز و نویسنده آلمانی بود. او به عنوان پدر جاز آزاد در آلمان شرقی شناخته میشود. پتروفسکی از معدود نوازندگان جاز بود که در دهه ۱۹۶۰ اجازه اجرا در آلمان غربی را داشت. او در بیش از صد ضبط موسیقی بین سالهای ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۶ مشارکت داشت و با گروههایی مانند سیناپسیس و زنتالکوارتت همکاری کرد.
دیوید پی. هابز، معروف به آقای میکس، بنیانگذار گروه جنجالی رپ 2 لایو کرو، دیجی و تهیهکننده موسیقی است. او با آلبومهایی مانند «ما همینیم» و «بهاندازهای که بخواهند کثیف» به شهرت رسید و سبک میامی بیس را شکل داد. هابز با وجود جنجالهای حقوقی، همچنان به عنوان دیجی و تهیهکننده فعال است.
«دختر هونکیتُنک» به دو ترانه معروف اشاره دارد: ترانهای از هنک تامپسون در ۱۹۵۴ که بعداً جانی کش آن را در ۱۹۶۰ بازخوانی کرد، و ترانهای دیگر از لورتا لین در ۱۹۶۰ با عنوان «من یک دختر هونکیتُنکم».
