8 مقاله
معینالدین احمد چودری (۱۹۲۱-۱۹۹۸)، سیاستمدار، نیکوکار و عضو خانواده زمیندار غوغودانگا در بنگلادش بود. او نماینده مجلس استان پاکستان شرقی و دبیر پارلمانی بود. چودری در تأسیس مؤسسات آموزشی و خیریه نقش داشت و در جنگ آزادی بنگلادش به مبارزان کمک کرد.
محمود حسن، زاده ۲ مارس ۱۸۹۷، یک دانشمند برجسته بود که به عنوان پنجمین رئیس دانشگاه داکا خدمت کرد. او تحصیلات خود را در کالج پرزیدنشی کلکته و دانشگاه آکسفورد به پایان رساند و سپس به عنوان استاد و مدیر در دانشگاه داکا فعالیت کرد.
سیراج الحق خان (۱۹۲۴-۱۹۷۱)، متولد نواخالی، یک استاد و فعال آموزشی بنگلادشی بود که در جریان جنگ آزادی بنگلادش به دست نیروهای آل بدر به شهادت رسید. او با مدرک دکترای آموزش از آمریکا، به عنوان استاد ارشد در دانشگاه داکا فعالیت میکرد و پس از مرگش، به عنوان یکی از شهدای روشنفکر این جنگ شناخته شد.
منیک لال ری (زاده ۲۸ دسامبر ۱۹۴۹ - درگذشته ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۹)، سیاستمدار، معلم و مبارز آزادی بنگلادشی بود. او به عنوان یکی از رهبران موفق جنبش باسان پانی در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی شناخته میشود.
آیانگ تلاگ، کوهی مرزی بین بنگلادش و میانمار، در سال ۲۰۲۰ به عنوان بلندترین نقطه بنگلادش تأیید شد. این کوه در دهه ۱۹۸۰ توسط ون رائوسنگ بائوم از جامعه محلی بائوم کشف شد. در نوامبر ۲۰۱۹، مهندس جیتیرموی دهر به عنوان اولین بنگلادشی موفق به فتح این قله شد.
اِی. تی. ام. حمیدالحق طارق، از کهنهسربازان جنگ استقلال بنگلادش و دارنده نشان شجاعت «بیر بیکرام» است. او در ۱۹ سالگی به صفوف مبارزان پیوست و پس از پایان جنگ، به ارتش بنگلادش ملحق شد. طارق هماکنون از بازنشستگان ارتش و نویسنده پرکار در حوزه ادبیات جنگ است.
چیتوای روازا (۱۶ دسامبر ۱۹۳۰ - ۹ ژانویه ۱۹۹۴) سیاستمداری بنگلادشی از منطقه رانگاماتی بود. او در جنگ آزادی بنگلادش به جنگجویان چیتاگونگ کمک مالی و تسلیحاتی رساند و در سال ۱۹۷۳ به عنوان نماینده مستقل از حوزه انتخابیه چیتاگونگ هیل تراکت-۲ به مجلس ملی بنگلادش (جاتیا سنگساد) راه یافت.
عمارت زامینداری عظیم چودری در دولایِ پابنا، یادگار خاندانی بنگالی با ریشههایی در سمرقند است؛ از مسجدی تاریخی تا کارخانههای نیل و درمانگاهی که با حمایت عظیم چودری اداره میشد.
