265 مقاله — صفحه 9 از 23
تیتو لسی (۱۸۵۸-۱۹۱۷) نقاش ایتالیایی بود که بهواسطه آثار تاریخیاش شهرت یافت. او در فلورانس متولد شد و در آکادمی هنرهای زیبای این شهر زیر نظر استادانی همچون انریکو پولاسترینی و آنتونیو چیزری آموزش دید. لسی بهخاطر دقت و اعتبار آثار تاریخیاش مورد توجه قرار گرفت و جوایز متعددی کسب کرد.
تابلوی «اعلامیه لغو بردهداری در مستعمرات فرانسه، ۲۷ آوریل ۱۸۴۸» اثری از نقاش فرانسوی فرانسوا-آگوست بیار است که در سال ۱۸۴۹ خلق شده و هماکنون در کاخ ورسای فرانسه نگهداری میشود. این اثر، لحظهای تاریخی را به تصویر میکشد که نقطه عطفی در مبارزه علیه بردهداری در امپراتوری استعماری فرانسه بود.
کاترین وید بارنز (۱۸۵۱-۱۹۱۳) عکاس پیشگام آمریکایی بود که بعدها در انگلستان ساکن شد. او حامی سرسخت عکاسان زن بود و با ویراستاری مجلات عکاسی و عضویت در انجمنهای مردانه، به ترویج هنر عکاسی پرداخت. بارنز با سفر به بریتانیا و ازدواج با هنری اسنودن وارد، فعالیتهای خود را در عرصه عکاسی و انتشارات تخصصی گسترش داد.
مفهوم تئاتروم مودی یا «تئاتر بزرگ جهان»، نگاهی است استعاری به جهان هستی بهعنوان یک صحنه نمایش. در این دیدگاه، انسانها بازیگرانی هستند که نقشهای الهی را اجرا میکنند و سرنوشت و کنشهای آنها، درامی را شکل میدهد که خداوند نویسندهاش است. این ایده از یونان باستان تا عصر مدرن، تحولات عمیقی یافته است.
اندرو مارتیندیل، مورخ برجسته هنر و استاد دانشگاه ایست انگلیا، از پیشگامان تدریس تاریخ هنر بهعنوان رشته آکادمیک بود. تخصص او در هنر گوتیک متأخر و رنسانس اولیه، و تألیف کتابهای ارزشمندی چون «ظهور هنرمند»، او را به چهرهای تأثیرگذار تبدیل کرد.
انزو بندتو (۱۰ نوامبر ۱۹۰۵ - ۲۷ مه ۱۹۹۳) نقاش ایتالیایی بود که در قرن بیستم فعالیت میکرد. او یکی از هنرمندان برجسته دوران خود به شمار میرفت.
آگنیژکا تابورسکا، متولد ۱۹۶۱ در ورشو، نویسنده، مورخ هنر، متخصص سوررئالیسم، مترجم و استاد دانشگاه لهستانی است. او با آثارش در زمینه سوررئالیسم فرانسوی و تصویر زنان در هنر و ادبیات غرب، شهرت دارد. کتابها و مقالات او به زبانهای متعددی ترجمه شده و جوایز معتبری را کسب کرده است.
سانتیاگو آلبانو پیلار (معروف به جاک پیلار) مورخ هنر، کیوریتور و نویسنده فیلیپینی بود که به دلیل مستندسازی هنر فیلیپین در قرنهای ۱۹ و ۲۰ شهرت داشت. او با تمرکز بر هنرمندان فراموششده، آثار ارزشمندی را احیا کرد و به عنوان مرجعی مهم در تاریخ هنر فیلیپین شناخته میشود.
کتاب «مردِ کتِ سرخ» نوشته جولیان بارنز، در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۹ منتشر شد. این اثر به زندگی ساموئل ژان دو پوزی، جراح پیشگام فرانسوی در زمینه زنان و زایمان، میپردازد. کتاب همچنین به دیگر چهرههای برجسته دوره بل اوک پاریس، از جمله رابرت دو مونتسکیو و اسکار وایلد، اشاره دارد.
ایزابل بانر (۱۲ ژوئن ۱۹۰۷ - ۱ ژوئیه ۱۹۵۵) بازیگر تئاتر آمریکایی بود که در پیتسبرگ، پنسیلوانیا متولد شد. او از کودکی در شرکت تئاتری پدرش فعالیت میکرد و بعدها در نیویورک زیر نظر الکس کویرانسکی و ماریا اوپنسکایا آموزش دید. بانر در نمایشهای متعددی از جمله «Let Freedom Ring»، «Processional» و «The Shrike» نقشآفرینی کرد. او همچنین در تولیدات تلویزیونی و رادیویی حضور داشت.
بئاتریس ماندلمن (۱۹۱۲-۱۹۹۸)، هنرمند انتزاعی آمریکایی، با گروه «مدرنیستهای تائوس» شناخته میشود. او که در نیوآرک متولد شد، تحت تأثیر ارزشهای عدالت اجتماعی و عشق به هنر والدین مهاجرش پرورش یافت. ماندلمن پس از تحصیل در نیویورک و همکاری با پروژه هنری فدرال، در ۳۲ سالگی به همراه همسرش به تائوس نیومکزیکو مهاجرت کرد. آثار او شامل نقاشی، چاپ و کلاژ است که تحت تأثیر مناظر و فرهنگ نیومکزیکو، به سمت رنگهای درخشانتر و فرمهای هندسی گرایش یافت.
پیترو چزاره مارانی، متولد ۱۹۵۲، تاریخدان هنر و کیوریتور ایتالیایی است که به عنوان یکی از برجستهترین کارشناسان زندگی و آثار لئوناردو داوینچی شناخته میشود. او با نگارش بیش از ۲۰۰ اثر، از جمله مطالعات جامع بر روی «شام آخر» و «پرترهی یک موسیقیدان»، به عنوان مرجعی معتبر در این حوزه مطرح است. مارانی هماکنون استاد تمام تاریخ هنر در دانشگاه پلیتکنیک میلان و رئیس این مؤسسه است.
