265 مقاله — صفحه 6 از 23
آل پارکر (۱۹۰۶-۱۹۸۵) یک هنرمند و تصویرگر آمریکایی بود که با استعداد ذاتی خود در نوجوانی، راه خود را در دنیای هنر و تصویرگری هموار کرد. او با ایجاد سبک نوین تصویرگری، به یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان عصر خود تبدیل شد و جوایز متعددی را کسب کرد.
زیارتگاه مریم مقدس کاستوناتسی، کلیسایی کاتولیک در مرکز شهر کاستوناتسی (استان تراپانی) است که به مریم مقدس تقدیم شده است. این مکان با تاریخچهای غنی از قرن شانزدهم میلادی، معماری خیرهکننده و نقوش هنری ارزشمند، بهعنوان مرکز پرستش مریم مقدس کاستوناتسی شناخته میشود.
نقاشی اولیه با روغن یا مطالعه روغنی، اثری هنری است که عمدتاً با رنگ روغن برای آمادهسازی یک اثر بزرگتر و نهایی ایجاد میشود. در ابتدا این آثار به عنوان مطالعات مقدماتی یا مدلهایی برای تصویب طرح یک نقاشی سفارشی بزرگ استفاده میشدند. بعدها به عنوان آثار مستقل تولید شدند، بدون اینکه قصد توسعه به یک نقاشی کامل را داشته باشند.
جس ای. دوبوا (۱۹۳۴-۲۰۲۲)، هنرمند آمریکایی با تبار چروکی، در دنور کلرادو متولد شد. او پس از فارغالتحصیلی از مؤسسه هنر کلرادو، با هنرمندان مطرح همکاری کرد و به هنر بومی آمریکایی passione داشت. گالری او در استس پارک پس از سیل ۱۹۸۲ بسته شد، اما او به دنور بازگشت و در زمینه شیشهگری و مجسمهسازی فعالیت کرد. دوبوا جوایز متعددی دریافت کرد، از جمله جایزه دستاورد عمر در جشنواره هنر سیاهان دنور.
گوستاو استیکلی (۱۸۵۸-۱۹۴۲) طراح و تولیدکننده مبلمان آمریکایی بود که نقش کلیدی در جنبش هنر و صنایع دستی آمریکا ایفا کرد. او با تأسیس شرکتهای مختلف و انتشار مجله «کرافتسمن»، فلسفه سادگی و صداقت در طراحی را ترویج داد. آثار او، به ویژه مبلمان چوبی، امروزه به عنوان نماد سبک کرافتسمن شناخته میشوند.
ژان کارولوس (۱۸۱۴-۱۸۹۷)، نقاش بلژیکی متولد بروکسل، بیشتر عمر خود را در فرانسه گذراند. او به دلیل ترسیم صحنههای داخلی و شخصیتها با جزئیات دقیق و کیفیت شبیه جواهرات شهرت یافت. تحت حمایت فرانسوا-ژوزف ناوه، مدیر آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای بروکسل، کارولوس به نقاشی اشرافیان در فعالیتهای تفریحی قرن هجدهم پرداخت.
ژان-شارل مورو (۱۸۸۹–۱۹۵۶) معمار فرانسوی بود که بهخاطر سبک کلاسیک دقیق و شاعرانهاش شناخته میشود. او پس از فارغالتحصیلی از مدرسه هنرهای زیبای پاریس در ۱۹۲۲، برای شخصیتهای برجستهای مانند بارون رابرت روتشیلد و ویسکانتی شارل دو نوآی کار کرد. آثار او شامل خانههای خصوصی، سالنهای کنسرت، و پروژههای شهری در پاریس، قاهره و لندن است.
لیلیان براوز (۱۹۰۶-۲۰۰۵)، گالریدار و تاریخدان هنر بریتانیایی، شریک دو گالری معروف لندن بود. او در جنگ جهانی دوم نمایشگاههایی در گالری ملی برگزار کرد و کتابهایی درباره هنرمندان قرن بیستم نوشت. لقب او «دوشس خیابان کورک» بود که عنوان خودزندگینامهاش نیز شد.
جی لندسمن (۱۹۱۹-۲۰۱۱)، ناشر، صاحب کلوپ شبانه و نویسندهی آمریکایی بود که سالها در لندن زندگی کرد. او بنیانگذار مجلهی «نوروتیکا» و حامی نسل بیت بود. لندسمن با تأسیس کلوپ کریستال پالاس در سنت لوئیس، سکویی برای هنرمندان نوظهور مانند لنی بروس و وودی آلن فراهم کرد. زندگی پرفرازونشیب او از ازدواج باز تا فعالیتهای هنری در لندن، او را به چهرهای تأثیرگذار در فرهنگ قرن بیستم تبدیل کرد.
تومازو پوچینی (۱۷۴۹-۱۸۱۱) مدیر گالریهای فلورانس و آکادمی هنرهای زیبا بود. او در حفظ آثار هنری اوفیزی در برابر اشغالگران فرانسوی نقش کلیدی داشت و نویسندهای پرکار در تاریخ و نظریه هنر به شمار میرفت.
ژاک دروه (۱۸۳۲-۱۹۰۰) معمار فرانسوی بود که بهخاطر آثارش در سبک خاورشناسانه شهرت یافت. او در ساخت اسکلههای اسکندریه و پاویون مصر در نمایشگاه جهانی ۱۸۶۷ نقش داشت. از آثار مهم او میتوان به هتل ژودیک در پاریس اشاره کرد که بهعنوان بنای تاریخی ثبت شده است.
مارگارت وستون، معروف به ماگی، مجموعهدار و حامی عکاسی آمریکایی است که یکی از نخستین گالریهای تجاری اختصاصی عکاسی در آمریکا را تأسیس کرد. او که در انگلستان متولد و در آفریقای جنوبی بزرگ شد، پس از مهاجرت به آمریکا، با کول وستون، پسر ادوارد وستون عکاس مشهور، ازدواج کرد. این آشنایی نقطه عطفی در زندگی او شد و او را به دنیای عکاسی هنری وارد کرد.
