224 مقاله — صفحه 11 از 19
میشل شوالبه (۱۹۱۹-۲۰۱۲)، نوازنده ویولن فرانسوی با اصالت لهستانی، در رادوم لهستان متولد شد. پس از تحصیل در پاریس و همکاری با بزرگانی مانند ژرژ انسکو، در دوران جنگ به سوئیس گریخت. او به عنوان تکنواز در ارکستر سوئیس و سپس برلین فیلارمونیک درخشید و آثار ماندگاری از ویوالدى و اشتراوس را اجرا کرد.
سال ۲۰۰۴ در جدولهای موسیقی بریتانیا سالی پرفراز و نشیب بود. هنرمندان مطرحی مانند امینم، بریتنی اسپیرز، سیسرو سیسترز و یشر درخشیدند. این سال شاهد رکوردشکنیهایی بود، از جمله تصاحب پنج رتبه اول جدول توسط هنرمندان آمریکایی. همچنین، آغاز جدول دانلود رسمی بریتانیا و تأثیر آن بر صنعت موسیقی از نکات برجسته این سال است.
ماریا انریکتا، با نام اصلی انریکتا گارسیا اسکوتو، خواننده بولرو مکزیکی بود که در دهه ۱۹۵۰ به اوج شهرت رسید. او با لقب «ونوس برنزه» شناخته میشد و به عنوان یکی از پرفروشترین هنرمندان مکزیکی در شرکت RCA ویکتور رکوردز فعالیت داشت.
ما سهتایی (من، بازتابم و سایهام) یک ترانه احساسی است که در سال ۱۹۳۹ توسط نلسون کوگن، سمی مایزلس و دیک رابرتسون منتشر شد. این ترانه در سال ۱۹۴۰ توسط گروه اینک اسپاتز و فرانک سیناترا به شهرت رسید و در رتبه سوم بیلبورد قرار گرفت. نسخههای مختلفی از این ترانه توسط هنرمندان مشهور از جمله الا فیتزجرالد، برندا لی و پل مککارتنی اجرا شده است.
زینا گلدشتاین، بازیگر و خواننده تئاتر ییدیش، در ۵ آوریل ۱۸۹۲ در مینسک متولد شد. او پس از مهاجرت به ورشو، با حمایت خانواده موسیقیدان خود، وارد دنیای تئاتر شد. گلدشتاین به عنوان خواننده و بازیگر در گروههای مختلف تئاتر لهستانی و سپس در نیویورک درخشید و به عنوان یکی از چهرههای برجسته تئاتر ییدیش شناخته شد.
بلک باتم، رقصی پرشور و محبوب دهه ۱۹۲۰، ریشه در فرهنگ آفریقایی-آمریکایی جنوب آمریکا دارد. این رقص که ابتدا در نیواورلئان شکل گرفت، به سرعت در سراسر آمریکا گسترش یافت و به یک پدیده ملی تبدیل شد. با اجراهای مشهورانی مانند آن پنینگتون، بلک باتم حتی چارلستون را پشت سر گذاشت و به محبوبترین رقص اجتماعی تبدیل شد.
آلفردو کمپولی (۱۹۰۶-۱۹۹۱)، نوازنده ویولن ایتالیاییتبار بریتانیایی، به دلیل زیبایی صدای تولیدشده از ویولنش شهرت داشت. او دوران کودکی و بخش عمدهای از حرفهاش را در انگلستان گذراند. کمپولی با هنرمندان سرشناسی همکاری کرد و بیش از ۱۰۰۰ برنامه رادیویی برای بیبیسی اجرا نمود. او مالک دو ویولن استرادواریوس بود، اما ترجیح میداد از ویولن راکای ۱۸۴۳ استفاده کند.
«او فکر میکند هنوز اهمیت میدهم» ترانهای کانتری است که توسط دیکی لی و استیو دافی نوشته شده و توسط هنرمندان متعددی از جمله جرج جونز، کانی فرانسیس، آن موری، الویس پرسلی و پتی لاولس اجرا شده است. نسخه جرج جونز در سال ۱۹۶۲ منتشر شد و به مدت ۶ هفته در صدر جدول بیلبورد قرار گرفت. این ترانه به یکی از محبوبترین آثار جونز تبدیل شد و تأثیر عمیقی بر هویت هنری او گذاشت.
برند اشپونهور، متولد ۶ فوریه ۱۹۴۸، موسیقیشناس برجسته آلمانی است. او در دانشگاه کیل در رشتههای موسیقیشناسی، مطالعات آلمانی و فلسفه تحصیل کرد. اشپونهور با نگارش رسالههایی در زمینه تاریخ موسیقی و زیباییشناسی، به ویژه در مورد سمفونیهای گوستاو مالر، به شهرت رسید. او به عنوان استاد موسیقیشناسی در دانشگاههای معتبر از جمله کیل و فولکوانگ فعالیت داشته است.
سال ۲۰۰۴ شاهد رویدادهای موسیقی مهمی بود، از جمله کنسرت سال نو وین به رهبری ریکاردو موتی، پیروزی کورت نیلسن در مسابقه جهانی آیدل، و ازدواج کوتاه بریتنی اسپیرز در لاسوگاس. این سال همچنین شاهد برگزاری مراسم گرمی و موفقیتهای هنرمندان بزرگی مانند آشر، گرین دی و مدونا بود.
جان الکساندر مککلانگ (۱۸۹۱–۱۹۴۲)، خواننده و آهنگساز آمریکایی، از بنیانگذاران شرکت موسیقی هارتفورد در آرکانزاس بود. او عضو گروه هارتفورد کوارتت در دهههای ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ بود و بیش از ۳۰۰ سرود مذهبی جنوبی نوشت. آثار nổi tiếng او شامل «ایستاده در بیرون» و «مرگ هرگز به در بهشت نمیکوبد» است. او در سال ۲۰۰۳ به تالار مشاهیر موسیقی مذهبی جنوبی راه یافت.
ترانه «روز شانس» اثر دسیلوا، براون و هندرسون، یکی از قطعات ماندگار موسیقی جاز است که در سال ۱۹۲۶ برای نمایش جورج وایت خلق شد. این قطعه در دهه ۴۰ تم برنامه رادیویی «پاراد موفقیت» شد و خوانندگانی چون جودی گارلند آن را بازخوانی کردند.
