217 مقاله — صفحه 7 از 19
هارولد ویلیام کون (۱۹۲۵-۲۰۱۴)، ریاضیدان آمریکایی و برنده جایزه جان فون نویمان، به خاطر شرایط کاروش-کون-تاکر، تئوری کون و روش مجارستانی مشهور است. او نقش کلیدی در معرفی جان نش به کمیته نوبل داشت و مشاور ریاضی فیلم «ذهن زیبا» بود.
ریچارد امبلر (۱۹۳۳-۲۰۱۳)، زیستشناس مولکولی انگلیسی، نخستین دانشمندی بود که توالی اسید آمینه پروتئین باکتریایی را منتشر کرد. او با تحقیقات پیشگامانه در تکامل مقاومت آنتیبیوتیکی باکتریها، نقش انتقال افقی ژن را در این فرآیند کشف کرد. امبلر در دانشگاه ادینبرو فعالیت داشت و به عنوان عضو سازمان زیستشناسی مولکولی اروپا شناخته میشود.
کارل پورتر دانکن (۱۹۲۱-۱۹۹۹)، روانشناس تجربی برجسته آمریکایی، استاد دانشگاه نورثوسترن بود. او با رساله دکترای خود در زمینه تأثیر شوک الکتریکی بر یادگیری موش، به یکی از پیشگامان علوم شناختی تبدیل شد. دانکن در طول دوران حرفهای خود، مناصب مهمی در انجمنهای روانشناسی آمریکا بر عهده داشت و تا پایان عمر در ایلینوی ساکن بود.
تالار لکانت، ساختمان سابق دانشکده فیزیک دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، در سال ۱۹۲۴ به عنوان یکی از بزرگترین ساختمانهای فیزیک جهان افتتاح شد. این مکان شاهد ساخت اولین برخورددهنده اتمی توسط ارنست لارنس در ۱۹۳۱ بود. نام ساختمان در ۲۰۲۰ به دلیل دیدگاههای نژادپرستانه برادران لکانت حذف شد و تاکنون نام دائمی برای آن انتخاب نشده است.
لودوویکو دلله کلمبه (حدود ۱۵۶۵ - پس از ۱۶۲۳) فیلسوف ایتالیایی پیرو آرای ارسطو بود که بهخاطر مناظراتش با گالیله در فیزیک و ستارهشناسی شهرت یافت. او به دفاع از نظریههای ارسطویی در برابر یافتههای جدید گالیله پرداخت و در مناظراتی دربارهٔ ماهیت ستارههای نوظهور، حرکت زمین، سطح ماه و شناور شدن اجسام شرکت کرد.
آدولف بریکس، ریاضیدان و مهندس آلمانی (۱۷۹۸-۱۸۷۰)، مخترع واحد اندازهگیری چگالی مایعات (درجه بریکس) بود. او در سمتهای دولتی مرتبط با مهندسی عمران و اندازهشناسی فعالیت کرد و در مؤسسههای فنی برلین تدریس نمود.
جان گریوز (۱۶۰۲-۱۶۵۲) ریاضیدان، اخترشناس و باستانشناس انگلیسی بود. او در کالج بالیول آکسفورد تحصیل کرد و به عنوان عضو کالج مرتون انتخاب شد. گریوز به زبانهای فارسی و عربی مسلط بود و در سفرهایش به ایتالیا و خاورمیانه، دستنوشتهها و کتابهای ارزشمندی را جمعآوری کرد. او به مطالعه وزن و اندازههای باستانی علاقهمند بود و تلاش ناموفقی برای اصلاح تقویم ژولینی انجام داد.
خانه ادوارد دبلیو. مورلی، واقع در ۲۶ خیابان وستلند در وست هارتفورد، کنتیکت، یک بنای تاریخی و نشان ملی تاریخی است. این خانه از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۲۳ محل زندگی ادوارد دبلیو. مورلی، دانشمند مشهور، بود. مورلی به دلیل همکاری با آلبرت ای. مایکلسون در آزمایش مایکلسون-مورلی و تحقیقاتش در مورد وزن اتمی هیدروژن و اکسیژن شناخته میشود.
سری مستند تلویزیونی «اورانیوم: پیچیدن دم اژدها» به بررسی تاریخچه و کاربردهای اورانیوم میپردازد. این مجموعه که توسط Gene Pool Productions برای شبکههای PBS و SBS تولید شده، در ژوئیه و اوت ۲۰۱۵ پخش شد. با روایت درک مولر، مستند در سه قسمت به موضوعاتی از جمله تبدیل اورانیوم به بمب اتمی، نقش آن در انرژی هستهای و درمان سرطان، و ارتباط آن با اساطیر بومیان استرالیا میپردازد.
ویلِم هندریک کیسوم، فیزیکدان هلندی، در سال ۱۹۲۶ روشی برای منجمد کردن هلیم مایع ابداع کرد. او همچنین نخستین توصیف ریاضی برهمکنش دیقطبی را در ۱۹۲۱ ارائه داد که به نام «برهمکنشهای کیسوم» شناخته میشود. کیسوم شاگرد هیکه کامرلینگ اونس، کاشف ابررسانایی، بود و در ۱۹۳۰ نقطه لامبردا را در گذار گرمایی هلیم کشف کرد.
مهارکننده انتشار، نخستین تلاش شناختهشده برای ساخت دستگاه همجوشی هستهای بود که در سال ۱۹۳۸ در آزمایشگاه لانگلی کمیته مشورتی ملی هوانوردی (NACA) طراحی شد. آرتور کانتروویتز و ایستمن جیکوبز با الهام از تحقیقات همجوشی، از امواج رادیویی برای گرمایش پلاسما و میدان مغناطیسی برای مهار آن استفاده کردند. با وجود تلاشها، این پروژه به دلیل مشکلات فنی و محدودیتهای بودجهای متوقف شد.
ژانوس جاپتوس استیناستروپ (۱۸۱۳-۱۸۹۷) زیستشناس و جانورشناس برجسته دانمارکی بود که به دلیل کشف اصول ژنتیکی و مطالعاتش در زمینه تغییرات آبوهوایی شهرت یافت. او به عنوان استاد دانشگاه کپنهاگ، نقش مهمی در توسعه علوم طبیعی ایفا کرد و با دانشمندانی مانند چارلز داروین همکاری داشت.
