96 مقاله — صفحه 7 از 8
ایستگاه راهآهن پونتهنری در سال ۱۹۰۹ افتتاح شد و تا سال ۱۹۵۳ به ساکنان منطقه پونتهنری و اطراف آن خدماترسانی کرد. این ایستگاه یکی از چندین ایستگاه ساده در خط راهآهن بری پورت و گوندریت ولی در کارمارتنشر، ولز بود. ایستگاه در سال ۱۹۵۳ بسته شد، اما بخشهایی از خط آن اکنون به مسیر پیادهروی و دوچرخهسواری تبدیل شده است.
ایستگاه راهآهن گانداسولی (GDS) یک ایستگاه کلاس III در منطقه سیپوروت، سیرونگاس، شهرستان سوکابومی، جاوه غربی، اندونزی است. این ایستگاه در ارتفاع ۵۸۰ متری از سطح دریا قرار دارد و جزئی از منطقه عملیاتی II باندونگ به شمار میرود. ایستگاه دارای دو خط ریلی است که خط ۲ به صورت مستقیم بوده و از سیستم سیگنالینگ مکانیکی استفاده میکند.
ایستگاه راهآهن رایلند، واقع در منطقه سات لانارکشر اسکاتلند، از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۳۹ فعال بود. این ایستگاه بخشی از خط آهن دارول و استراوَن بود که مناطق روستایی و کالدرمیل را پوشش میداد. با وجود اتصال به خطوط اصلی، به دلیل جمعیت کم و عدم تقاضا، این خط هرگز موفق نبود و در نهایت بسته شد.
کلاس T لوکوموتیو بخار (معروف به Q5 در شبکه LNER) محصول شرکت راهآهن شمال شرقی انگلستان بود. این لوکوموتیوها با آرایش چرخ ۰-۸-۰ و دو زیرکلاس T و T1 (با تفاوت در نوع سوپاپ) طراحی شدند. بین سالهای ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴، ۱۴ دستگاه با دیگ بخار بزرگتر بازسازی و به زیرکلاس Q5/2 ارتقا یافتند.
ایستگاه ماتسوئه شینجیکو آنسن، واقع در شهر ماتسوئه استان شیمانه ژاپن، پایانه خط کیتا-ماتسوئه است. این ایستگاه که توسط شرکت خصوصی ایچیباتا الکتریک ریلوی اداره میشود، روزانه میزبان حدود ۱۸۴۳ مسافر است. ایستگاه دارای دو سکو و پرسنل کامل است و به جاذبههایی مانند چشمههای آب گرم شینجیکو و دفتر مرکزی ایچیباتا دسترسی دارد.
ایستگاه راهآهن بکوُرث که در روستای بکوُرث و آبادی هولیول در منطقه کنونی تاینوسوِر، شمال شرق انگلستان واقع بود، از سال ۱۸۴۷ تا ۱۸۶۰ به عنوان ایستگاه مسافربری و تا ۱۹۶۵ به عنوان ایستگاه باربری فعال بود. این ایستگاه بر روی خط کنونی نورثامبرلند قرار داشت و پس از بسته شدن به عنوان ایستگاه مسافربری، همچنان به عنوان ایستگاه باربری به فعالیت خود ادامه داد.
ایستگاه تقاطع سیتون، واقع در غرب انگلستان، در خطه اصلی لندن به اگزتر، سه مایل غرب اکسمینستر و هفت مایل شرق هونیتون قرار دارد. این ایستگاه که قبلاً به نام کولیتون برای سیتون و کولیتون جانکشن شناخته میشد، در ۱۹ ژوئیه ۱۸۶۰ افتتاح شد. با افتتاح خطه اگزتر از یویل جانکشن به اگزتر کوین استریت در ۱۸۶۰، نام آن به کولیتون جانکشن تغییر یافت و در نهایت در ۱۸۶۹ به ایستگاه تقاطع سیتون تغییر نام داد.
ایستگاه راهآهن کاداکاوور (کد: KVU) یک ایستگاه دسته NSG 6D در منطقه تیرواننتاپورام، کرالا است که زیر نظر بخش راهآهن تیرواننتاپورام در منطقه جنوبی راهآهن هند فعالیت میکند. این ایستگاه در پانچایت کاداکاوور واقع شده و هشتمین ایستگاه پرسود در منطقه تیرواننتاپورام است.
ایستگاه راهآهن لاین از سال ۱۸۶۴ تا ۱۹۵۰ به روستای لاین در منطقه مرزی اسکاتلند خدماترسانی میکرد. این ایستگاه بخشی از خط آهن سیمینگتون، بیگر و بروتون بود و در سال ۱۹۰۶ برای نمایشگاه سلطنتی هایلند، یک سیگنالباکس موقت در آن ساخته شد.
ایستگاه مینامی-شیموزوساوا، واقع در یوباری، هوکایدو، ژاپن، یک ایستگاه راهآهنی بود که در ۳۱ مارس ۲۰۱۹ به دلیل توقف فعالیت خط فرعی یوباری بسته شد. این ایستگاه با شماره Y22، بخشی از خط سکیشو بود و دارای یک سکو در سطح زمین برای یک خط ریلی بود.
ایستگاه راهآهن ونتر، پایانه خط آهن جزیره وایت از راید، در سال ۱۸۶۶ افتتاح شد. این ایستگاه بر روی یک سکوی سنگی در دامنه تپه قرار داشت و با تونلی از کوه سنت بونیفیس متصل میشد. با وجود استفاده از میز چرخان برای لوکوموتیوهای بخار، در سالهای بعد با سوئیچ سهطرفه جایگزین شد. ایستگاه در آوریل ۱۹۶۶ به دلیل کاهش مسافر و هزینههای بالای برقیسازی خط، بسته شد و امروزه به یک پارک صنعتی تبدیل شده است.
خط توزای، بخشی از متروی شهرداری ساپورو در هوکایدو ژاپن است. این خط که به معنای «خط شرق-غرب» است، از ایستگاه میانونساوا در نیشی-کو تا شین-ساپورو در آتسوبتسو-کو امتداد دارد. رنگ این خط در نقشهها نارنجی است و ایستگاههایش با حرف «T» و یک شماره مشخص میشوند.
