126 مقاله — صفحه 6 از 11
هنری برکلی (متولد پس از ۱۶۸۲ - درگذشته ۲۳ مه ۱۷۳۶) یک افسر ارشد ارتش بریتانیا و سیاستمدار بود که از ۱۷۲۰ تا ۱۷۳۴ در مجلس عوام حضور داشت. او پسر سوم ارل برکلی بود و در دربار بریتانیا مناصب مهمی داشت. برکلی به عنوان ژنرال سپاه سوارهنظام و نماینده مجلس برای گلاسترشایر فعالیت کرد و در ۱۷۳۶ در شهر بات درگذشت.
ساموئل مردیث (۱۷۹۴-۱۸۷۳)، افسر باتجربه نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا، بهعنوان نخستین رئیس پلیس (Chief Constable) در تاریخ بریتانیا انتخاب شد. او در نوامبر ۱۸۳۹ میلادی، این سمت را در پلیس تازه تأسیس ویلتشر بر عهده گرفت. مردیث پیش از این، سالها در نیروی دریایی خدمت کرده و در مناصب مختلفی از جمله فرماندهی گارد ساحلی سوانج فعالیت داشت.
آگوستوس کپل استفنسون (۱۸۲۷-۱۹۰۴) وکیل برجسته و دومین مدیر دادستانی انگلستان و ولز بود. او از خانوادهای اشرافی متولد شد و پس از تحصیل در کمبریج، به سمتهای حقوقی مهمی از جمله وکیل خزانهداری و دادستان کل رسید. استفنسون در پروندههای حساسی مانند رسوایی خیابان کلیولند نقش داشت.
چارلز ویلیام رجینالد دانکوم، ارل دوم فورشام، سیاستمداری محافظهکار و سربازی شجاع بود که در جنگ جهانی اول جان باخت. او که از ۱۸۸۱ تا ۱۹۱۵ با عنوان ویسکانت هلمسلی شناخته میشد، در خانوادهای اشرافی زاده شد و تحصیلات خود را در اتون و آکسفورد گذراند. دانکوم در عرصه سیاست و نظامی فعال بود و بهعنوان مخالف سرسخت حق رأی زنان شناخته میشد.
کیت شلنبرگ (۱۹۲۹-۲۰۱۹)، کارآفرین بریتانیایی و ورزشکار المپیک زمستانی، بهخاطر مالکیت جزیره آیگ اسکاتلند و دعوای حقوقی آن شناخته میشود. او در انتخاباتهای ۱۹۶۴، ۱۹۶۶ و ۱۹۷۴ بریتانیا بهعنوان نامزد لیبرال شرکت کرد. شلنبرگ در رشتههای بابسلد و لوژ در المپیک زمستانی حضور داشت و در مسابقات قایقرانی دریایی نیز فعال بود.
دوفیلد نام خانوادگی رایج در بریتانیا، استرالیا، آفریقای جنوبی، زیمبابوه و آمریکا است. ریشه این نام به روستاهای دوفیلد در یورکشایر و داربیشایر در قرن ۱۴ میلادی بازمیگردد. این نام خانوادگی پس از فتح نورمنها در ۱۰۶۶ میلادی در میان خانوادههای اشرافی بریتانیا رواج یافت و بعدها به سایر طبقات اجتماعی گسترش یافت.
سر ویلیام گای گرانت (۱۸۶۷-۱۹۴۳)، وکیلی که به مدیر برجسته راهآهن تبدیل شد. او ابتدا مدیرکل راهآهن میدلند و سپس مدیرکل در وزارت جنگ بریتانیا بود. مهارتهای سازمانی او انقلاب در مدیریت باربری راهآهن ایجاد کرد، اما توسعه لوکوموتیوها را کند کرد. در جنگ جهانی اول، نقش کلیدی در کنترل واردات و مدیریت راهآهن نظامی داشت.
ویلیام جولیف، سیاستمدار بریتانیایی، از ۱۷۶۸ تا ۱۸۰۲ در مجلس عوام حضور داشت. او پسر ارشد جان جولیف بود و پس از مرگ پدرش، کرسی پارلمانی پترزفیلد را به ارث برد. جولیف در سمتهایی مانند لرد تجارت و لرد دریاداری خدمت کرد و در ۵۶ سالگی بر اثر حادثهای در خانهاش درگذشت.
هربرت لزلی ملویل تریتون (۱۸۷۰-۱۹۴۰)، بانکدار بریتانیایی و پسر جوزف هربرت تریتون، از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۰ ریاست انجمن بیمه عمر اکویتیبل را بر عهده داشت. او همچنین مدیر بانک بارکلیز و رئیس بارکلیز اینترنشنال از ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۷ بود. تریتون از ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۴ به عنوان کلانتر ارشد اسکس خدمت کرد.
ایمی کنستانس موران (۱۸۶۴-۱۹۱۸)، فعال سیاسی بریتانیایی، از لیبرالیسم به سوسیالیسم گروید. او که در همپستد متولد شد، خواهر کوچکتر رابرت لوری موران بود. موران با دریافت بورسیه در کالج بدفورد لندن و نیوهام کمبریج تحصیل کرد. فعالیتهایش در کمک به بیکاران لندن، او را به فدراسیون لیبرال زنان کشاند. بعدها به حزب کارگر مستقل و فدراسیون دموکراتیک اجتماعی پیوست و کتابچهای با عنوان «لیبرالیسم بیپرده» نوشت.
شرکت اردوگاههای ملی بریتانیا، سازمانی غیرانتفاعی تحت حمایت دولت بریتانیا بود که در سال ۱۹۳۹ تأسیس شد. هدف اصلی این شرکت، ساخت و مدیریت اردوگاههایی در مناطق روستایی برای استفادههای آموزشی بود. این اردوگاهها در ابتدا برای تعطیلات آموزشی کودکان در زمان صلح و اسکان آوارگان در زمان جنگ طراحی شده بودند.
تامس منرز-ساتن، نخستین بارون منرز، حقوقدان و سیاستمدار بریتانیایی بود که از ۱۸۰۷ تا ۱۸۲۷ بهعنوان صدراعظم ایرلند خدمت کرد. او در خانوادهای اشرافی زاده شد، در کمبریج تحصیل کرد و بهعنوان وکیل و نماینده پارلمان فعالیت داشت. با وجود مخالفت با آزادی کاتولیکها، در مقام قاضی بیطرفی خود را حفظ کرد و حکم تاریخی در تأیید اعتبار نذورات کاتولیکها در ایرلند صادر نمود.
