120 مقاله — صفحه 3 از 10
مد6 (MED6) یکی از واحدهای ساختاری مجتمع میانجیگر رونویسی پلیمراز II است که در انسان توسط ژن MED6 کدگذاری میشود. این پروتئین برای فعالسازی بسیاری از پروموترهای پلیمراز II ضروری است و از مخمر تا انسان حفظ شده است.
جایزه دلانو، به یاد وارن لایفورد دلانو، هر ساله به نوآورانهترین و در دسترسترین کاربرد فناوری کامپیوتر در پژوهشهای علوم زیستی مولکولی اهدا میشود. این جایزه توسط انجمن آمریکایی بیوشیمی و زیستشناسی مولکولی (ASBMB) بنیان نهاده شده است.
چینخوردگی فرردوکسین یک ساختار پروتئینی رایج از نوع آلفا-بتا است که با الگوی ثانویهی β-α-β-β-α-β در زنجیرهی اصلی خود مشخص میشود. این ساختار شبیه به یک گیرهی مو بلند و متقارن است که یکبار به دور خود پیچیده شده و دو رشتهی انتهایی بتا با دو رشتهی مرکزی از طریق پیوند هیدروژنی متصل میشوند.
گلیسین دهیدروژناز نوعی آنزیم است که در فرآیندهای بیوشیمیایی نقش دارد. این اصطلاح ممکن است به سه نوع مختلف از آنزیمها اشاره داشته باشد که هر کدام عملکرد خاص خود را دارند.
کمپلکس پروتئین سی فعال-مهارکننده پروتئین سی (APC-PCI) یک نشانگر مهم در ارزیابی لختهشدگی خون و عوارض قلبی-عروقی است. این کمپلکس در آزمایشهای انعقادی برای سنجش تولید ترومبین و تشخیص هایپرکواگولاسیون استفاده میشود. قرصهای ضدبارداری حاوی اتینیلاسترادیول باعث افزایش سطح APC-PCI میشوند، اما تنها این کمپلکس قادر به تفکیک نسلهای مختلف این قرصهاست.
پروتئین ۴E-BP1، کدگذاریشده توسط ژن EIF4EBP1، با اتصال به فاکتور آغاز ترجمه eIF4E، ترجمه وابسته به کلاه را مهار میکند. فسفریلهشدن این پروتئین، اتصال آن به eIF4E را قطع کرده و باعث افزایش سرعت سنتز پروتئین میشود. این فرایند تحت تأثیر سیگنالهایی مانند تابش UV و انسولین قرار دارد.
اپسینهای بینایی مهرهداران، زیرمجموعهای از اپسینهای مژگانی هستند که در فرایند بینایی مهرهداران نقش دارند. این اپسینها در سلولهای استوانهای و مخروطی انسان یافت میشوند و به دلیل کشف اولیه و مطالعات گسترده، به طور معمول با نام اپسین شناخته میشوند.
مورفئینها پروتئینهایی هستند که میتوانند به شکلهای مختلف اولیگومری (همو-اولیگومر) تبدیل شوند. این تبدیل نیازمند تغییر شکل زیرواحدهای پروتئینی است. هر اولیگومر تعداد مشخصی زیرواحد دارد و میتواند تحت شرایط فیزیولوژیکی بین اشکال مختلف جابهجا شود. این ویژگی مورفئینها را از پریونها و آمیلوئیدها متمایز میکند. مورفئینها در تنظیم آلوستريك و کشف دارو کاربرد دارند.
دامنه دیسکوئیدین، که با نامهای دامنه نوع C فاکتور ۵/۸ یا دامنه شبیه C2 نیز شناخته میشود، یک ساختار پروتئینی مهم در بسیاری از فاکتورهای انعقاد خون است. این دامنه در فاکتورهای انعقادی V و VIII تکرار میشود و در اتصال به لیپیدها و عملکرد صحیح انعقاد خون نقش دارد.
ژن NRD1 مسئول تولید پروتئین ناردیلیزین در بدن انسان است. این پروتئین با فاکتور رشد شبه EGF متصلشونده به هپارین در تعامل است و نقش مهمی در فرایندهای سلولی ایفا میکند.
دزولفوسالسیموناس یک سرده از باکتریهای متعلق به خانواده دزولفوباکتراسه است. این باکتریها در چرخه گوگرد نقش مهمی ایفا میکنند و در محیطهای بیهوازی یافت میشوند.
دنیال ای. کاشلند جونیور (۱۹۲۰-۲۰۰۷)، زیستشیمیدان آمریکایی، نقش کلیدی در بازسازی رشته زیستشناسی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی داشت. او سردبیر مجله علمی معتبر «ساینس» از ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۵ بود و به عضویت آکادمیهای ملی علوم آمریکا درآمد. کاشلند با وجود ثروت خانوادگی از طریق شرکت لوی استروس، مسیر علمی را انتخاب کرد و دستاوردهای مهمی در زمینه آنزیمشناسی و شیمیوتاکسی باکتریها به دست آورد.