زندگی و فعالیتهای سیاسی
یتسحاق رابین در ۱ مارس ۱۹۲۲ در اورشلیم متولد شد. او در خانوادهای صهیونیست کارگری بزرگ شد و از دوران نوجوانی به گروه شبهنظامی پالماخ پیوست. رابین در جنگ ۱۹۴۸ نقش کلیدی داشت و بعدها به فرماندهی ارتش اسرائیل رسید. او در سال ۱۹۶۷ پیروزی اسرائیل در جنگ ششروزه را رهبری کرد.
رابین دو دوره بهعنوان نخستوزیر اسرائیل خدمت کرد (۱۹۷۴-۱۹۷۷ و ۱۹۹۲-۱۹۹۵). در دوره دوم، او بهعنوان معمار توافقنامههای اسلو شناخته شد که گامی مهم در روند صلح اسرائیل و فلسطین بود. در سال ۱۹۹۴، رابین بههمراه شیمون پرز و یاسر عرفات برنده جایزه نوبل صلح شد.
ترور و میراث
رابین در ۴ نوامبر ۱۹۹۵ توسط ییگال امیر، یک افراطی مخالف توافقنامههای اسلو، ترور شد. مرگ او جامعه اسرائیل را شوکه کرد و تظاهرات گستردهای در حمایت از صلح برگزار شد. میدان محل ترور او در تلآویو به نام «میدان رابین» تغییر نام داد.