زندگی و آثار ورن داوان لال ورماآ
ورنداون لال ورماآ (۹ ژانویه ۱۸۸۹ – ۲۳ فوریه ۱۹۶۹) نویسنده و نمایشنامهنویس برجسته هندی بود. او بهخاطر آثار ادبیاش، جایزه معتبر پدمابوشان را دریافت کرد و دانشگاه آگرا مدرک افتخاری دکترای ادبیات به او اعطا کرد. همچنین، جایزه نهرو سرزمین شوروی و جایزه دولت هند را برای رمان «جهانسی کی رانی» کسب نمود.
از کودکی به داستانهای اسطورهای و تاریخی علاقهمند بود. شاهکار او، «مریگانایینی»، که در اواخر قرن پانزدهم در گوالیور رخ میدهد، افسانه مان سینگ تومار و ملکه آهویچشم او، مریگانایینی، را روایت میکند.
رمانهای تاریخی
- گد کوندار (۱۹۲۷)
- ویراتا کی پدمینی (۱۹۳۰)
- موساهیبجو (۱۹۴۳)
- جهانسی کی رانی (۱۹۴۶)
- کاچنار (۱۹۴۷)
- ماداوجی سندیا (۱۹۴۹)
- توته کانت (۱۹۴۹)
- مریگانایینی (۱۹۵۰)
- بهاون ویکرام (۱۹۵۴)
- اهیلیا بای (۱۹۵۵)
- رانی دورگاواتی
- لالیتادیتیه
رمانهای اجتماعی
- سنگام (۱۹۲۸)
- لاگان (۱۹۲۹)
- پرتیاگات (۱۹۲۹)
- کوندالی چاکرا (۱۹۳۲)
- پرم کی بهنی (۱۹۳۹)
- کبهی نا کبهی (۱۹۴۵)
- اچل مرا کویی (۱۹۴۷)
- راکهی کی لاج (۱۹۴۷)
- سونا (۱۹۴۷)
- آمار بل (۱۹۵۲)
نمایشنامهها
- جهانسی کی رانی (اقتباس نمایشی)
- هانس مایر (۱۹۵۰)
- بانس کی فانس (۱۹۵۰)
- پیله هات (۱۹۵۰)
- پوروا کی اور (۱۹۵۱)
- کوات (۱۹۵۱)
- نیلکانث (۱۹۵۱)
- منگال سوترا (۱۹۵۲)
- بیربال (۱۹۵۳)
- لالیت ویکرام (۱۹۵۳)
ورماآ همچنین داستانهای کوتاه نوشت که در هفت جلد منتشر شدند. خودزندگینامه او، «آپنی کاهانی»، نیز مورد استقبال قرار گرفت.