ترکیبات آلی فرار یا VOCs از آلایندههای خطرناک آبهای زیرزمینیاند و میتوانند به آلودگی منابع آب آشامیدنی منجر شوند. این مواد معمولاً در نتیجه شیوههای نادرست و بیاحتیاطانه در صنعت وارد محیطزیست میشوند.
نمای کلی
این ترکیبات با طیفی از اثرات نامطلوب بر سلامت، بهویژه برای مادران شیرده و باردار، پیوند خوردهاند. بسیاری از این مواد تا اواخر دهه ۱۹۶۰ بهعنوان مواد زیانآور شناخته نمیشدند و مدتی گذشت تا آزمایشهای منظم آبهای زیرزمینی، حضورشان را در منابع آب آشامیدنی آشکار کرد.
خطر اصلی ترکیبات آلی فرار این است که ممکن است بدون نشانه آشکار، آب زیرزمینی را برای سالها آلوده نگه دارند.
برخی ترکیبات آلی فرار مهم
PCE یا تتراکلرواتیلن
تتراکلرواتیلن در چربیزدایی فلزات و خشکشویی کاربرد دارد. این ماده مشکوک به سرطانزایی است و با مجموعهای از مشکلات سلامت نیز پیوند داده شده است.
TCE یا تریکلرواتیلن
تریکلرواتیلن برای تمیز کردن قطعات فلزی استفاده میشود. پیش از آنکه با نقایص مادرزادی مرتبط دانسته شود، بهطور گسترده بیخطر پنداشته میشد. این ماده نیز مشکوک به سرطانزایی است و میتواند با مشکلات گسترده سلامت همراه باشد.
تولوئن
تولوئن یک ترکیب آلی است که نسبت به بسیاری از آلایندهها برای بزرگسالان کمخطرتر تلقی میشود، اما گاهی بهعنوان ماده استنشاقی مورد سوءمصرف قرار میگیرد. سندرم جنینی ناشی از تولوئن تعریف شده و از نظر پیامدهایی مانند نقایص مادرزادی، شباهتهایی با سندرم جنینی ناشی از الکل دارد. با این حال، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا تفاوتهایی میان این دو سندرم شناسایی کرده است؛ از جمله در سندرم جنینی ناشی از تولوئن، ویژگیهایی مانند ریزفکی، ملاج قدامی بزرگ، افتادگی گوشههای دهان، الگوهای غیرعادی رویش مو، باریکشدگی دو طرف پیشانی و ناهنجاریهای گوش دیده میشود.
تاریخچه
کمپ لژون
پایگاه تفنگداران دریایی آمریکا در کمپ لژون در سال ۱۹۴۲ نزدیک جکسونویل، کارولینای شمالی ساخته شد. در سال ۱۹۸۲، تفنگداران دریایی وجود ترکیبات آلی فرار را در چند چاه آب آشامیدنی کشف کردند که دو سامانه از هشت سامانه آبرسانی پایگاه را تغذیه میکردند. منشأ آلودگی، تتراکلرواتیلن ناشی از دو خشکشویی، یکی درون پایگاه و دیگری بیرون آن، و تریکلرواتیلن مورد استفاده در تعمیر و نگهداری خودروها در پایگاه شناسایی شد. هرچند این مشکلات برطرف شد، اما نگرانی درباره مادران شیرده و باردار باقی ماند که ممکن بود پیشتر در معرض آلودگی قرار گرفته باشند. تا اواخر دهه ۱۹۹۰ طول کشید تا دولت فدرال برای ردیابی افرادی که احتمالاً در معرض آلودگی بودهاند اقدام کند.
لاو کانال
لاو کانال کانالی متروکه در نزدیکی آبشار نیاگارا در نیویورک بود که ارتش آمریکا و شرکت اکسیدنتال پترولیوم از آن برای دفن پسماندهای شیمیایی استفاده کردند. از دهه ۱۹۵۰ تا دهه ۱۹۷۰، موارد متعددی از سرطان و نقایص مادرزادی در این منطقه گزارش شد. آلاینده آلی فرار اصلی در لاو کانال تولوئن بود که همراه با دیوکسینها و آلایندههای دیگر یافت شد.
دره بشکهها
دره بشکهها یک سایت پسماند سمی در شمال شهرستان بولیت، کنتاکی و نزدیک لوییویل است. نام این منطقه از بشکههای پراکندهای گرفته شده که حاوی پسماند بودند و سطح زمین را پوشانده بودند.
- زایلن
- متیل اتیل کتون
- متیلن کلراید
- استون
- فتالاتها
- آنتراسن
- تولوئن
- فلوئورانتن
- آلکیل بنزن
- وینیل کلراید
- دیکلرواتیلن
- اسیدهای آلیفاتیک
دره بشکهها یکی از دلایل اصلی تصویب قانون جامع پاسخ محیطزیستی، جبران خسارت و مسئولیت، معروف به قانون سوپرفاند ۱۹۸۰، به شمار میرود.
مطالعه بیشتر
- آلودگی آب زیرزمینی
- کیفیت آب
منابع و پیوندهای خارجی
- آژانس ثبت مواد سمی و بیماریها
- آلودگی در کمپ لژون
- اسناد سازمان حفاظت محیطزیست آمریکا درباره فاجعه لاو کانال
موضوعات مرتبط
- تأمین آب
- آلودگی آب