جاده ویکتوریا: شریان ارتباطی استرالیا
جاده ویکتوریا، بخشی از بزرگراه ملی ۱، ایالت غربی استرالیا را به قلمرو شمالی متصل میکند. این جاده که نام خود را از رودخانه ویکتوریا گرفته، مناظر خیرهکنندهای از جمله درختان بائوباب و درههای عمیق را به نمایش میگذارد.
تاریخچه
این جاده در ابتدا مجموعهای از مسیرهای ناهموار برای اتصال مزارع بود که در دهه ۱۹۵۰ به جاده شنی تبدیل شد تا از صنعت گوشت گاو حمایت کند. در دهه ۱۹۶۰ با توسعه طرح آبیاری اُرد، امکان استفاده از قطارهای جادهای فراهم شد. در سال ۱۹۷۴ به عنوان بزرگراه ملی تعیین و تا اوایل دهه ۱۹۹۰ کاملاً بازسازی و آسفالت شد.
توصیف مسیر
جاده ویکتوریا با مناظری طبیعت بکر از جمله رشتهکوهها، درختان بائوباب و رودخانه ویکتوریا، مسیری دیدنی را ایجاد کرده است. انتهای شرقی آن در شهر کاترین قرار دارد که به خاطر تنگه کاترین مشهور است. در ایالت غربی استرالیا، جاده دسترسی به سد رودخانه اُرد که دریاچه آرگل، بزرگترین دریاچه مصنوعی استرالیا را ایجاد میکند، از جاده ویکتوریا منشعب میشود.
چالش سیلابها
این جاده در نزدیکی تیمبر کریک از رودخانه ویکتوریا عبور میکند که در فصل بارندگی مستعد سیلاب است. سیلابها میتوانند این مسیر حیاتی را برای روزها یا حتی هفتهها مسدود کنند. در سال ۲۰۰۸، پلی جدید با ارتفاع ۷ متر بالاتر از پل قبلی ساخته شد که تنها در سیلابهای بسیار شدید (حدود یک بار در ۲۰ سال) غرق میشود.