وِنی سولدان-بروفلدت (۱۸۶۳-۱۹۴۵) نقاش، تصویرگر، طراح گرافیک، مجسمهساز چوب و طراح جواهر فنلاندی بود. او که به زبان سوئدی صحبت میکرد، با حمایت کامل خانوادهاش به دنبال آرزوی هنریاش رفت. از ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۴ در مدرسه نقاشی انجمن هنری فنلاند (آکادمی فعلی هنرهای زیبا) تحصیل کرد و به صورت خصوصی نزد ماریا ویک آموزش دید. همچنین در کلاسهای سنپترزبورگ (۱۸۸۳-۱۸۸۵) و آکادمی کولاروسی پاریس شرکت کرد.
در ۱۸۹۰، وِنی با نویسنده مشهور یوهانی آهو آشنا شد و یک سال بعد ازدواج کردند. خانه آنها در اولانلینا به کانون فرهنگی تبدیل شد و میزبان چهرههایی مانند ژان سیبلیوس و آلبرت ادلفلت بود. با وجود انتقادها از عادات «مردانه»اش مانند کشیدن پیپ، وِنی به خلق آثار هنری ادامه داد.
زندگی شخصی او با روابط پیچیدهای همراه بود. خواهر کوچکترش تیلی، که برای کمک به خانهداری آمده بود، رابطهای با یوهانی برقرار کرد. این مثلث عشقی تا ۱۹۰۲ ادامه یافت، اما وِنی و یوهانی به زندگی مشترک خود ادامه دادند. در ۱۹۰۳، به دلیل مشکلات سیاسی، مجبور به مهاجرت به ایتالیا شدند و پس از ترور نیکلای بوب ریکوف به فنلاند بازگشتند.
وِنی در کنار فعالیتهای هنری، به عنوان نماینده شرکت فیلمسازی پسرانش (آهو و سولدان) سفرهای زیادی کرد. او تا پایان عمر در لوهیا زندگی کرد و پیش از مرگ، نامههای یوهانی و تیلی را سوزاند.