ویک چندا (വീക് ചെണ്ട) یا آچان چندا (അച്ഛൻ ചെണ്ട)، نوعی چندا یا طبل است که برای حفظ تالام (ریتم پایه) در نواختن چندا استفاده میشود. پوست اصلی این ساز (چندا واتام) همیشه والام تالا (سر راست) است که از لایههای چندگانه پوست ساخته شده تا صدای بم تولید کند. واژه ویک در زبان مالایالم به معنای ضربه زدن محکم است. نوازنده با ضربه زدن به طبل با چوب، بدون پیچیدن مچ دست، صدا تولید میکند.
چندا سازی استوانهای شکل است که در ایالت کرالا و تولو نادو در کارناتاکا هند رایج است. طول آن حدود دو فوت و قطر آن یک فوت است. هر دو سر آن با پوست (چندا واتام) پوشانده میشود، معمولاً از پوست گاو ماده استفاده میشود. برای کیفیت بهتر صدا، پوست از قسمت شکمی گاو انتخاب میشود. چندا از گردن نوازنده آویزان میشود تا عمودی قرار گیرد. اگرچه هر دو طرف قابل نواختن است، اما فقط یک طرف مورد استفاده قرار میگیرد. نوازنده با دو چوب به پوست بالایی ضربه میزند.
چندا بر اساس اندازه، ساختار و عملکرد به انواعی مانند ویک چندا، اوروتو چندا و موری چندا طبقهبندی میشود.