واسیله نووِنِآنو (۱۹۰۴-۱۹۹۲) یکی از چهرههای کلیدی گارد آهنین رومانی بود. او که دوست دوران کودکی کورنلیو زِلِآ کودرِآنو، بنیانگذار گارد، محسوب میشد، در ناآرامیهای دانشجویی ضدیهودی سال ۱۹۲۲ شرکت فعال داشت. نووِنِآنو بعدها رهبری شاخه آراد این سازمان را برعهده گرفت.
پس از ترور کودرِآنو به دستور شاه کارول دوم در ۱۹۳۸، نووِنِآنو تلاش کرد تا گارد سرکوبشده را با رژیم سلطنتی آشتی دهد. این تلاشها در سال ۱۹۴۰ به ثمر نشست و شاه با عفو عمومی اعضای گارد، زمینه ورود سه عضو این گروه به کابینه یون گیورگوتو را فراهم کرد. نووِنِآنو به عنوان وزیر دارایی عمومی منصوب شد، اما این اتحاد کوتاه بود—سقوط کابینه در سپتامبر ۱۹۴۰ منجر به برکناری او از رهبری گارد توسط هوریا سیما شد.
با روی کار آمدن دولت کمونیستی در ۱۹۴۵، نووِنِآنو دستگیر شد اما پس از آزادی، به عنوان خبرچین پلیس مخفی سیگورانتا فعالیت کرد. او در دوره کمونیسم تحت نظارت دائمی پلیس امنیتی بود و در ۱۹۶۴ به اتهام فعالیتهای سیاسی به زندان افتاد. با وجود آزادی در ۱۹۶۹، شواهد حاکی از حضور او در زندان آیود و اردوگاههای کار اجباری در دشت باراگان است.