جبهه ملی متحد افغانستان ائتلافی از احزاب سیاسی مختلف بود که با هدف اتحاد در کشور تقسیمشده تشکیل شد. این گروه شامل شخصیتهای قدرتمند سابق و فعلی، فرماندهان مقاومت ضد شوروی، رهبران سابق کمونیست و گروههای اجتماعی و قومی متنوع بود. رهبر آن برهانالدین ربانی، رئیسجمهور سابق افغانستان، بود.
گزارشها در مورد زمان تأسیس این گروه متفاوت است. استراتفور تاریخ تأسیس را ۳ آوریل ۲۰۰۶ اعلام کرد، در حالی که رون سینوویتس در ۶ فوریه ۲۰۰۸ آن را در سال ۲۰۰۷ ذکر کرد.
جبهه ملی متحد قصد داشت وحدت را در کشور تقسیمشده تأمین کند. این گروه خواهان اصلاح قانون اساسی ۲۰۰۳ برای اجازه دادن به احزاب سیاسی در انتخابات، تغییر سیستم انتخاباتی از سیستم رأی غیرقابل انتقال به سیستم لیست حزبی و برگزاری انتخابات مستقیم برای استانداران بود.
اعضای این جبهه شامل مصطفی ظاهر (نواده پادشاه سابق محمد ظاهر شاه)، محمد قسیم فهیم (وزیر دفاع سابق)، یونس قانونی (رئیس مجلس)، احمد ضیاء مسعود (معاون رئیسجمهور)، عبدالرشید دوستم (ژنرال سابق)، و فرماندهان حزب اسلامی مانند قاضی امین وقاد بودند. اندازه دقیق جبهه مشخص نبود، اما ادعا میکرد از حمایت ۴۰٪ پارلمان افغانستان برخوردار است.
در فوریه ۲۰۰۸، سینوویتس گزارش داد که اعضای ازبک جبهه ملی متحد هشدار دادند که اتهامات علیه رهبرشان عبدالرشید دوستم ممکن است به جنگ داخلی منجر شود.
برهانالدین ربانی در اواخر ۲۰۱۱ توسط یک «نماینده صلح» طالبان که بمبی را در آغوش او منفجر کرد، ترور شد.